Το μηδέν στον πίνακα μπορεί να γίνει ο πιο εκνευριστικός αντίπαλος. Με τις ευκαιρίες να περνούν, τα λεπτά να κυλούν και την εξέδρα να πιέζει ακόμα περισσότερο. Εκεί δοκιμάζεται μια ομάδα: στην ικανότητά της να συνεχίσει να σκέφτεται καθαρά, ενώ όλα την προσκαλούν να βιαστεί. Απέναντι στη Σπάρτα Πράγας, ο Ολυμπιακός πέρασε αυτή τη δοκιμασία. Και το 1-0 στο "Καραϊσκάκης" πρόσθεσε κάτι περισσότερο από τρεις βαθμούς στο ήδη εξαιρετικό ευρωπαϊκό του ξεκίνημα: ακόμη μία ένδειξη ότι αποκτά τρόπο να κερδίζει και τις δύσκολες βραδιές.
Τρεις αγώνες, τρεις νίκες, εννέα βαθμοί. Ο απολογισμός στο Europa League επιτρέπει αισιοδοξία χωρίς να χρειάζονται θριαμβολογίες για μια ομάδα που ξέρει καλά που θέλει να φτάσει. Η ανατροπή απέναντι στη Γιαγκελόνια, το διπλό στη Μασσαλία και τώρα η επικράτηση επί των Τσέχων συνθέτουν ένα ξεκίνημα με διαφορετικές απαιτήσεις και κοινή κατάληξη. Ο Ολυμπιακός βρίσκει λύσεις, ακόμη κι όταν το παιχνίδι αρνείται να ακολουθήσει το ιδανικό σενάριο. Και στην Ευρώπη, αυτή η συνήθεια αξίζει πολλά.
Διαβάστε Επίσης
Ο Ιμανόλ Αλγουαθίλ αρχίζει σταδιακά να βλέπει τις ιδέες του να αποκτούν αγωνιστική μορφή. Η ομάδα του θέλει την πρωτοβουλία, αναζητά συμμετοχή περισσότερων παικτών στην ανάπτυξη και προσπαθεί να διατηρεί την ισορροπία της όσο επιτίθεται. Απέναντι στη Σπάρτα, η πίεση δεν ανταμείφθηκε γρήγορα. Ωστόσο, οι "ερυθρόλευκοι" συνέχισαν να ψάχνουν το γκολ, χωρίς η καθυστέρησή του να τους κάνει να εγκαταλείψουν συνολικά το πλάνο τους. Η υπομονή, τελικά, είναι και αυτή ποδοσφαιρική αρετή. Ακόμη κι αν δεν γίνεται εύκολα σύνθημα στην εξέδρα.
Ενδιαφέρον έχει και η κατανομή των ευθυνών. Το γκολ δεν αποτελεί αποκλειστική υποχρέωση του παίκτη που βρίσκεται στην κορυφή της επίθεσης. Ο Έσε έδωσε τη νίκη απέναντι στη Μαρσέιγ, ενώ κόντρα στη Σπάρτα οι Σάλιακας, Φρόιλερ και Μπρούνο βρέθηκαν σε θέσεις βολής. Αυτός ο πλουραλισμός κάνει τον Ολυμπιακό λιγότερο προβλέψιμο. Ο αντίπαλος έχει περισσότερες κινήσεις να παρακολουθήσει, περισσότερους χώρους να προστατεύσει και λιγότερη άνεση να συγκεντρώσει όλη την προσοχή του στον σέντερ φορ.
Το ίδιο ουσιαστική είναι η αμυντική βάση. Με ένα γκολ παθητικό στις πρώτες τρεις ευρωπαϊκές αναμετρήσεις, ο Ολυμπιακός δίνει στον εαυτό του το δικαίωμα να διεκδικεί τη νίκη μέχρι αργά. Δεν χρειάζεται κάθε φορά επιθετικό ξέσπασμα για να πάρει αποτέλεσμα. Χρειάζεται να παραμένει οργανωμένος, να περιορίζει τα λάθη και να προστατεύει όσα χτίζει. Η Σπάρτα είχε τις στιγμές της, επομένως η εικόνα δεν ήταν άψογη. Ήταν, όμως, αρκετά στιβαρή ώστε ένα γκολ να αποδειχθεί αρκετό.
Και όταν χρειάστηκε παρέμβαση, ο πάγκος πρόσφερε λύση. Πέντερσεν και Γκονσάλες συμμετείχαν στη φάση που έκρινε την αναμέτρηση, με την κεφαλιά του δεύτερου να καταλήγει στα δίχτυα έπειτα από κόντρα στον Μάνσβερκ. Υπήρξε και τύχη στην κατάληξη. Η παρουσία, όμως, δύο αλλαγών στην καθοριστική στιγμή δείχνει την αξία των διαθέσιμων επιλογών.
Προφανώς, ο Οκτώβριος δεν μοιράζει ευρωπαϊκά τρόπαια. Μοιράζει, όμως, ενδείξεις. Και ο Ολυμπιακός παρουσιάζει ολοένα περισσότερες που δικαιολογούν την προσμονή: συνοχή, εναλλακτικές, αμυντική συνέπεια και πίστη μέχρι να εμφανιστεί η ευκαιρία. Το καλύτερο νέο για τον Αλγουαθίλ είναι ότι η ομάδα του μαθαίνει να επιμένει με τρόπο.
Ο Ολυμπιακός έχει λόγους να αισιοδοξεί. Ο Αλγουαθίλ περνάει σταδιακά αυτά που θέλει, οι λύσεις αυξάνονται και η ομάδα κερδίζει ακόμη κι όταν δυσκολεύεται να σκοράρει. Υπάρχουν πράγματα να βελτιώσει, κυρίως στην αξιοποίηση των ευκαιριών του. Είναι όμως πολύ πιο εύκολο να τα δουλεύεις έχοντας ήδη εννέα βαθμούς σε τρία πρώτα ευρωπαϊκά παιχνίδια.
