Το Σάββατο έχει ορισμένα αναφαίρετα ανθρώπινα δικαιώματα. Να πιεις τον καφέ σου χωρίς να κοιτάξεις την ώρα. Να φας μεσημεριανό στις τέσσερις επειδή έτσι σου ήρθε. Να απαντήσεις "θα δούμε" σε οποιοδήποτε σχέδιο απαιτεί να φορέσεις κανονικό παντελόνι πριν δύσει ο ήλιος. Και, πάνω απ' όλα, να κοιμηθείς στον καναπέ μετά το φαγητό χωρίς κανένας να σε κάνει να αισθανθείς ότι εγκατέλειψες τα όνειρά σου.
Ο σαββατιάτικος μεσημεριανός ύπνος δεν είναι τεμπελιά. Είναι θεσμός. Είναι εκείνη η μικρή εβδομαδιαία στιγμή κατά την οποία ένας ενήλικος άντρας μπορεί να παραδεχτεί ότι κουράστηκε χωρίς να χρειάζεται να το μετατρέψει σε podcast αυτοβελτίωσης.
Δεν κοιμάσαι. "Ξεκουράζεις λίγο τα μάτια σου"
Η διαδικασία έχει συγκεκριμένο τελετουργικό.
Έχεις φάει. Έχεις ανοίξει την τηλεόραση. Παίζει ένας αγώνας που υπό κανονικές συνθήκες θα παρακολουθούσες. Ξαπλώνεις στον καναπέ, αλλά ξεκαθαρίζεις προς κάθε κατεύθυνση ότι δεν πρόκειται να κοιμηθείς.
"Δέκα λεπτά θα κάτσω".

Αυτή είναι μία από τις μεγαλύτερες απάτες που έχει πει ποτέ άνθρωπος στον εαυτό του. Τρία λεπτά αργότερα το τηλεκοντρόλ βρίσκεται πάνω στο στήθος σου. Στα επτά έχεις χάσει κάθε επαφή με την Premier League. Στα δεκαπέντε κοιμάσαι τόσο βαθιά ώστε θα μπορούσαν να αλλάξουν τα κουφώματα του σπιτιού χωρίς να αντιληφθείς τίποτα.
Και κάπου εκεί συμβαίνει το θαύμα. Ξυπνάς. Δεν ξέρεις ποιος είσαι. Δεν ξέρεις ποια μέρα έχουμε. Για μερικά δευτερόλεπτα υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να πιστεύεις ότι άργησες για το γραφείο. Κοιτάζεις το κινητό: 18:17. Σάββατο. Η ανακούφιση είναι σχεδόν θρησκευτική εμπειρία.
Έχεις μπροστά σου ολόκληρο βράδυ και μόλις κοιμήθηκες χωρίς να χρωστάς εξηγήσεις σε κανέναν.
Το Σάββατο δεν χρειάζεται productivity
Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι κάποια στιγμή αποφασίσαμε πως ακόμη και η ξεκούραση πρέπει να είναι παραγωγική.
Ξυπνάμε νωρίς για να "κερδίσουμε τη μέρα". Μετράμε βήματα. Κάνουμε meal prep. Ακούμε podcasts ενώ περπατάμε ώστε να μη χαθούν δεκαεπτά λεπτά χωρίς προσωπική εξέλιξη. Ακόμη και ο ύπνος έχει μετατραπεί σε performance metric που παρακολουθείται από ένα ρολόι στον καρπό.
Κάπου πρέπει να τελειώσει αυτό και ιδανικά να τελειώσει Σάββατο, γύρω στις 16:30, με κατεβασμένα παντζούρια. Ο μεσημεριανός ύπνος άλλωστε μπορεί πράγματι να βοηθήσει στην εγρήγορση και στην αποκατάσταση της κούρασης. Το μυστικό είναι η διάρκεια. Ένας σύντομος υπνάκος περίπου 20-30 λεπτών είναι συνήθως αρκετός ώστε να ξυπνήσεις πιο φρέσκος, χωρίς να μπεις τόσο βαθιά στον ύπνο ώστε να σηκωθείς από τον καναπέ σαν άνθρωπος που επέστρεψε από τριετή αποστολή στον Άρη.
Βέβαια, μιλάμε για Σάββατο. Αν το εικοσάλεπτο γίνει μία ώρα, κανείς δεν πρόκειται να καλέσει την αστυνομία. Το μόνο πραγματικό ρίσκο είναι να ξεφύγεις τόσο πολύ ώστε να ξυπνήσεις στις οκτώ το βράδυ, με στεγνό στόμα, σημάδι από το μαξιλάρι στο πρόσωπο και την αίσθηση ότι μόλις άλλαξε η κυβέρνηση. Αλλά ακόμη κι αυτό έχει τη γοητεία του.
Γιατί πέντε ημέρες την εβδομάδα είσαι εργαζόμενος, οδηγός, σύντροφος, γονιός, φίλος, άνθρωπος που απαντά σε emails και κάποιος που πρέπει διαρκώς να θυμάται κωδικούς. Για ένα σαββατιάτικο απόγευμα μπορείς απλώς να είσαι ένας τύπος στον καναπέ.

