Γιατί ασχολούμαστε με τα κιλά των άλλων;

"Καλέ, έβαλες εμφυτεύματα στον πισινό σου;". Τη συγκεκριμένη φράση η Σταυρούλα Κ., φίλη μου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, την άκουσε πριν από δύο περίπου χρόνια από μια δασκάλα χορού που θέλησε να σχολιάσει με αυτό τον τρόπο το ότι είχε πάρει τρία κιλά μέσα σε ένα καλοκαίρι και η εικόνα της είχε αλλάξει "δραματικά" απ’ όταν, όντας "πετσί και κόκαλο", είχε ξεκινήσει μαζί της μαθήματα προετοιμασίας για τις ανώτερες επαγγελματικές σχολές χορού. Ήταν η πρώτη φορά που κάποιος της έκανε fat shaming. Τότε, 18 μόλις χρονών, αντί να κατεβάσει το κεφάλι, της πέταξε ένα αύθαδες "Από την κατσαρόλα σας τρώω;" και συνέχισε με άλλη προγυμνάστρια.

> Διάβασε ακόμη: 63 χρόνια από την 'ημέρα που πέθανε η μουσική'

"Μπορώ να σου αναφέρω μια σειρά από σπουδαίες χορεύτριες που με τα σημερινά mainstream πρότυπα ήταν ή είναι χοντρές, από την Isadora Duncan μέχρι τη Lizzy Howell. Η δασκάλα μου δεν είχε παρακολουθήσει ούτε απέξω το κίνημα του body positivity. Ήταν χοντροφοβική κι εγώ δεν ήξερα καν ότι υπάρχει αυτό το επίθετο για να της το τρίψω στη μούρη" θα μου πει σε μια μεταμεσονύχτια συνομιλία μας στο Messenger.

Η Σταυρούλα έχει δίκιο. Μπορούσε να κατηγορήσει τη δασκάλα της για κακό χιούμορ, αλλά όχι για χοντροφοβία. Άλλωστε, όσοι ζήσαμε ενήλικοι στα zeroes –όπως η δασκάλα της– μπορούμε με ευκολία να εντοπίσουμε τις αναφορές μας περί σωματικής τελειότητας στα αδύνατα, γυμνασμένα και γυμνά σώματα που πρωταγωνιστούσαν στις καμπάνιες του Tom Ford. Τέτοια ήταν τα role models μας παρά τον δημόσιο διάλογο που είχε ανοίξει για πιο "αληθινά" σώματα. Μέχρι που το 2009 έσκασε μύτη η Beth Ditto. Αυτή η φοβερή τύπισσα απενοχοποίησε το size των ποπ σταρ και μίλησε για body positivity σε μια εποχή που τα ΜΜΕ μονολογούσαν περί "παγκόσμιας επιδημίας παχυσαρκίας".

> Διάβασε ακόμη: Η πραγματική, τρελή ιστορία του ροζ βίντεο της Pamela Anderson

Σε αντίθεση με μια άλλη τραγουδίστρια που έγινε γνωστή για το βάρος της, τη Montserrat Caballé, η Beth Ditto δεν ντυνόταν με ριχτά φορέματα. Φορούσε ό,τι πιο sexy έβρισκε μπροστά της, βαφόταν σαν παγόνι, χόρευε σαν να μην υπάρχει αύριο, κατάφερε να γίνει "πρότυπο". Βέβαια, ενώ υπήρξε συνέχεια στο παράδειγμά της, το κύμα του body diversity δεν ήταν αρκετά ισχυρό για να παρασύρει τις φοβικές κοινωνικές αναπαραστάσεις για τα χοντρά άτομα ούτε οδήγησε στη θεσμοθέτηση ενός νομικού πλαισίου που να τα προστατεύει από τις διακρίσεις.

Στην Ελλάδα μάλιστα έπρεπε να περιμένουμε μέχρι το 2021 για να μπει η λέξη "χοντροφοβία" στο καθημερινό μας λεξιλόγιο. Κι αυτό από σπόντα: μέσα από το cancelling που υπέστη ένας celebrity χορογράφος ως χοντροφοβικός, το οποίο πυροδοτήθηκε από το fat shaming που άσκησε, προφασιζόμενος λόγους αισθητικής, σε μια υπέρβαρη γυναίκα που φορούσε μαρινιέρα.

Χοντροί ενωμένοι, ποτέ νικημένοι

Ο ασκός του Αιόλου, λοιπόν, για να αρχίσουμε να μιλάμε για τις κοινωνικές προκαταλήψεις, τον στιγματισμό και τις πάσης φύσεως διακρίσεις απέναντι στα χοντρά άτομα –ή για να τις συνειδητοποιήσουμε όσοι δεν το είχαμε κάνει– άνοιξε χάρη στον αυτοματοποιημένα καταγγελτικό λόγο των χρηστών των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και των συμμετεχόντων στα πάνελ των gossip εκπομπών. 

Η λέξη "χοντροφοβία" βέβαια δεν αποτελεί νεολογισμό "της ώρας", δε μαγειρεύτηκε στη λεξιπλαστική κουζίνα κατά παραγγελία. Χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια στα μανιφέστα των χοντρακτιβιστών και των αλληλέγγυων.

Η συνέχεια στο Madamefigaro.gr

 

 

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr