Το "Alright, alright, alright" ακούγεται ήδη σαν έτοιμο προεκλογικό σύνθημα. Ο Μάθιου Μακόναχι διαθέτει αναγνωρισιμότητα, επικοινωνιακή άνεση και το χάρισμα να κάνει έναν μονόλογο να μοιάζει με προσωπική κουβέντα. Διαθέτει, όμως, και σχέδιο για τον Λευκό Οίκο; Εδώ χρειάζεται να αφήσουμε για λίγο το κινηματογραφικό σενάριο και να κοιτάξουμε τα δεδομένα.
Ο ηθοποιός δεν έχει ανακοινώσει κάποια υποψηφιότητα για τις προεδρικές εκλογές του 2028. Η συζήτηση αναζωπυρώθηκε από μια πολιτική παρέμβασή του, την οποία ορισμένοι ερμήνευσαν ως πιθανή προετοιμασία για ανεξάρτητη κάθοδο. Η ερμηνεία, ωστόσο, δεν αποτελεί ανακοίνωση.
Η αφορμή ήταν ένα εξάλεπτο βίντεο, δημοσιευμένο στις 18 Οκτωβρίου, ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών. Ο Μακόναχι κάλεσε τους Αμερικανούς να εξετάσουν σοβαρά τους ανεξάρτητους υποψηφίους, αμφισβητώντας την αντίληψη ότι η ψήφος σε αυτούς πηγαίνει χαμένη. Διευκρίνισε μάλιστα πως δεν υποστήριζε συγκεκριμένο πρόσωπο ή κόμμα και ότι η παρέμβαση δεν αφορούσε τον ίδιο.
Το επιχείρημά του είναι ότι ανεξάρτητοι εκπρόσωποι μπορούν να πιέζουν Δημοκρατικούς και Ρεπουμπλικανούς προς συμβιβασμούς, αντί να συντηρούν την κομματική σύγκρουση. Ζήτησε από τους ψηφοφόρους να μελετήσουν τις επιλογές τους και να κρίνουν ποιός τους εκφράζει. Πολιτικό μήνυμα, ασφαλώς. Προεδρική εξαγγελία, όχι.
Βέβαια, οι υποψίες δεν εμφανίστηκαν από το πουθενά. Το 2021 είχε εξετάσει το ενδεχόμενο να διεκδικήσει την πολιτειακή διακυβέρνηση του Τέξας, αλλά δεν προχώρησε. Τον Ιούλιο του 2024, μιλώντας σε συνάντηση της Εθνικής Ένωσης Κυβερνητών, επιβεβαίωσε ότι σκεφτόταν την πολιτική και περιέγραψε τον εαυτό του σε διαδικασία μάθησης. Αναρωτιόταν αν διαθέτει τα κατάλληλα προσόντα και αν θα μπορούσε να προσφέρει. Δεν προσδιόρισε αξίωμα ή κομματική ταυτότητα.
Οι αντιδράσεις, πάντως, έχουν ήδη κάτι από προεκλογική αρένα. Ο συντηρητικός σχολιαστής Λινκ Λόρεν θεώρησε ότι ο ηθοποιός προετοιμάζει ανεξάρτητη υποψηφιότητα και προέβλεψε ότι "θα τον φάνε ζωντανό" αν διεκδικήσει την προεδρία, αμφισβητώντας την αντοχή του στην πίεση.
Από διαφορετική πολιτική αφετηρία, η Δημοκρατική δήμαρχος του Σαν Αντόνιο, Τζίνα Ορτίς Τζόουνς, χαρακτήρισε την παρέμβασή του έκφραση ανεύθυνου προνομίου. Υποστήριξε ότι η ενίσχυση ανεξάρτητων υποψηφίων μπορεί να υπονομεύσει την προσπάθεια εκλογικής ήττας των Ρεπουμπλικανών, επικαλούμενη ζητήματα οπλοκατοχής, υγείας και αναπαραγωγικών δικαιωμάτων.
Και επανήλθε με προσωπική αιχμή: χρησιμοποιώντας εικόνες του από τις ακριβές θέσεις δίπλα στο παρκέ των Σπερς, συνέδεσε την οικονομική άνεσή του με την πολυτέλεια μιας ανεξάρτητης ψήφου. Το μήνυμά της ήταν ότι οι λιγότερο προνομιούχοι δεν μπορούν να αναλάβουν το ίδιο πολιτικό ρίσκο.
Στον αντίποδα, ο πρώην γερουσιαστής Τζο Μάντσιν επαίνεσε το ενδιαφέρον του για τη χώρα και στήριξε την προσπάθεια ενίσχυσης ανεξάρτητων εκπροσώπων. Αυτό, βεβαίως, δεν ισοδυναμεί αυτομάτως με στήριξη προεδρικής υποψηφιότητας.
Η ουσιαστική διάκριση είναι λοιπόν διπλή, καθώς, είναι άλλο η πολιτική φιλοδοξία και άλλο η ειλημμένη απόφαση. Επίσης, είναι άλλο πράγμα οι αντιδράσεις στην πρόταση για ανεξάρτητη ψήφο και άλλο η αξιολόγηση ενός προεδρικού προγράμματος. Ο Μακόναχι έχει καταφέρει να προκαλέσει συζήτηση πριν παρουσιάσει κάτι τέτοιο. Το ενδιαφέρον υπάρχει, οι αντίπαλοι επίσης. Η υποψηφιότητα παραμένει το κομμάτι που λείπει.
