Ο Γιάννης Μπουτάρης μέσα από δικά του λόγια

Ο Γιάννης Μπουτάρης, μία από τις πιο εμβληματικές μορφές στο σύμπαν του ελληνικού κρασιού αλλά και πρώην δήμαρχος Θεσσαλονίκης, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 82 ετών.

Διαβάστε κάποιες από τις πιο χαρακτηριστικές του ατάκες, σε παλαιότερες συνεντεύξεις.

Ο Γιάννης Μπουτάρης  μέσα από δικά του λόγια

> Η Νάουσα πριν από την πόλεμο είχε πάνω από 700 οινοποιούς, μετά ήρθε η φυλλοξήρα, πάνε τα αμπέλια, ήρθαν τα ροδάκινα. Τη δεκαετία του '70 που ανέλαβα εγώ είχαν απομείνει ελάχιστα. Οι πρώτες κινήσεις που έκανα όταν ανέλαβα την οινοποιία - ποτοποιία ήταν να καταργήσω το ούζο, παρόλο που ήταν πρώτο σε πωλήσεις, δεν το γούσταρα γιατί με έβαζε ο μπαμπάς μου μικρός να το δοκιμάζω από το καζάνι και σιχαινόμουν τη μυρωδιά του γλυκάνισου, όπως κατάργησα και το βερμούτ, τα λικέρ και το κονιάκ.

> Αγόρασα το αμπέλι, τότε δεν ήταν αμπελουργοί και ξεκίνησα.Το όραμα μου σε μεγάλο βαθμό έχει πραγματοποιηθεί αφού αφορούσε κατά αρχήν στο να καταργηθεί το κακής ποιότητας χύμα κρασί που τότε κυριαρχούσε. Στην πορεία αυτή υποστηρίξαμε την τοπική οινοποίηση, καθιερώσαμε μαθήματα και βραβεία τοπικής οινοποίησης, κάναμε εκπαιδευτικά ταξίδια στην Ελλάδα και το εξωτερικό, παρέχουμε συμβουλευτική γεωργία. Αν δεν φερθείς στο αμπέλι όπως πρέπει δεν κάνεις καλό κρασί.

> Διαβάζω πολύ, συνήθως 2,3 βιβλία μαζί. Διαβάζω λίγο από την αρχή, λίγο από τη μέση και λίγο από το τέλος κι αν δω ότι δεν μου πάει το βάζω στην άκρη. Άρχισα να διαβάζω στο Γυμνάσιο όταν μια καθηγήτρια μου έδωσε μια σειρά βιβλία τσέπης στα αγγλικά και κόλλησα. Εκείνη την εποχή ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία ήταν ο Μιχαήλ Στρογκόφ του Ιουλίου Βερν, διάβαζα και τα βιβλία της Πηνελόπης Δέλτα παρότι αργότερα αντιλήφθηκα ότι περιείχαν πολλές μαλακίες. Αγαπώ κυρίως τα ιστορικά μυθιστορήματα και τα αστυνομικά.

> Μου αρέσει πάρα πολύ η ιστορία. Τώρα προσπαθώ να καταλάβω την ελληνική ιστορία από την Ελληνική επανάσταση, και λίγο πριν, από τον Υψηλάντη, και μέχρι σήμερα, μπας και καταλάβω τι έφταιξε και είμαστε τέτοια κωλοχώρα.

> Και τι θα πει ροκ τύπος; Ίσως είμαι πιο ριζοσπαστικός, δεν θα έλεγα επαναστατικός. Κοίταξε, εγώ στη ζωή μου έχω κάνει ορισμένα πράγματα. Στη δουλειά μου, ας πούμε, έχω δει να αλλάζει η νοοτροπία του αμπελουργού, από τη Νάουσα μέχρι τη Σαντορίνη, το προσπάθησα, μάτωσα, απογοητεύτηκα κάποιες στιγμές, αλλά είδα να αλλάζει αυτή η κατάσταση. Την ίδια προσπάθεια έκανα και στον Αρκτούρο. Είδα να αλλάζουν πράγματα, που στην αρχή κάποιοι έλεγαν "α, αυτό δεν γίνεται!".

> Δεν ανακαλύπτεις πουθενά τον τροχό. Απλώς βάζεις στόχους. Λες: αυτό γίνεται και αλλού, γιατί να μην το κάνω και εγώ; Το είδα με το Νυμφαίο, που είχε φτάσει στο χείλος της εγκατάλειψης με 30-40 κατοίκους μόνο και σήμερα έχει 6-7 ξενώνες με 120 δωμάτια. Τίποτε από όλα αυτά δεν τα έκανα μόνος μου. Σε όλα συμμετείχαν και άλλοι, περισσότερο ή λιγότερο. Λειτουργούσαμε σαν μια δύναμη κρούσης, "σκουντούσαμε" – άντε λίγο ακόμα, άντε λίγο ακόμα.

> Ναι, όντως έχω τη δική μου προσωπική πορεία. Το ότι παντρεύτηκα, χώρισα και τώρα ζω με την ίδια γυναίκα από την οποία χώρισα πριν από δεκαπέντε χρόνια, και η δεύτερη περίοδος της ζωής μου είναι πολύ καλύτερη από την πρώτη. Ότι πέρασα όλη την ιστορία του εθισμού στο αλκοόλ και εδώ και δεκαπέντε χρόνια είμαι καθαρός. Το ότι είδα πράγματα και έκανα πράγματα που η ηλικία μου, το οικονομικό μου στάτους δεν επέτρεπαν. Ε, τότε εντάξει, είμαι ροκ. Για το σκουλαρίκι τώρα, το περίφημο σκουλαρίκι.

> Εντάξει τατουάζ έχω δυο-τρία, δεν είναι εκεί το πρόβλημα. Αυτά έγιναν σε μια φάση που ήμουν πιο…, αν και το τελευταίο τατουάζ το έκανα το 2001. Το σκουλαρίκι τώρα. Όταν ήμουν μικρός, ο μπαμπάς μου περνούσε μια οδοντογλυφίδα από το αυτί του και την έβγαζε χωρίς να ματώνει – μας έκανε αυτά τα μαγικά στο τραπέζι τα μεσημέρια και εμείς κοιτούσαμε με ανοιχτό το στόμα. Πολύ αργότερα, όταν μεγάλωσα, έμαθα από τη γιαγιά μου ότι στον μπαμπά μου, που ήταν το τέταρτο παιδί από μια οικογένεια με πέντε παιδιά εκ των οποίων τα τρία χάθηκαν μέσα σε έξι μήνες από επιδημία οστρακιάς τότε, του είχαν βάλει ένα σκουλαρίκι για φυλαχτό. Υποθέτω ότι του είχαν τρυπήσει το αυτί με καμιά χοντροβελόνα, γι’ αυτό και έκανε τα μαγικά με την οδοντογλυφίδα. Το σκουλαρίκι παλιά ήταν φυλαχτό.

Από: Athinorama.gr

Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr