Δόξα και τιμή στις αντροπαρέες που μαζεύονται για 5x5

Τα γόνατά μας το ξέρουν τι έχουμε περάσει. Αν κάποιοι παλιότεροι πρόλαβαν την αλάνα, ξέρουν ακριβώς τι εννοούμε και είναι μεγάλο το κρίμα για όλους τους νεότερους που δεν έχουν ιδέα. Η αλάνα ποδοσφαίρου δεν υπάρχει πια, τουλάχιστον όχι στις τσιμεντουπόλεις. Αν όμως υπάρχει κάτι που επιβίωσε, εξελίχθηκε και αποτελεί ιερό ναό της αντρικής καύλας, είναι το 5x5.

Όλα ξεκινούν και τελειώνουν με την αγάπη για την μπάλα. Σκεφτείτε το λίγο, γιατί είναι βαθύ το συγκεκριμένο. Φτάσαμε εδώ που φτάσαμε, γιατί ερωτευτήκαμε μια φανέλα με έναν αριθμό. Δεν έχει σημασία τι πίστεψαν οι άλλοι για μας, αν θα γίνουμε ο επόμενος Μέσι ή ο Κωνσταντέλιας, αλλά αυτό οδήγησε όλους εμάς να μαζευτούμε και να κλοτσήσουμε όλοι μαζί. Και ναι τα φάγαμε τα γόνατα που έτρεχαν αίμα ποτάμι, αλλά αυτό δεν μας σταμάτησε ποτέ για να πάμε παρακάτω.

Το 5x5 σήμερα είναι δικαίωμα. Και έχει κανόνες και νόμους. Είναι ακόμα πιο σκληροτράχηλοι όσοι προσπαθούν το 11x11, αλλά η ψυχή του απλού καθημερινού άντρα που αγαπάει το ποδόσφαιρο και ψάχνει την νοσταλγία σε μεγάλες ποδοσφαιρικές στιγμές, είναι το 5x5. Πέρα από το προφανές, ότι γουστάρουμε όχι μόνο να βλέπουμε αλλά και να παίζουμε μπάλα, είναι η απόδειξη πως ο άντρας ευχαριστιέται με τα απλά και καθημερινά πράγματα. Και δεν υπάρχει όμοιο συναίσθημα με αυτό της μπάλας.

Μπορεί οι κοπέλες μας και οι γυναίκες μας να λένε ότι ψάχνουμε ένα σωρό δικαιολογίες για να μην κάνουμε πράγματα -και εδώ που τα λέμε ίσως να μην έχουν άδικο- αλλά όσον αφορά τη μπάλα, δεν ψάχνουμε και δεν θα ψάχνουμε ποτέ δικαιολογίες. Γιατί; Γιατί κατά βάθος, ναι, είμαστε ακόμα παιδιά όσον αφορά το 5x5.

Μας αρέσει να βρίζουμε όταν τρώμε γκολ, να σιχτιρίζουμε όταν δεν βγαίνουν οι σέντρες και να σπρώχνουμε ο ένας τον άλλο. Και δεν κρατάμε μούτρα λες και είμαστε κομπλεξάρες. Στο τέλος θα αγκαλιαστούμε και θα πάμε για μπίρες σαν να μην συμβαίνει τίποτα γιατί αυτό είναι το παιχνίδι. Και η ηλικία, η οποιαδήποτε ηλικία, αυτόν τον άγραφο κανόνα δεν μπορεί να τον αλλάξει.

Ομολογουμένως δεν μπορούμε να παίξουμε όλοι. Υπάρχουν στη μέση υποχρεώσεις, δουλειές και παιδιά. Όμως οι άντρες που βρίσκουν χρόνο να τιμήσουν αυτό το ραντεβού, παρόλες τις αντίξοες συνθήκες, είναι δέκα φορές μεγαλύτεροι ήρωες. Μπορεί λοιπόν οι παρέες να κερδίζουν πόντους όταν μαζεύονται για τα δουν τα ματς, αλλά όταν πρωταγωνιστούν σε αυτά, με γένια και λαχανιάσματα, με πόνους στη μέση και τα πόδια μετά να πονούν όλο το βράδυ, μεταμορφώνονται σε ήρωες.

Σε ένα κόσμο που κοιτάζει το φαίνεσθαι, αυτά που πραγματικά κάνουμε για εμάς και τα μοιραζόμαστε, αποκτούν μια αξία που ποτέ στο παρελθόν δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε. Και μας οδηγεί από το πρώτο σουτ μέχρι την λήξη του ματς. Και η μπάλα που παίζεις με την παρέα σου, είναι αυτή που κοιτάζει να παίζει η πιο επαγγελματική ομάδα του κόσμου. Γιατί στόχος της είναι να γίνει παρέα.

Alex Livesey Getty Images / IDEAL Imagew

Κλοτσάτε άφοβα. Λίγα πράγματα σήμερα έχουν μείνει αυθεντικά.

Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr