Δεκαέξι ημέρες. Τόσο άντεξε το σχέδιο που υποτίθεται ότι θα έβγαζε το ιταλικό ποδόσφαιρο από μία από τις βαθύτερες κρίσεις της ιστορίας του. Μέσα σε λιγότερο από τρεις εβδομάδες, ένας υποψήφιος προπονητής "κάηκε", δύο κορυφαία στελέχη παραιτήθηκαν, ένας πρώην ομοσπονδιακός τεχνικός επέστρεψε και οι σύλλογοι της Serie A εξέφρασαν τη δυσαρέσκειά τους. Περισσότερο από νέα αρχή, θυμίζει αλλαγή σχεδίου ενώ "το αεροπλάνο βρίσκεται ήδη στον αέρα".
Η Ιταλία δεν είχε κανένα περιθώριο για τέτοιους πειραματισμούς. Η τετράκις παγκόσμια πρωταθλήτρια έμεινε εκτός Μουντιάλ για τρίτη διαδοχική διοργάνωση και χρειάζεται σταθερότητα, σαφή κατεύθυνση και αποφάσεις με βάθος χρόνου. Αντί γι’ αυτά, η αναζήτηση του διαδόχου του Τζενάρο Γκατούζο εξελίχθηκε σε ένα διοικητικό σίριαλ, στο οποίο κάθε επεισόδιο ακύρωνε το προηγούμενο.
Διαβάστε Επίσης
Στις 11 Ιουλίου, ο Πάολο Μαλντίνι τοποθετήθηκε στη θέση του τεχνικού διευθυντή, έχοντας στο πλευρό του τον Λεονάρντο ως σύμβουλο. Η επιλογή τους παρουσιάστηκε ως η βάση μιας συνολικής αναδόμησης, με ανθρώπους που γνωρίζουν το βάρος της φανέλας και τις απαιτήσεις του κορυφαίου επιπέδου. Μόλις 16 ημέρες αργότερα, όμως, αμφότεροι αποτελούσαν παρελθόν.
Η ρήξη προκλήθηκε από την υπόθεση του Αντρέα Πίρλο, ο οποίος αποτελούσε τη βασική επιλογή του Μαλντίνι για τον πάγκο, μετά την αρνητική απάντηση του Πεπ Γκουαρδιόλα. Η εμπορική συνεργασία του Πίρλο με τη ρωσική στοιχηματική εταιρεία Fonbet προκάλεσε πολιτικές και θεσμικές αντιδράσεις, οδηγώντας τον πρόεδρο της FIGC, Τζιοβάνι Μαλαγκό, να αποσύρει την έγκρισή του.
Μπορεί η απόφαση να είχε τη δική της λογική σε επίπεδο εικόνας και πολιτικής συγκυρίας, όμως η διαχείρισή της γκρέμισε μέσα σε λίγες ώρες ολόκληρη τη διοικητική δομή που μόλις είχε δημιουργηθεί.
Ακολούθησε η επιστροφή του Ρομπέρτο Μαντσίνι, με τον Κλαούντιο Ρανιέρι να αναλαμβάνει τεχνικός διευθυντής και πρόεδρος του Club Italia. Δύο πρόσωπα με εμπειρία, παραστάσεις και αναμφισβήτητη ποδοσφαιρική γνώση. Ο Μαντσίνι, άλλωστε, οδήγησε τους "Ατζούρι" στην κατάκτηση του EURO 2020. Είναι όμως και ο προπονητής επί των ημερών του οποίου χάθηκε η πρόκριση στο Μουντιάλ του 2022, ενώ η αιφνιδιαστική αποχώρησή του το 2023 και η μετέπειτα συμφωνία του με τη Σαουδική Αραβία δεν έχουν ξεχαστεί.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα, πάντως, δεν βρίσκεται μόνο στα πρόσωπα. Βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο λαμβάνονται οι αποφάσεις. Οι σύλλογοι της Serie A φέρονται να προτιμούσαν τον Αντόνιο Κόντε και ενοχλήθηκαν επειδή δεν συμμετείχαν ουσιαστικά στην επιλογή του νέου προπονητή. Ο πρόεδρος της λίγκας, Έτσιο Σιμονέλι, εξέφρασε τη δυσαρέσκειά τους στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο, με τη διαφωνία να αφορά κυρίως την απουσία συνεννόησης με την Ιταλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου.
Κάπως έτσι, η νέα εποχή αρχίζει χωρίς πραγματική ομοφωνία, προτού καν πραγματοποιηθεί η πρώτη προπόνηση. Και αυτό αποτελεί πολυτέλεια που η Ιταλία δεν διαθέτει. Ο ομοσπονδιακός προπονητής, η διοίκηση, οι σύλλογοι και τα αναπτυξιακά τμήματα πρέπει να κινηθούν προς την ίδια κατεύθυνση, με κοινές προτεραιότητες και ξεκάθαρες αρμοδιότητες.
Το ιταλικό ποδόσφαιρο εξακολουθεί να διαθέτει ποιότητα, ιστορία και προσωπικότητες. Αν, όμως, κάθε διαφωνία οδηγεί σε παραιτήσεις και κάθε σχέδιο αντικαθίσταται μέσα σε λίγες ημέρες, η επιστροφή στις επιτυχίες θα παραμένει μακρινή. Η Εθνική Ιταλίας δεν χρειάζεται ακόμη έναν "σωτήρα". Χρειάζεται, επιτέλους, όλους τους εμπλεκομένους να τραβούν προς την ίδια πλευρά.
