Πώς καταφέρνουν οι αθλητές Σούμο να είναι τόσο γρήγοροι;

Μια ματιά στη φωτογραφία με τα πόδια του παλαιστή σούμο Ούρα Καζούκι, που κυκλοφόρησε πολύ στα social media, αρκεί για να δημιουργήσει μια αρκετά απλή εικόνα για την προπόνησή του: πολλά βαριά καθίσματα, τεράστιες ποσότητες φαγητού και μετά ακόμη περισσότερα καθίσματα.

Και, για να είμαστε δίκαιοι, είναι δύσκολο να αποκτήσει κάποιος μηρούς αυτού του μεγέθους χωρίς να έχει περάσει αμέτρητες ώρες δουλεύοντας τα πόδια του.

Στην περίπτωση του Ούρα, όμως, το μέγεθος λέει μόνο τη μισή ιστορία.

Πώς οι παλαιστές σούμο χτίζουν τεράστια πόδια

Ο Ιάπωνας παλαιστής είναι γνωστός στον χώρο του σούμο ως "ο Ακροβάτης", ένα παρατσούκλι που δεν πήρε τυχαία. Το στιλ του είναι πολύ πιο ευκίνητο και απρόβλεπτο από αυτό που θα περίμενε κανείς βλέποντας απλώς το σώμα του. Παρότι το βάρος του ξεπερνά κατά πολύ τα 130 κιλά, μπορεί να κινηθεί με εντυπωσιακή ταχύτητα μέσα στο ρινγκ, να χαμηλώσει το σώμα του σε δύσκολες θέσεις και να πραγματοποιήσει εκρηκτικές κινήσεις που περισσότερο θυμίζουν έναν πολύ ελαφρύτερο αθλητή.

Με λίγα λόγια, ο Ούρα δεν έχει απλώς τεράστια πόδια. Ξέρει και να τα χρησιμοποιεί.

Και αυτό στο σούμο είναι εξαιρετικά σημαντικό.

Ο βασικός στόχος του αθλήματος ακούγεται αρκετά απλός: πρέπει είτε να βγάλεις τον αντίπαλό σου έξω από τον κύκλο είτε να τον αναγκάσεις να ακουμπήσει το έδαφος με κάποιο σημείο του σώματός του εκτός από τα πέλματα.

Για να συμβεί αυτό, όμως, δεν αρκεί κάποιος να είναι απλώς βαρύς.

Χρειάζεται δύναμη, ταχύτητα, ισορροπία, σταθερότητα, κινητικότητα και την ικανότητα να παράγει πολύ μεγάλη δύναμη μέσα σε ελάχιστο χρόνο.

Ένας παλαιστής πρέπει να μπορεί να κρατήσει χαμηλά το σώμα του ώστε να μην τον σηκώσει εύκολα ο αντίπαλος, να απορροφήσει τη δύναμη ενός ανθρώπου που μπορεί να ζυγίζει ακόμη και 150 ή 200 κιλά και αμέσως μετά να χρησιμοποιήσει τα πόδια του για να τον σπρώξει προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Γι' αυτό και το δυνατό κάτω μέρος του σώματος είναι απαραίτητο. Τα μεγάλα και ισχυρά πόδια βοηθούν έναν αθλητή να κρατά χαμηλότερο το κέντρο βάρους του, αλλά αποτελούν ταυτόχρονα τον "κινητήρα" που του επιτρέπει να επιτίθεται με δύναμη.

Γιατί οι παλαιστές σούμο αποκτούν τόσο δυνατά πόδια

Ο δρ. Μάικ Ισραέτελ, ειδικός στην επιστήμη της άσκησης, έχει σχολιάσει προπονήσεις αθλητών του σούμο και θεωρεί ότι η μεγάλη έμφαση στα πόδια είναι απολύτως λογική.

Όπως έχει εξηγήσει, από το κάτω μέρος του σώματος ξεκινά ένα μεγάλο μέρος της δύναμης ενός αθλητή, καθώς τα πόδια αποτελούν το σημείο σύνδεσης με το έδαφος.

Χωρίς μια πραγματικά δυνατή βάση, ένας παλαιστής μπορεί πολύ εύκολα να χάσει την ισορροπία του και να βρεθεί εκτός αγώνα.

Πώς όμως φτάνουν οι αθλητές του σούμο να αναπτύσσουν πόδια σαν εκείνα του Ούρα;

Ένα μεγάλο μέρος της παραδοσιακής προπόνησης του αθλήματος γίνεται χωρίς βάρη.

Οι παλαιστές πραγματοποιούν τεράστιο αριθμό επαναλήψεων σε βαθιά καθίσματα με πολύ ανοιχτά πόδια. Παράλληλα εκτελούν τα γνωστά χτυπήματα στο έδαφος, σηκώνοντας ψηλά το ένα πόδι πριν το κατεβάσουν με δύναμη, αλλά και ασκήσεις στις οποίες κινούνται προς τα εμπρός παραμένοντας συνεχώς σε πολύ χαμηλή στάση.

Αυτές οι κινήσεις μπορεί να φαίνονται σχετικά απλές, όμως για έναν άνθρωπο που ζυγίζει 130, 150 ή ακόμη και 200 κιλά είναι κάθε άλλο παρά εύκολες.

Τα πόδια βρίσκονται διαρκώς υπό πίεση, οι τετρακέφαλοι δουλεύουν χωρίς μεγάλη διακοπή και ταυτόχρονα ο αθλητής πρέπει να διατηρήσει την ισορροπία και τον έλεγχο του σώματός του.

Με αυτόν τον τρόπο οι παλαιστές δεν αναπτύσσουν μόνο δύναμη. Χτίζουν επίσης μυϊκή αντοχή και μαθαίνουν να παράγουν δύναμη από χαμηλές θέσεις, κάτι που είναι απαραίτητο μέσα στον αγώνα.

Υπάρχουν αναφορές ότι ορισμένοι αθλητές του σούμο μπορεί να πραγματοποιούν ακόμη και 200 με 300 καθίσματα με το βάρος του σώματος κάθε ημέρα.

Ο Ισραέτελ, πάντως, δεν θεωρεί ότι τόσο μεγάλος αριθμός επαναλήψεων αποτελεί τον καλύτερο τρόπο προπόνησης.

Κατά την άποψή του, οι αθλητές πιθανότατα θα είχαν καλύτερα αποτελέσματα αν περιόριζαν σημαντικά αυτόν τον όγκο και πρόσθεταν περισσότερες ασκήσεις με εξωτερική αντίσταση.

Για παράδειγμα, βαριά καθίσματα, πιέσεις ποδιών και άρσεις θανάτου από έλλειμμα θα μπορούσαν να τους βοηθήσουν να αποκτήσουν ακόμη περισσότερη δύναμη και εκρηκτικότητα χωρίς να χρειάζεται να πραγματοποιούν εκατοντάδες επαναλήψεις καθημερινά.

Οι παραδοσιακές ασκήσεις που έχουν πραγματική αξία

Αν υπήρξε ένα μέρος της παραδοσιακής προπόνησης του σούμο που εντυπωσίασε ιδιαίτερα τον Ισραέτελ, ήταν οι ασκήσεις ολίσθησης.

Οι αθλητές κινούνται προς τα εμπρός χωρίς να σηκώνουν ιδιαίτερα το σώμα τους, διατηρώντας σχεδόν συνεχώς μια χαμηλή θέση.

Αυτό σημαίνει ότι οι τετρακέφαλοι βρίσκονται υπό συνεχή ένταση, ενώ παράλληλα χρειάζεται αρκετή κινητικότητα στους γοφούς, στα γόνατα και στους αστραγάλους.

Για έναν συνηθισμένο άνθρωπο, μια τέτοια άσκηση χωρίς επιπλέον βάρος ίσως να μην αποτελεί ιδιαίτερα μεγάλο ερέθισμα για μυϊκή ανάπτυξη.

Τα δεδομένα όμως αλλάζουν όταν μιλάμε για έναν παλαιστή 180 ή 200 κιλών.

Το ίδιο του το σώμα αποτελεί ήδη τεράστια αντίσταση. Κάθε βήμα από τόσο χαμηλή θέση σημαίνει ότι οι μύες των ποδιών πρέπει να μετακινήσουν ένα πολύ μεγάλο φορτίο.

Έτσι, ακόμη και χωρίς μπάρα ή αλτήρες, υπάρχει αρκετή επιβάρυνση για να αναπτυχθούν τόσο η δύναμη όσο και η μυϊκή μάζα.

Ο Ισραέτελ ξεχώρισε επίσης τις ασκήσεις που γίνονται με τη βοήθεια ενός συναθλητή.

Σε μία από αυτές, ο ένας παλαιστής προσπαθεί να κινηθεί προς τα εμπρός, την ώρα που ο άλλος τον τραβά ή τον πιέζει προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Πρόκειται για μια άσκηση που θυμίζει αρκετά αυτό που συμβαίνει πραγματικά στον αγώνα. Ο αθλητής πρέπει να παραμείνει σταθερός, να συνεχίσει να πιέζει με τα πόδια του και να παράγει δύναμη ενώ κάποιος άλλος προσπαθεί να τον σταματήσει.

Για αυτόν τον λόγο, ο Ισραέτελ θεωρεί ότι τέτοιες ασκήσεις έχουν μεγάλη αξία για την αθλητική απόδοση.

Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να αντικαταστήσουν τα βάρη. Πιθανότατα το καλύτερο αποτέλεσμα θα ερχόταν από έναν συνδυασμό παραδοσιακών ασκήσεων σούμο και πιο κλασικής προπόνησης δύναμης.

Τι μπορούμε πραγματικά να κρατήσουμε από τον Ούρα

Προφανώς, αν κάποιος αρχίσει αύριο να κάνει εκατοντάδες καθίσματα με το βάρος του σώματός του, δεν πρόκειται ξαφνικά να αποκτήσει τα πόδια του Ούρα.

Υπάρχουν αρκετοί ακόμη παράγοντες που εξηγούν τη σωματική διάπλαση ενός επαγγελματία παλαιστή σούμο.

Ο πρώτος είναι φυσικά η γενετική.

Δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι την ίδια δυνατότητα να αναπτύξουν τεράστια μυϊκή μάζα στους μηρούς ή στις γάμπες τους, ακόμη κι αν ακολουθούν ακριβώς το ίδιο πρόγραμμα.

Έπειτα υπάρχει το φαγητό.

Οι παλαιστές σούμο είναι γνωστοί για την εξαιρετικά υψηλή πρόσληψη θερμίδων που απαιτείται ώστε να διατηρούν το μεγάλο σωματικό τους βάρος. Υπάρχουν αναφορές που ανεβάζουν την ημερήσια κατανάλωση κοντά στις 8.000 θερμίδες.

Ένα από τα βασικά γεύματά τους είναι το chankonabe, ένα παραδοσιακό πιάτο που περιλαμβάνει συνήθως κρέας, ψάρι, αυγά, τόφου και λαχανικά.

Και φυσικά δεν καταναλώνεται μόνο του.

Συνήθως συνοδεύεται από πολύ μεγάλες ποσότητες ρυζιού, ανεβάζοντας σημαντικά τις συνολικές θερμίδες του γεύματος.

Υπάρχει όμως και ένας ακόμη παράγοντας που είναι εύκολο να ξεχάσουμε.

Όταν ένας άνθρωπος ζυγίζει περισσότερο από 130 κιλά, τα πόδια του προπονούνται σε έναν βαθμό ακόμη και όταν απλώς κινείται μέσα στην καθημερινότητά του.

Κάθε φορά που περπατά, σηκώνεται από μια καρέκλα ή ανεβαίνει σκάλες, οι μύες του κάτω μέρους του σώματος καλούνται να μετακινήσουν ένα τεράστιο φορτίο.

Για έναν μικρότερο άνθρωπο, θα ήταν σαν να περνούσε μεγάλο μέρος της ημέρας έχοντας συνεχώς επιπλέον βάρος πάνω του.

Δεν χρειάζεσαι μόνο μεγάλα πόδια

Παρόλα αυτά, υπάρχει κάτι από την προπόνηση του Ούρα και γενικότερα των παλαιστών σούμο που μπορεί να χρησιμοποιήσει σχεδόν οποιοσδήποτε γυμνάζεται.

Αν ο μοναδικός στόχος είναι να αυξήσεις τη μυϊκή μάζα των ποδιών σου, οι κλασικές ασκήσεις εξακολουθούν να λειτουργούν εξαιρετικά καλά.

Τα βαριά καθίσματα, οι άρσεις θανάτου και οι πιέσεις ποδιών δύσκολα μπορούν να λείπουν από ένα πρόγραμμα που έχει σχεδιαστεί για μεγαλύτερα και δυνατότερα πόδια.

Το θέμα αλλάζει αν δεν σε ενδιαφέρει μόνο η εμφάνιση.

Αν θέλεις τα πόδια σου να είναι δυνατά αλλά παράλληλα να μπορούν να κινηθούν γρήγορα, να αλλάξουν κατεύθυνση, να πηδήξουν και να παράγουν δύναμη μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, τότε τα βάρη από μόνα τους δεν αρκούν.

Χρειάζεται να υπάρχει και κίνηση.

Τα βαθιά καθίσματα μπορούν να βοηθήσουν στη δύναμη και στην κινητικότητα. Τα άλματα δουλεύουν την εκρηκτικότητα. Τα σπριντ απαιτούν γρήγορη παραγωγή δύναμης, ενώ οι προβολές προς διαφορετικές κατευθύνσεις μπορούν να εκπαιδεύσουν το σώμα σε κινήσεις που δεν εμφανίζονται στις κλασικές ασκήσεις του γυμναστηρίου.

Οι ασκήσεις με το βάρος του σώματος έχουν επίσης τη θέση τους.

Μπορούν να σε βάλουν σε διαφορετικές γωνίες και θέσεις, να σε αναγκάσουν να διατηρήσεις την ισορροπία σου και να βοηθήσουν ώστε η δύναμη που έχεις χτίσει με τα βάρη να μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε πραγματικές κινήσεις.

Και αυτό είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον μάθημα από τον Ούρα.

Το εντυπωσιακό δεν είναι απλώς ότι διαθέτει τεράστιους μηρούς. Υπάρχουν αρκετοί πολύ μεγαλόσωμοι και δυνατοί αθλητές στον κόσμο.

Αυτό που πραγματικά τον κάνει να ξεχωρίζει είναι ότι έχει καταφέρει να συνδυάσει αυτό το μέγεθος με ισορροπία, ταχύτητα, κινητικότητα και εκρηκτικότητα.

Ζυγίζει πολύ περισσότερο από έναν μέσο άνθρωπο, αλλά μέσα στο ρινγκ υπάρχουν στιγμές που κινείται σαν να είναι πολύ μικρότερος.

Και τελικά, αυτό ίσως είναι πολύ πιο εντυπωσιακό από το μέγεθος των ποδιών του.

Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.