Κάπου στα αποδυτήρια κάθε αντιπάλου της Ισπανίας θα έπρεπε να υπάρχει ένα σημείωμα: "Όταν σηκωθεί ο Μερίνο για ζέσταμα, αρχίστε να ανησυχείτε". Με μεγάλα γράμματα, για να μην υπάρχουν δικαιολογίες. Γιατί το να εμφανιστεί ένας μέσος από τον πάγκο και να σου πάρει το παιχνίδι μπορεί να συμβεί. Όταν, όμως, ο ίδιος άνθρωπος επαναλαμβάνει το κόλπο από τις μεγαλύτερες διοργανώσεις έως τα προκριματικά ή το Nations League, τότε η έκπληξη αρχίζει να μοιάζει είτε με ταλέντο, είτε με αμέλεια της αντίπαλης ομάδας.
Το βράδυ της Τρίτης, η Κροατία έγινε ο τελευταίος αντίπαλος που διαπίστωσε πόσο δύσκολο είναι να περιορίσεις τον Μίκελ Μερίνο. Η Ισπανία βρέθηκε πίσω στο σκορ στο Σπλιτ, εκείνος ήρθε από τον πάγκο και ανέλαβε την ανατροπή. Ισοφάριση στο 61΄, νικητήριο γκολ στο 88΄, τελικό 2-1 και πρόκριση στα προημιτελικά του Nations League. Δύο παρεμβάσεις, αρκετές για να αλλάξουν ολόκληρη τη βραδιά.
Το έργο έχει προβληθεί ξανά, με ακόμη μεγαλύτερη αγωνία. Στον προημιτελικό του Euro 2024 απέναντι στη Γερμανία, ο Μερίνο σηκώθηκε στο 119΄ και με κεφαλιά έστειλε την Ισπανία στα ημιτελικά. Είχε μπει ως αλλαγή και, λίγο πριν το παιχνίδι οδηγηθεί στα πέναλτι, βρήκε τον τρόπο να γίνει το πρόσωπο που θα θυμούνταν όλοι.
Στο πρόσφατο Μουντιάλ, ανέβασε κι άλλο τον βαθμό δυσκολίας. Απέναντι στην Πορτογαλία, στη φάση των "16", μπήκε και σκόραρε στο 91΄ για το 1-0 της πρόκρισης. Στον προημιτελικό με το Βέλγιο χρειάστηκε μόλις 115 δευτερόλεπτα από την είσοδό του για να πετύχει το νικητήριο γκολ. Έγινε έτσι ο πρώτος ποδοσφαιριστής στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου που σημείωσε το γκολ της νίκης σε δύο διαφορετικά νοκ άουτ παιχνίδια της διοργάνωσης ερχόμενος από τον πάγκο.
Κάπου εδώ, το "βρέθηκε τυχαία εκεί" παύει να αποτελεί σοβαρή εξήγηση. Η σωστή θέση είναι ποδοσφαιρική ικανότητα. Χρειάζεται να διαβάσεις τη φάση, να καταλάβεις πότε ο αμυντικός κοιτάζει την μπάλα, να διαλέξεις τη στιγμή που θα κινηθείς. Και όταν έρθει η ευκαιρία, να έχεις την ψυχραιμία να την τελειώσεις. Ο Μερίνο κάνει αυτή τη δουλειά να φαίνεται εκνευριστικά απλή.
Παρότι είναι μέσος, μέσα στην περιοχή διαθέτει την αποφασιστικότητα ενός επιθετικού. Στις καθοριστικές του εμφανίσεις βλέπεις έναν παίκτη που αντιλαμβάνεται πού μπορεί να προκύψει η επόμενη ευκαιρία. Μια μπάλα που θα περάσει, μια απόκρουση που θα αφήσει δεύτερη φάση, ένα κενό ανάμεσα σε δύο σώματα. Εκεί βρίσκεται η δική του ευκαιρία να επέμβει.
Προφανώς, δεν μπορούμε να ξέρουμε τι ακριβώς έχουν σχεδιάσει οι αντίπαλοι προπονητές για να τον σταματήσουν. Το αποτέλεσμα, πάντως, γεννά εύλογα την απορία: αφού ξέρουν τι μπορεί να κάνει, γιατί τον αφήνουν να το κάνει; Ίσως επειδή το να γνωρίζεις την απειλή απέχει πολύ από το να την ελέγχεις, ειδικά όταν η Ισπανία σε αναγκάζει να προσέχεις τόσους παίκτες ταυτόχρονα.
Για τον Λουίς ντε λα Φουέντε, αυτή η επαναλαμβανόμενη αποτελεσματικότητα είναι τεράστιο πλεονέκτημα. Μπορεί να κοιτάξει τον πάγκο και να βρει έναν ποδοσφαιριστή που μπαίνει με καθαρό μυαλό σε ένα παιχνίδι γεμάτο πίεση. Ο Μερίνο έχει μετατρέψει τα λίγα διαθέσιμα λεπτά σε χρόνο αρκετό για να κρίνει προκρίσεις.
Αυτός είναι ο X factor της Ισπανίας. Ένας ποδοσφαιριστής με σπάνια αίσθηση του χώρου και της στιγμής. Ο Μερίνο έχει την ικανότητα να γίνεται καθοριστικός μέσα σε ελάχιστα λεπτά. Και όταν το κάνει τόσο συχνά, το να βρίσκεται στο σωστό σημείο την κατάλληλη στιγμή έχει ένα πολύ συγκεκριμένο όνομα: κλάση.
