Ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης έδωσε όλες τις μάχες μόνος του

Λίγο μετά τις 08:00 της Παρασκευής 14 Οκτωβρίου ένα μακροσκελές μήνυμα κυκλοφόρησε ευρέως στα social media. O Αλέξανδρος Νικολαΐδης άλλωστε, ήταν δραστήριος στα κοινωνικά δίκτυα τα τελευταία χρόνια. Ως Αναπληρωτής Εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, ήταν λίγο-πολύ μέρος της δουλειάς του. Αυτήν τη φορά δεν έγραφε πολιτικά. Το πιο ανθρώπινο μήνυμα του δίμετρου πρώην αθλητή ήρθε λίγο μετά το θάνατό του. Ο δύο φορές αργυρός Ολυμπιονίκης στο Τάε Κβον Ντο έφυγε παλεύοντας με μια σπάνια μορφή καρκίνου και το ανακοίνωσε με τον πλέον συγκινητικό τρόπο. 

Από νωρίς πάνω σε ένα τατάμι

"Ο πατέρας μου είχε αποφασίσει για μένα, πριν ακόμα γεννηθώ". Ο Νικολαΐδης ήταν σπουδαίος πρωταθλητής του Τάε Κβον Ντο. Σε ηλικία τριών ετών ο Αλέξανδρος θα πάταγε για πρώτη φορά το τατάμι και θα μάθαινε τις αρχές της κορεάτικης πολεμικής τέχνης. Ευγένεια (Γε Ούι), Εντιμότητα (Γιομ Τσι), Επιμονή (Ιν Νάε), Αυτοέλεγχος (Γκουκ Γκι), Αδάμαστο Πνεύμα (Μπαεκιούλ Μπουλγκούλ). Ο "ψηλός" θα συγκρατούσε αυτές τις πέντε αρχές για πάντα στη ζωή του. 

O Νικολαΐδης γρήγορα κατάλαβε ότι για εκείνον το Τάε Κβον Ντο δε θα ήταν ένα ακόμα νεανικό παιχνίδι. Σε ηλικία 11 ετών έδωσε τους πρώτους του επίσημους αγώνες στη Θεσσαλονίκη και το άγχος να μην απογοητεύσει τον προπονητή πατέρα του, τον είχε κυριεύσει. 

Το μεγάλο "άλμα" του πατέρα του

Πριν από μερικούς μήνες δήλωνε στην ΕΡΤ σχετικά με το ξεκίνημα του και τη σχέση του με τον πατέρα του: "Ήταν πολύ δύσκολο και για μένα και για τον πατέρα μου. Η ισορροπία του να κρατάς τους ρόλους του πατέρα και του προπονητή είναι δυσβάσταχτη και πολύ εύκολα μπορείς να τη χάσεις. Δεν ήταν καθόλου διακριτές οι διαφορές, γιατί κάθε φορά που μαλώναμε στο γυμναστήριο, η ένταση ερχόταν και στο σπίτι. Η μητέρα μου είχε έναν ρόλο διαιτητή γιατί έπρεπε να συγκρατήσει τις σχέσεις μας. Αυτοί όμως ήταν οι μοναδικοί λόγοι που τσακωνόμασταν. Είχε μεγάλη κατανόηση και δε μου έβαλε φρένο πουθενά. 

Το μεγάλο άλμα που έκανε και του το πιστώνω είναι ότι στα 14-15 κατάλαβε ότι αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί γιατί βάζει φρένο στην εξέλιξη μου ως αθλητή και τότε με εμπιστεύτηκε σε έναν φίλο μας προπονητή. Από τότε απελευθερώθηκα. Άρχισα να βλέπω την προπόνηση όπως πρέπει να την βλέπει ένα παιδί που αγαπάει το άθλημα. Ήθελα να έρθει η ώρα της προπόνησης και από εκεί άρχισε η μεγάλη άνοδός μου σαν αθλητής."

ΣΥΜΕΛΑ ΠΑΝΤΖΑΡΤΖΗ / ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στα 17 του ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης ξεκινά να αφήνει το αποτύπωμά του. Οι συγκυρίες είναι τέλειες. Το Τάε Κβον Ντο ανακοινώθηκε ότι θα γίνει Ολυμπιακό Άθλημα στο Σίδνεϊ, το 2000. Ήταν μια δικαίωση για τη γενιά του πατέρα του και ο ίδιος δεν θα άφηνε την ευκαιρία να πάει χαμένη. Τέσσερα χρόνια πριν, ο ψηλός και αδύνατος αθλητής από τη Θεσσαλονίκη κατακτά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στους εφήβους και γίνεται πρωτοσέλιδο. Η παγκόσμια διάκρισή του μετατράπηκε σε ελπίδα για ένα μετάλλιο σε ένα εθνικά άγνωστο άθλημα. 

"Έσπασε, έσπασε μαμά"

Το 2000 ο Μιχάλης Μουρούτσος έγινε ο πρώτος άνθρωπος που κατακτά χρυσό μετάλλιο στην ιστορία του αθλήματος. Ένα χρόνο μικρότερος από το Νικολαΐδη, ο Μουρούτσος μεγάλωσε μαζί του. Ήταν δίπλα του και στον μεγαλύτερο πόνο της αθλητικής του καριέρας. Στο Σίδνεϊ ο Αλέξανδρος βρισκόταν μια ανάσα από τη ζώνη των μεταλλίων όταν σε μια κλωτσιά που έριξε, έσπασε το πόδι του. Σε ένα άθλημα που η κίνηση των κάτω άκρων είναι το παν, σε ηλικία που όλοι οι κόποι μπορούν να πάνε στράφι και στο σημαντικότερο παιχνίδι της μέχρι τότε ζωής του, κόντρα στον κολομβιανό Milton Castro, ο Νικολαΐδης ούρλιαξε από τον πόνο και ειδοποίησε τη μητέρα του ότι το πόδι του είχε σπάσει. "Έσπασε. Μαμά έσπασε". Ήταν ένα κάταγμα στην κνημιαία ακρολοφία που θα τον άφηνε εκτός δράσης για δύο χρόνια. 

Η εξιλέωση στην Αθήνα

Ο Αλέξανδρος δούλεψε τότε πιο σκληρά από κάθε άλλη φορά. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας ήταν ο μεγάλος του στόχος. Αφού κατάφερε να εξασφαλίσει την πρόκριση για την κατηγορία των 80 κιλών, ο Νικολαΐδης στόχευε και πάλι στο μετάλλιο. Ήταν 29 Αυγούστου του 2004 όταν το κλειστό του Τάε Κβον Ντο στην Αθήνα γέμισε ασφυκτικά. Οι Έλληνες γέμισαν το στάδιο για τον Αλέξανδρο που είχε φτάσει στον τελικό, όντας εκπληκτικός.

Στα ημιτελικά είχε κερδίσει πάλι σε γεμάτο γήπεδο τον Ibrahim Kamal από την Ιορδανία. Ο κόσμος μάθαινε Τάε Κβον Ντο. Λίγο αργότερα χιλιάδες παιδιά θα πατούσαν πρώτη φορά σε τατάμι. Στον τελικό ο Νικολαΐδης ηττήθηκε γρήγορα με νοκ άουτ από τον Dae Sung από τη Νότια Κορέα. Μετά το σοκ του χτυπήματος, ξέσπασε σε λυγμούς και για πολλή ώρα δεν ήθελε καν να βγει για την απονομή. Λίγο αργότερα θα γνώριζε την αποθέωση. Ο "ψηλός' από τη Θεσσαλονίκη ήταν πια Ολυμπιονίκης.

ΠΑΡΙΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ / ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η σταθερότητα ενός μεγάλου αθλητή 

Ελάχιστοι αθλητές του Τάε Κβον Ντο είχαν την σταθερότητα του Αλέξανδρου σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι τραυματισμοί πολλοί και η καριέρα μικρή για τους περισσότερους. Ο Νικολαΐδης ωστόσο δεν το έβαλε ποτέ κάτω. Πήγε στο Πεκίνο και επανέλαβε τον άθλο του. Δις Αργυρός Ολυμπιονίκης γράφει στο βιογραφικό του και αναφέρεται στην τρομερή πορεία του, σε ηλικία 29 ετών πια στην πρωτεύουσα της Κίνας.

 

 

 

 

View this post on Instagram

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

A post shared by Alexandros Nikolaidis (@alex_nikolaidis)

Ήταν από τους ελάχιστους έλληνες αθλητές που μπόρεσαν να ανέβουν στο βάθρο και στο Πεκίνο μετά την Αθήνα, ενώ την ίδια χρονιά αναδείχθηκε επίσης Πρωταθλητής Ευρώπης. Την επιμονή του αυτή -Ιν Νάε κατά τους κορεάτες- επιβράβευσε και ο ΠΣΑΤ. Τον Δεκέμβριο του 2008 τον ανακήρυξε σε κορυφαίο έλληνα αθλητή της χρονιάς. 

ΣΥΜΕΛΑ ΠΑΝΤΖΑΡΤΖΗ / ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η σημαία πάνω από τα μετάλλια

Το 2012 ο Νικολαΐδης είχε εξασφαλίσει και πάλι τη συμμετοχή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Στην τελετή έναρξης του Λονδίνου θα ήταν ο πρώτος αθλητής που έμπαινε στο Ολυμπιακό Στάδιο. Σημαιοφόρος της ελληνικής αποστολής ο δίμετρος αθλητής έζησε τη μεγαλύτερη τιμή της καριέρας του, όπως θα έλεγε αργότερα. Στους Αγώνες αποκλείστηκε νωρίς, αλλά δεν είχε καμία σημασία πια. Λίγο μετά την τέταρτη και τελευταία Ολυμπιάδα του, ο Νικολαΐδης θα έβαζε τέλος στην σπουδαία καριέρα του.

 

 

 

 

View this post on Instagram

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

A post shared by Alexandros Nikolaidis (@alex_nikolaidis)

Η οικογένειά του, η πολιτική και το γενναίο τέλος

Το 2012 ήταν σημαδιακό για έναν ακόμη λόγο για τον ίδιο. Τότε ήταν που γνώρισε τη σύντροφο της ζωής του. Σε ένα μπαρ στη Θεσσαλονίκη γνωρίστηκε με τη δημοσιογράφο Δώρα Τσαμπάζη και αμέσως τη διεκδίκησε. Το 2016 παντρεύτηκαν και μαζί έκαναν δύο παιδιά. Ήταν η Ελεάννα και ο Γιώργος για τους οποίους έκανε τα πάντα και αγωνίστηκε μέχρι τέλους.

 

 

 

 

View this post on Instagram

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

A post shared by Alexandros Nikolaidis (@alex_nikolaidis)

Ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης έδωσε όλες τις σπουδαίες μάχες μόνος του, ακόμη και στην πολιτική, όπου πάντα με εντιμότητα (Γιομ Τσι) ήταν στην πρώτη γραμμή για τις ιδέες του. Εντούτοις, το παράδειγμα και η στάση του απέναντι στη ζωή και τον καρκίνο, ανήκει πια σε όλους μας. Είναι η παρακαταθήκη που αφήνει ένας σπουδαίος άνθρωπος. Και αυτή είναι που μετρά περισσότερο, όπως τόνισε και ο ίδιος στο τελευταίο του μήνυμα "Φίλοι μου, σε αυτή τη ζωή που είμαστε όλοι περαστικοί, μεγαλύτερη σημασία έχει τι αποτύπωμα θα έχουμε αφήσει, και όχι πώς ή πότε θα φύγουμε".

Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr