Ένας τίτλος στη Formula 1 αποδεικνύει την ικανότητα του οδηγού, του αυτοκινήτου και της ομάδας συνολικά, σε μια συνεργασία που οδηγεί πολλές φορές στο βάθρο. Ωστόσο, υπάρχουν και στιγμές που η απουσία ή η απώλεια του τίτλου μπορεί να δείξει την απόδοση και τις δυνάμεις ενός οδηγού εντός πίστας.
Στην ιστορία του σπορ υπήρξαν οδηγοί με τεράστιο ταλέντο, σπουδαίες νίκες και έντονο αποτύπωμα, οι οποίοι όμως δεν κατάφεραν ποτέ να στεφθούν παγκόσμιοι πρωταθλητές. Άλλοι "λύγισαν" από την ατυχία, άλλοι από τις συνθήκες, και άλλοι απλώς έπεσαν πάνω σε ακόμη πιο δυνατές εποχές και αντιπάλους.
Παρακάτω παρουσιάζουμε 10 σπουδαίες μορφές της F1, που το μοναδικό που τους έλειψε είναι ο τίτλος του παγκόσμιου πρωταθλητή.
Sir Stirling Moss
Ο Stirling Moss θεωρείται από πολλούς ο κορυφαίος οδηγός στην ιστορία της F1 χωρίς παγκόσμιο τίτλο. Πέτυχε 16 νίκες σε μόλις 66 αγώνες, τερμάτισε τέσσερις φορές δεύτερος στο πρωτάθλημα και έμεινε στην ιστορία για την ικανότητά του να ξεπερνά τα όρια του μονοθεσίου του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η θρυλική νίκη του στο Μονακό το 1961, σε μία από τις πιο εμβληματικές εμφανίσεις της καριέρας του.
Ronnie Peterson
Ο θρυλικός "Superswede", Ronnie Peterson, ήταν ο πιο επιτυχημένος Σουηδός οδηγός της Formula 1. Σε εννέα σεζόν σημείωσε 10 νίκες και 14 pole positions, κερδίζοντας τους φίλους του σπορ με το εντυπωσιακό, επιθετικό του στιλ. Η καριέρα του διακόπηκε τραγικά το 1978, την ώρα που βρισκόταν μέσα στη μάχη του τίτλου, αφήνοντας πίσω την αίσθηση πως μπορούσε να γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής.
Jacky Ickx
Ο Jacky Ickx ήταν ένας από τους πιο χαρισματικούς και πολυδιάστατους οδηγούς της εποχής του, με σπουδαίες επιτυχίες και εκτός Formula 1. Στη F1 σημείωσε οκτώ νίκες, 13 pole positions και 25 βάθρα, ενώ πιο κοντά στον τίτλο έφτασε το 1970, όταν τερμάτισε δεύτερος στη βαθμολογία. Μπορεί να μην κατέκτησε ποτέ το πρωτάθλημα, όμως η ποιότητά του πίσω από το τιμόνι δεν αμφισβητήθηκε ποτέ.
Carlos Reutemann
Ως ένα υπόδειγμα σταθερότητας και υψηλού επιπέδου απόδοσης έχει μείνει στην ιστορία ο Carlos Reutemann. Πέτυχε 12 νίκες και κατάφερε να τερματίσει τρίτος στο πρωτάθλημα με τρεις διαφορετικές ομάδες, κάτι που λέει πολλά για την αξία του. Η μεγάλη του ευκαιρία ήρθε το 1981, όταν έχασε τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς από τον Νέλσον Πικέ για ελάχιστη διαφορά.
Gilles Villeneuve
Ο Gilles Villeneuve πρόλαβε μέσα σε μόλις έξι σεζόν να γίνει μία από τις πιο εμβληματικές μορφές της Formula 1. Το 1979 έχασε τον τίτλο από τον teammate του, Τζόντι Σέκτερ, για μόλις τέσσερις βαθμούς, ενώ ακόμη και με λιγότερο ανταγωνιστικά μονοθέσια συνέχισε να προσφέρει σπουδαίες εμφανίσεις. Ο τραγικός θάνατός του το 1982 άφησε την αίσθηση μιας καριέρας που είχε ακόμη πολλά να δώσει.
Didier Pironi
Σε μία από τις πιο δραματικές σεζόν στην ιστορία της Ferrari, ο Didier Pironi έφτασε πολύ κοντά στον τίτλο του 1982. Ήταν πρωτοπόρος στη βαθμολογία, όμως το σοβαρό ατύχημά του στις δοκιμές του Grand Prix Γερμανίας διέλυσε κάθε ελπίδα επιστροφής στους αγώνες. Παρότι η ιστορία δεν τον κατέγραψε ως πρωταθλητή, πολλοί θεωρούν πως εκείνη η χρονιά θα μπορούσε να του ανήκει.
Rubens Barrichello
Ο Rubens Barrichello είχε μια μεγάλη και γεμάτη καριέρα στη Formula 1, με 322 εκκινήσεις, 11 νίκες και 68 βάθρα. Για πολλά χρόνια βρέθηκε στη σκιά του Michael Schumacher στη Ferrari, παίζοντας συχνά τον ρόλο του δεύτερου οδηγού, παρότι συνέβαλε σημαντικά στις επιτυχίες της ομάδας. Το 2009 προσπάθησε ξανά να διεκδικήσει κάτι μεγάλο με την Brawn, αλλά και τότε ο τίτλος κατέληξε στον teammate του, Jenson Button.
David Coulthard
Όντας ένας από τους πιο σταθερούς και αξιόπιστους οδηγούς της γενιάς του, ο David Coulthard ολοκλήρωσε την καριέρα του με 13 νίκες. Ξεχώρισε αρχικά με τη Williams και στη συνέχεια καθιερώθηκε με τη McLaren, όπου βρέθηκε πολλές φορές στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας. Πιο κοντά στον τίτλο έφτασε το 2001, όταν ολοκλήρωσε τη σεζόν στη δεύτερη θέση πίσω από τον Michael Schumacher.
Gerhard Berger
Ο Gerhard Berger αποτέλεσε έναν από τους πιο έμπειρους και δυναμικούς οδηγούς της Formula 1, με 10 νίκες και 48 βάθρα σε 14 σεζόν. Αγωνίστηκε για ομάδες όπως η Ferrari, η McLaren και η Benetton, χωρίς όμως να καταφέρει κάτι περισσότερο από δύο τρίτες θέσεις στο πρωτάθλημα. Η καριέρα του έμεινε επίσης χαραγμένη στη μνήμη του κοινού για το σοκαριστικό ατύχημά του στην Ίμολα το 1989 και την εντυπωσιακά γρήγορη επιστροφή του.
Mark Webber
Ίσως δεν είναι το πιο προφανές όνομα σε μια τέτοια λίστα, όμως η πορεία του Mark Webber τον δικαιώνει. Με τη Red Bull βρέθηκε σε θέση να διεκδικήσει σοβαρά τον τίτλο του 2010, αλλά μια λανθασμένη στρατηγική στον τελευταίο αγώνα του στέρησε τη μεγάλη ευκαιρία. Ολοκλήρωσε την καριέρα του με εννέα νίκες, 13 pole positions και τη φήμη ενός πολύ ικανού οδηγού που συχνά έμενε στη σκιά του Φέτελ.
Οι δέκα αυτοί οδηγοί είναι η απόδειξη ότι η επιτυχία και η ικανότητα δεν μετριέται μόνο με τίτλους. Οι συγκεκριμένοι "πιλότοι" απέδειξαν πως μπορεί κάποιος να μείνει στην ιστορία μέσα από το ταλέντο, το στιλ, τις νίκες και την επιρροή του στο σπορ, ακόμη κι αν δεν έφτασε ποτέ στην κορυφή της βαθμολογίας. Και τελικά αυτό ίσως να είναι και το πιο όμορφο στοιχείο του αθλήματος, δηλαδή να σε θυμούνται όλοι ως έναν από τους καλύτερους, ακόμη και χωρίς "στέμμα".
Πηγή: topgeargreece.gr