Πέθανε ο Χρήστος Λέντζος, o δημιουργός του θρυλικού φραπέ της Αθήνας

Έφυγε από τη ζωή στα 93 του χρόνια ο Χρήστος Λέντζος, ο δημιουργός του πιο διάσημου φραπέ στην Ελλάδα.

Στην καρδιά της Αθήνας, στο Παγκράτι, τη δεκαετία του 1960, υπήρχε ένα καφέ που ξεπερνούσε τα συνηθισμένα. Αυτό ήταν το "Λέντζος", ένα όνομα που έγινε συνώνυμο του καλύτερου και του δημοφιλέστερου φραπέ στην Ελλάδα.

Ξεκινώντας ως ζαχαροπλαστείο το 1964, ο Λέντζος πειραματίστηκε με διαφορετικές δόσεις καφέ και κατέληξε στη φόρμουλα που θα έκανε τον καφέ του θρύλο.

Χρήστος Λέντζος: Το μυστικό της ακαταμάχητης συνταγής του φραπέ

Η συνταγή παρέμενε επτασφράγιστο μυστικό επί σειρά ετών. Το μυστικό της ακαταμάχητης γοητείας του; Μια γενναία δόση καφέ και ζάχαρης, που αναμειγνύονται δυνατά σε ένα μεγάλο γυάλινο μπλέντερ, όχι πλαστικό. Αυτή η τεχνική, απλή αλλά αποτελεσματική, ήταν ο ακρογωνιαίος λίθος της πλούσιας και κρεμώδους υφής του φραπέ.

Λόγω του άψογου "χτυπήματος" με μίξερ δημιουργούνταν ένα πλούσιο, πηχτό μείγμα. Για όσους ήθελαν μέτριο, ο Λέντζος προσέθετε μια κουταλιά καφέ από πάνω -γνωστό και ως "καπέλο"- για να μειώσει τη γλύκα.

Από το πρωινό άνοιγμά του στις 5 π.μ. μέχρι τις βραδινές ώρες 2-3 π.μ., ο Λέντζος σέρβιρε εκατοντάδες καφέδες καθημερινά σε μια διαφορετική πελατεία, συμπεριλαμβανομένων των αστυνομικών που ξυπνούσαν νωρίς, των οδηγών του ΕΚΑΒ, των μαθητών και των ανθρώπων όλων των ηλικιών και καταβολών.

Ο Χρήστος Λέντζος έγινε πιο διάσημος και από τον εφευρέτη του εθνικού ροφήματος, Δημήτρη Βακόνδιο, που το δημιούργησε για πρώτη φορά το 1957.

"Το μαγαζί ξεκίνησε ως ζαχαροπλαστείο πολυτελείας το 1964. Φτιάχναμε πολύ ωραίες πάστες και τις σερβίραμε στον κόσμο μαζί με το καφεδάκι του. Μια ημέρα είχα μπει πίσω από τον μπουφέ επειδή έλειπε μια κοπέλα με άδεια. Εκεί που καθόμουν, πειραματιζόμουν και μου ήρθε η ιδέα να ανακατέψω στο μίξερ τον καφέ με διαφορετική δοσολογία. Αυτό ήταν! Ο πρώτος φραπέ αλά Λέντζος σερβιρίστηκε και από τότε έγινε ανάρπαστος", έχει δηλώσει κάποτε, ο ίδιος.

"Δεν προλαβαίναμε. Έρχονταν από όλη την Αθήνα για να πιούνε φραπέ. Ποτέ δεν έβρισκες καρέκλα να καθίσεις. Εδώ που βλέπεις γινόταν λαϊκό προσκύνημα" σημείωνε στις συνεντεύξεις του.

"Δεν πρόκειται να σας αποκαλύψω πώς τον φτιάχνω. Το μόνο που μπορώ να σας πω είναι ότι βασικό παράγοντα παίζει η δοσολογία και πως σε καμία περίπτωση δεν χτυπάω μέσα αβγό, όπως πολλοί υποστηρίζουν", έλεγε το 2009 ο Χρήστος Λέντζος.

Τον Φεβρουάριο του 2013, το εμβληματικό καφέ έκλεισε τις πόρτες του, σηματοδοτώντας το τέλος μιας εποχής. Παράγοντες όπως η άνοδος του εσπρέσο, το άνοιγμα νέων καφέ και τα συσσωρευμένα χρέη έπαιξαν ρόλο σε αυτή την απόφαση.

Η κληρονομιά του Λέντζου ζει, όχι μόνο στις αναμνήσεις των θαμώνων του, αλλά και σε ένα τραγούδι. Το 1982, ένα τραγούδι του Μάνου Ρασούλη και του Χρήστου Νικολόπουλου, που τραγούδησε ο Δημήτρης Κοντογιάννης, απαθανάτισε το καφενείο, αφηγούμενο μια γλυκόπικρη ιστορία αγάπης που διαδραματίζεται μέσα στους τοίχους του.

Το τραγούδι έλεγε:

"Καθόμουνα στου Λέντζου και έπινα καφέ

Και βλέπω έναν τύπο μαζί με σένανε

Και σκύβω το κεφάλι να μη με δεις εσύ

Θολώνει το μυαλό μου και σκίζεται η γη

Δεν πίστεψα πως ήταν αλήθεια όλα αυτά

Τα χείλη μου δαγκώνω, δεν ήταν ψέμματα

Μου φάνηκε πως σπάσαν καθρέφτες χίλιοι δυο

Μα εγώ απ' τον καθρέφτη σε βλέπω και πονώ"

Από: TheToc.gr 

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr