Ελάχιστοι άνθρωποι είχαν το δικαίωμα να απαντήσουν στην ερώτηση "ποια είναι η καλύτερη κουζίνα στον κόσμο;" με την εμπειρία του Anthony Bourdain. Για δεκαετίες ταξίδεψε σχεδόν παντού, έφαγε από βραβευμένα εστιατόρια μέχρι πλαστικά τραπέζια στην άκρη του δρόμου και, κυρίως, αντιμετώπισε το φαγητό ως έναν τρόπο να καταλάβει τους ανθρώπους και τον πολιτισμό τους.
Κι όμως, όταν έπρεπε να επιλέξει, η απάντησή του ήταν ξεκάθαρη. Το Τόκιο.
Ο Bourdain δεν έκρυψε ποτέ την ιδιαίτερη σχέση του με την ιαπωνική γαστρονομία. Μιλώντας για το βιβλίο του Matt Goulding Rice, Noodle, Fish: Deep Travels Through Japan’s Food Culture, είχε περιγράψει ένα ενδιαφέρον υποθετικό σενάριο. Αν έβαζες, όπως έλεγε, οκτώ ή εννέα από τους καλύτερους σεφ του κόσμου γύρω από ένα τραπέζι και τους ρωτούσες σε ποια μοναδική χώρα θα επέλεγαν να τρώνε για το υπόλοιπο της ζωής τους, κατά τη γνώμη του όλοι θα απαντούσαν χωρίς δισταγμό στην Ιαπωνία.
Διαβάστε Επίσης
Γιατί η Ιαπωνία ήταν τόσο ξεχωριστή για εκείνον
Η γοητεία δεν περιοριζόταν στο sushi, στο ramen ή στα υπόλοιπα πιάτα που έκαναν την ιαπωνική κουζίνα παγκόσμιο φαινόμενο. Αυτό που εντυπωσίαζε τον Bourdain ήταν ολόκληρη η φιλοσοφία γύρω από το φαγητό: η προσοχή στη λεπτομέρεια, η εμμονή με την τεχνική, η ποιότητα των πρώτων υλών και ο σεβασμός ακόμη και απέναντι στο φαινομενικά απλό.
Άλλωστε, η σχέση του με την Ιαπωνία ξεπερνούσε κατά πολύ το φαγητό. Είχε δηλώσει ότι, αν έπρεπε να επιλέξει μία πόλη στην οποία θα ζούσε για πάντα χωρίς να μπορεί να φύγει, θα διάλεγε το Τόκιο "σε ένα δευτερόλεπτο". Η πρώτη του επίσκεψη εκεί, όπως είχε περιγράψει χαρακτηριστικά, άλλαξε εντελώς τον τρόπο με τον οποίο έβλεπε τον κόσμο.
Το Τόκιο παρέμενε για εκείνον ένα μέρος που δεν μπορούσες ποτέ να κατακτήσεις ολοκληρωτικά. Στα σημειώματά του από το Parts Unknown το περιέγραφε ως μια πόλη με ατελείωτα επίπεδα γεύσεων, συνηθειών και παραδόσεων που ένας επισκέπτης δεν θα μπορούσε ποτέ να κατανοήσει πλήρως.
Για τον Bourdain το καλό φαγητό δεν ήταν θέμα πολυτέλειας
Ίσως γι' αυτό η επιλογή του έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία. Ο Bourdain δεν πίστευε ότι το σπουδαίο φαγητό έπρεπε να είναι ακριβό ή περίπλοκο. Αντιθέτως, είχε μια ιδιαίτερη αγάπη για το καθημερινό φαγητό, τις λαϊκές κουζίνες και τα πιάτα που κουβαλούσαν την ιστορία ενός τόπου.
Πίστευε ότι το κακό φαγητό γεννιέται όταν λείπουν η υπερηφάνεια και η αγάπη από εκείνον που το μαγειρεύει. Και ίσως αυτό εξηγεί καλύτερα από οτιδήποτε άλλο την αγάπη του για την Ιαπωνία. Εκεί έβλεπε μια κουλτούρα όπου ακόμη και το απλούστερο πιάτο μπορεί να αντιμετωπίζεται με σχεδόν τελετουργική σοβαρότητα.
Για έναν άνθρωπο που πέρασε τη ζωή του αναζητώντας τον κόσμο μέσα από ένα πιάτο, αυτή ήταν τελικά η μεγαλύτερη πολυτέλεια.
