Η γαστρονομική κληρονομιά του Michel Roux

Από το βράδυ της Τετάρτης, 11 Μαρτίου, ο κόσμος της γεύσης έγινε φτωχότερος καθώς ο θρυλικός σεφ και restaurateur Michel Roux έχασε τη μάχη με τη σοβαρή ασθένεια των πνευμόνων που τον ταλαιπωρούσε επί σειρά ετών.  

Δεν μιλάμε για μία απλή περίπτωση μάγειρα και εστιάτορα, αλλά ουσιαστικά για τον άνθρωπο που έχτισε τη γαστρονομική σκηνή της Μεγάλης Βρετανίας, ξεκινώντας από τα τέλη της δεκαετίας του 1960. Ο Roux γεννήθηκε στις 19 Απριλίου του 1941 στην πόλη Σαρόλ της κεντρικής Γαλλίας, εντελώς τυχαία σε ένα δωμάτιο πάνω από την charcuterie (delicatessen που ειδικεύεται στα προϊόντα από κρέας) της γιαγιάς του. Τόσο ο πατέρας του όσο και ο παππούς του ήταν charcutiers, οπότε, σχεδόν μοιραία, βρέθηκε κατευθείαν εντός ενός πλαισίου που ήταν άρρηκτα συνδεδεμένο με τη γεύση. 

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η οικογένεια Roux μετακόμισε στο Παρίσι, εκεί όπου ο πατέρας του Michel και του μεγαλύτερου αδερφού του, Albert, άνοιξε τη δική του charcuterie  στην Πόλη του Φωτός. Το πάθος του για τον τζόγο όμως ήταν τέτοιο, που έχασε τα πάντα, εγκαταλείποντας τελικά την οικογένειά του κι ενώ τα παιδιά του ήταν σε ηλικία 16 και 10 ετών αντίστοιχα. 

Τα αδέρφια Roux, το 1974.

Ο Albert εργαζόταν ήδη ως patissier σε διάφορα εστιατόρια και cafes του Παρισιού, με τον Michel να παίρνει και αυτός το δρόμο προς την κουζίνα μόλις από τα 14 του. Το 1967, τα αδέρφια Roux πήραν τη μεγάλη απόφαση και μετακόμισαν στην Αγγλία. Παρότι δεν γνώριζε καθόλου αγγλικά, ο Michel άνοιξε το εστιατόριο Le Gavroche (όνομα που δανείστηκε από τον γνωστό ήρωα στους Άθλιους του Βίκτωρος Ουγκό) στο Mayfair του Λονδίνου, σε μία εποχή που οι Άγγλοι δεν έτρωγαν τίποτα νοστιμότερο από παραβρασμένο ψάρι με εξίσου παραβρασμένα λαχανικά. Στο Le Gavroche συνδυαζόταν η κλασική haute cuisine με μπόλικα βρετανικά twists - κάτι εξαιρετικά πρωτότυπο για την εποχή, ενώ το εστιατόριο λειτουργούσε σε εντελώς διαφορετικά standards σε σχέση με τον ανταγωνισμό του. Από το πρώτο κιόλας μενού του, όλοι έμειναν έκπληκτοι δοκιμάζοντας πιάτα όπως το soufflés suissesses (διπλοφουρνιστό σουφλέ τυριών με γενναίες ποσότητες κρέμας), την ψητή πάπια σε διάφορες παρουσιάσεις καθώς και τα θαυμάσια γλυκά του. Η δουλειά του στο Λονδίνο δεν έμεινε απαρατήρητη και έγινε ο πρώτος σεφ στη Μεγάλη Βρετανία που πήρε ποτέ αστέρι Michelin, το 1974. 

Μετά την εντυπωσιακή επιτυχία του Le Gavroche, άνοιξε το Waterside Inn στο Bray έξω από το Λονδίνο, που ουσιαστικά ήταν ο προάγγελος του εμβληματικού Fat Duck του Heston Blumenthal. Το Waterside Inn έγινε το πρώτο εστιατόριο που έφερε 3 αστέρια Michelin εκτός Γαλλίας - μάλιστα το κατάφερνε για σχεδόν 2 δεκαετίες, καθιστώντας το ειδυλλιακό χωριουδάκι του Berkshire σαν το πιο ενδιαφέρον γαστρονομικό μέρος ολόκληρης της Γηραιάς Αλβιώνας. 

Ο Michel Roux είχε κατακτήσει μεταξύ άλλων αναρίθμητες μαγειρικές διακρίσεις. Μεταξύ αυτών τα Meilleur Ouvrier de France en Patisserie το 1976, Chevalier de l’Ordre National du Merite το 1987, Chevalier de l’Ordre des Arts des Lettres το 1990, ΟΒΕ το 2002 και Chevaler de la Legion d’ Honneur το 2004. Είχε πλούσια συγγραφική δράση, ενώ το βιβλίο του Sauces: Savoury and Sweet (1996), πούλησε περισσότερα από 300.000 αντίτυπα. 

Το legacy του συνεχίζει ο ο γιος του Alain Roux και ο ανιψιός του Michel Roux Jr, οι οποίο τρέχουν τα δύο εστιατόρια μέχρι σήμερα - με 2 και 3 αστέρια Michelin αντίστοιχα. 

---

Διάβασε ακόμη για τον αυτοκράτορα της ιαπωνικής κουζίνας Nobu Matsuhisa, τον πρέσβη της ελληνικής κουζίνας του σήμερα Αλέξανδρο Χαραλαμπόπουλο, τον Rene Redzepi που επαναπροσδιόρισε τον εαυτό του στο Noma 2.0 και τον Michel Bras, τον σεφ που αρνήθηκε τα αστέρια Michelin.

---

φωτογραφίες ©Getty Images

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr