Fish and chips, όλα τα μυστικά

Αν ένα μόνο πιάτο μπορούσε να αντιπροσωπεύσει τη γαστρονομική κουλτούρα του Ηνωμένου Βασιλείου, τότε αυτό δεν θα ήταν άλλο από το fish and chips. Το παραδοσιακό βρετανικό street food που άπαντες στον πλανήτη γνωρίζουν αποτελείται συνήθως από μπακαλιάρο τηγανισμένο σε κουρκούτι, με συνοδεία από χοντροκομμένες πατάτες με αλάτι και ξύδι. Τι το κάνει όμως πραγματικά σπουδαίο; 

"Το fish and chips είναι η ραχοκοκαλιά της Αγγλίας, κάτι σαν τους Beatles ή την βασιλική οικογένεια" δήλωνε πριν λίγα χρόνια η Nikki Hawkins, PR Manager των Εθνικών Βραβείων Fish and Chips και η άποψή της δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Το λευκό ψάρι με τηγανητές πατάτες αναδείχθηκε ως το φαγητό της εργατικής τάξης στο Νησί κατά τη διάρκεια του δευτέρου μισού του 19ου αιώνα, όταν και το φρέσκο ψάρι, κυρίως ο μπακαλιάρος, έφτανε εύκολα και γρήγορα σε κάθε γωνιά της χώρας. Η συνήθεια του να τρώνε τηγανητό ψάρι στη Μεγάλη Βρετανία ωστόσο είχε έρθει νωρίτερα και πιο συγκεκριμένα τον 16ο αιώνα από Εβραίους μετανάστες και πρόσφυγες προερχόμενους από τις χώρες ης Ιβηρικής χερσονήσου, που προσάρμοσαν το pescado frito στην αγγλική πραγματικότητα. Το πρώτο εστιατόριο -ή πιο ορθά κάτι που θύμιζε περίπτερο- που σέρβιρε fish and chips στο Λονδίνο ήταν εκείνο του (Εβραίου) Joseph Malin, που βρισκόταν στο Bow, στην ανατολική πλευρά της πόλης. 

Η μεγάλη ανάπτυξη τέτοιου είδους επιχειρήσεων όμως ήρθε μεταξύ 1910 και 1930, όταν ο αριθμός τους πολλαπλασιαζόταν με ραγδαίους ρυθμούς. Ήταν η εποχή που ο ίδιος ο Winston Churchill συνήθιζε να επιλέγει το εν λόγω πιάτο για το γεύμα του, λέγοντας πως "το ψάρι και η πατάτα είναι άριστοι συνεργάτες". Οι δεκαετίες που ακολούθησαν βρήκαν το fish and chips να εντάσσεται σε πολλές παραλλαγές ακόμη και σε καλά εστιατόρια, πέρα από τις pubs και τους υπαίθριους πάγκους, ενώ η δημοφιλία του εξαπλώθηκε και σε αρκετές ακόμη χώρες με τη Νέα Ζηλανδία, την Ιρλανδία και τις ΗΠΑ να είναι εκείνες στις οποίες σημείωσε τη μεγαλύτερη επιτυχία.

Πώς καταλαβαίνεις όμως ότι τρως ένα καλοφτιαγμένο πιάτο fish and chips; Αρχικά, τον σημαντικότερο ρόλο παίζει το πόσο καλά είναι προσαρμοσμένη η κρούστα στο φιλέτο ψαριού και αν είναι σωστή η βασική αρχή "τραγανό έξω, τρυφερό μέσα". Πολλοί χρησιμοποιούν λαρδί για να το πετύχουν αυτό, αλλά ο γενικός κανόνας κάνει λόγο για τηγάνισμα με φυστικέλαιο.

Έπειτα, το πόσο καλές είναι οι πατάτες: Εκείνες που χρησιμοποιούνται σε βρετανικά και ιρλανδικά εστιατόρια είναι πιο παχιές από τις αμερικάνικες και η γεύση τους θυμίζει περισσότερο πατατάκι, δηλαδή chip. Τέλος, ιδιαίτερο ρόλο έχουν τα συνοδευτικά, τα οποία είναι συνήθως πουρές αρακά και σάλτσα ταρτάρ. Βέβαια, αξίζει να σημειωθεί ότι ο καθένας μπορεί να πειραματιστεί με αυτά. Για παράδειγμα, ο John Lennon συνήθιζε να χρησιμοποιεί μπόλικο κέτσαπ. Για την ιστορία, στη Μεγάλη Βρετανία υπάρχει η εθνική ημέρα fish and chips, που γιορτάζεται στις 7 Ιουνίου.

---

Διάβασε ακόμη γιατί η πίτσα είναι νοστιμότερη το επόμενο πρωί και τι συμβαίνει με την ελληνική ψαροφαγία του σήμερα.
 

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr