> Κατ’ αρχάς, σε τι φάση σε πετυχαίνουμε αυτή την περίοδο;
Σε μια εξαιρετικά δημιουργική φάση, όπου οι επαγγελματικές μου δραστηριότητες βρίσκονται σε απόλυτη έξαρση. Συνεχίζω αδιάκοπα την παραγωγή του Buzz, της εβδομαδιαίας entertainment εκπομπής που παρουσιάζω από το 2014 στην Cosmote TV. Επιπλέον, καθημερινά μεταδίδω όλα τα τελευταία Hollywood news στο Happy Day στον Alpha TV, κρατώντας το ελληνικό τηλεοπτικό κοινό ενήμερο για ό,τι πιο φρέσκο συμβαίνει στη βιομηχανία του θεάματος.
Τα Όσκαρ, όπως κάθε χρόνο, σηματοδοτούν ένα κομβικό σημείο –πέρα από το ότι αποτελούν μια φαντασμαγορική εμπειρία, γεμάτη μοναδικές στιγμές που απαιτούν ανάλυση και σχολιασμό–, η ολοκλήρωση της τελετής τους σηματοδοτεί το σημείο από όπου ξεκινά η φάση υλοποίησης νέων, καινοτόμων ιδεών.
> Πώς είναι να είσαι ανταποκριτής τόσο μεγάλων γεγονότων από τις ΗΠΑ; Τι σε δυσκόλεψε περισσότερο και τι σε ενθουσίασε;
Δεν ήταν κάτι ξένο ή απροσδόκητο για μένα. Από παιδί είχα οραματιστεί κάποια πράγματα. Ήταν σαν να βρισκόμουν σε μια διαρκή σύνδεση με το Χόλιγουντ, το οποίο δεν ήταν απλώς ένας στόχος, αλλά ένα όνειρο που έπαιρνε σχήμα μέρα με τη μέρα. Ήταν κάτι που με συντρόφευε από την πρώτη στιγμή που συνειδητοποίησα ποιος ήθελα να γίνω, και τίποτα άλλο δεν είχε σημασία. Ένιωθα μια φυσική συνέχεια της πορείας μου, σαν να ήμουν ήδη εκεί, ζώντας το όνειρο, ακόμα κι όταν το περιβάλλον γύρω μου δεν το είχε ανακαλύψει ακόμη.

> Και όταν όντως βρέθηκες εκεί;
Δεν το πίστευα ούτε εγώ (γέλια). Ταξίδευα συστηματικά στις ΗΠΑ, σε μια τόσο διαφορετική πραγματικότητα. Μια εμπειρία που απαιτεί πάντα προσαρμογή και βαθιά κατανόηση της αμερικανικής κουλτούρας.
Ωστόσο το πιο απαιτητικό κομμάτι ήταν να εμβαθύνω στον τρόπο σκέψης των Αμερικανών, ο οποίος διαφέρει ριζικά από τον ευρωπαϊκό και ακόμα περισσότερο από τον ελληνικό. Αυτό το κατάφερα τελικά μέσα από τις επιπλέον σπουδές που έκανα στη δημοσιογραφία, στο UCLA, όπου ήρθα σε επαφή με τις ακαδημαϊκές δομές αλλά και τον ιδιαίτερο τρόπο σκέψης που διέπει τον αμερικανικό τρόπο επικοινωνίας και αφήγησης.
> Σε επαγγελματικό και προσωπικό επίπεδο;
Χρειάστηκε χρόνος και αφοσίωση. H πρόσβαση σε κορυφαία events και η δυνατότητα του να κάνω συνεντεύξεις με τους πιο σημαντικούς ανθρώπους της βιομηχανίας ήταν μια διαδικασία που απαίτησε αφοσίωση, συνέπεια και αδιάκοπη δουλειά. Δεν είχα δουλέψει ποτέ τόσο πολύ στη ζωή μου. Από την άλλη, η ίδια η πόλη του Λος Άντζελες αποτελεί για εμένα μια ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης. Ο δυναμισμός της, η μοναδική φυσική της ομορφιά και οι προκλήσεις που θέτει δημιουργούν το ιδανικό σκηνικό για όσους είναι διατεθειμένοι να ονειρευτούν και να αγωνιστούν για την επίτευξη των στόχων τους.

> Τι διαφορές έχει με την ελληνική πραγματικότητα; Έχει αλλάξει το τελευταίο διάστημα;
Στις Ηνωμένες Πολιτείες κυριαρχεί η νοοτροπία της ατομικότητας, της καινοτομίας και της συνεχούς επιδίωξης της επιτυχίας. Από την άλλη, η ελληνική ψυχοσύνθεση είναι βαθιά συνδεδεμένη με την κοινωνικότητα, την οικογένεια, την παράδοση και μια πιο χαλαρή προσέγγιση στην καθημερινότητα. Στην Αμερική, και ειδικά στο Λος Άντζελες, η κουλτούρα της σκληρής δουλειάς και της παραγωγικότητας είναι κυρίαρχη. Το workaholism δεν είναι απλώς αποδεκτό – είναι συχνά ο κανόνας. Η επιτυχία μετριέται κυρίως με οικονομικούς όρους και η επαγγελματική ταυτότητα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της προσωπικότητας του κάθε ατόμου. Οι διαπροσωπικές σχέσεις είναι πιο τυπικές και διέπονται από ευγένεια και επαγγελματισμό, κάτι που διαφέρει από την ελληνική προσέγγιση, όπου οι φιλίες χτίζονται πιο γρήγορα και οι ανθρώπινες σχέσεις έχουν έναν πιο άμεσο και ζεστό χαρακτήρα.
Ωστόσο το Λος Άντζελες έχει και μια άλλη, μαγική πλευρά. Είναι μια πόλη γεμάτη ανατροπές, όπου μπορείς να συναντήσεις συναρπαστικές προσωπικότητες από τον χώρο του θεάματος, της τέχνης και των επιχειρήσεων. Είναι ένας τόπος όπου τα όνειρα –όσο μεγαλεπήβολα κι αν είναι– μπορούν να γίνουν πραγματικότητα. Όσοι έρχονται εδώ με φιλοδοξίες ξέρουν ότι κάθε μέρα είναι μια νέα ευκαιρία να κατακτήσουν το δικό τους American Dream.
> Τι παρατηρείς μετά από τόσες επισκέψεις στο Λος Άντζελες;
Το Λος Άντζελες είναι μια μητρόπολη αντιθέσεων. Από τη μία πλευρά, το απέραντο μπλε του ουρανού, οι πανύψηλοι φοίνικες και η ανεπιτήδευτη χλιδή που αποπνέουν γειτονιές όπως το Μπέβερλι Χιλς και το Μαλιμπού. Από την άλλη, ένας σκληρός και αδιάκοπος ανταγωνισμός, όπου το ταλέντο, η επιμονή και η τύχη είναι τα μόνα που μπορούν να σε κρατήσουν στην επιφάνεια. Σε σύγκριση με την Ελλάδα, εδώ κυριαρχεί μια διαρκής αίσθηση κίνησης, εξέλιξης, μιας ανελέητης αναζήτησης του "επόμενου μεγάλου πράγματος". Κανείς δεν επαναπαύεται. Η επιτυχία δεν είναι ποτέ δεδομένη, ακόμα και για τους πιο καταξιωμένους.

Τα τελευταία χρόνια η καθημερινότητα στο Λος Άντζελες έχει δεχθεί ισχυρούς κλυδωνισμούς. Οι καταστροφικές πυρκαγιές, η πολιτική αστάθεια, η πανδημία και οι σαρωτικές αλλαγές στη βιομηχανία της ψυχαγωγίας έχουν διαμορφώσει ένα διαφορετικό τοπίο. Ωστόσο υπάρχει μια θεμελιώδης αρχή που παραμένει σταθερή: στο Χόλιγουντ κάθε μέρα μπορεί να φέρει την πιο συναρπαστική ευκαιρία, το πιο αναπάντεχο ξεκίνημα. Εδώ βρίσκεσαι διαρκώς μέσα στη δίνη των καλλιτεχνικών και κοσμικών γεγονότων, εκεί όπου συναντάς προσωπικότητες που αψήφησαν τα όρια που τους επέβαλε η κοινωνία ή η οικογένειά τους και δημιούργησαν οι ίδιοι τη μοίρα τους.
Το να ξεχωρίσεις στο Χόλιγουντ απαιτεί ψυχική ανθεκτικότητα, στρατηγική σκέψη και, πάνω απ’ όλα, τη σπάνια ικανότητα να προσαρμόζεσαι διαρκώς. Δεν είναι μόνο η λάμψη που βλέπει ο κόσμος στις οθόνες, αλλά ένας απαιτητικός μηχανισμός όπου οι ισορροπίες αλλάζουν από τη μια στιγμή στην άλλη. Ταυτόχρονα, η Καλιφόρνια είναι ένας τόπος όπου η καινοτομία και η τεχνολογία εξελίσσονται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς.

Βρίσκεσαι συνεχώς στο σταυροδρόμι των πιο πρωτοποριακών ιδεών, συναντώντας ανθρώπους που επαναπροσδιορίζουν το μέλλον είτε στη βιομηχανία του κινηματογράφου είτε στον κόσμο της τεχνητής νοημοσύνης και της ψηφιακής επανάστασης. Η αίσθηση του απρόβλεπτου είναι ίσως το πιο συναρπαστικό στοιχείο αυτής της πόλης. Την ίδια ημέρα μπορείς να συνομιλείς με έναν δισεκατομμυριούχο της Silicon Valley και λίγες ώρες αργότερα να βρεθείς σε ένα πριβέ πάρτι δίπλα σε έναν από τους μεγαλύτερους σταρ του πλανήτη.
> Πώς ήταν η πρώτη φορά που βρέθηκες στο κόκκινο χαλί των Όσκαρ; Πώς έχει διαφοροποιηθεί αυτό έπειτα από πολλές "επισκέψεις" εκεί; Το έχεις απομυθοποιήσει;
Για χρόνια πριν βρεθώ στο κόκκινο χαλί, ζούσα τα Όσκαρ από μια άλλη θέση: μεταφράζοντας ζωντανά ολόκληρη την τελετή για το ελληνικό κοινό. Ήταν μια εμπειρία απαιτητική, αλλά ταυτόχρονα μια προετοιμασία για τη στιγμή που θα βρισκόμουν εκεί, στη λάμψη, στον πυρετό της μεγάλης βραδιάς.
Η πρώτη φορά στο red carpet των Όσκαρ ήταν το 2018 και ήταν κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Η ενέργεια, η ένταση της στιγμής, το δέος που νιώθεις όταν περπατάς ανάμεσα στους μεγαλύτερους αστέρες του κινηματογράφου, η αίσθηση ότι για λίγες ώρες βρίσκεσαι στο απόλυτο κέντρο της κινηματογραφικής βιομηχανίας. Με τα χρόνια, αποκτάς μια διαφορετική ματιά – βλέπεις τα παρασκήνια, κατανοείς πώς λειτουργούν οι μηχανισμοί που κινούν τη βιομηχανία, αντιλαμβάνεσαι ότι πίσω από τη μαγεία υπάρχει μια εξαιρετικά καλά ενορχηστρωμένη στρατηγική.
Ωστόσο, ακόμα και σήμερα, κάθε φορά που βρίσκομαι εκεί νιώθω την ίδια αδρεναλίνη. Φέτος, για παράδειγμα, από την ενέργεια που επικρατούσε στο χαλί μπορούσα να αισθανθώ ότι η ταινία Anora ήταν έτοιμη να σαρώσει, ενώ αντίθετα η Demi Moore και το Substance θα έμεναν εκτός των μεγάλων βραβείων. Ως Σκορπιός, εμπιστεύομαι το ένστικτό μου – και μέχρι στιγμής δεν με έχει προδώσει (γέλια).
> Νιώθεις πως τα Όσκαρ έχουν χάσει κάτι από την αίγλη τους;
Τα Όσκαρ, όπως και ο κόσμος γύρω μας, περνούν διαρκείς μετασχηματισμούς. Σίγουρα, οι εποχές που η βραδιά αυτή ήταν η αδιαμφισβήτητη "γιορτή του κινηματογράφου" έχουν αλλάξει. Η μετάβαση από τις κινηματογραφικές αίθουσες στις streaming πλατφόρμες, οι αλλαγές στην εκπροσώπηση και στην πολιτική ορθότητα, η ανάγκη για επαναπροσδιορισμό – όλα αυτά έχουν επηρεάσει την ταυτότητα της τελετής.
Ωστόσο, παρά τις αλλαγές, η μαγεία των Όσκαρ δεν έχει χαθεί. Γιατί, στο τέλος της ημέρας, εξακολουθούν να είναι το απόλυτο σύμβολο αναγνώρισης, η στιγμή που το ταλέντο και η αφοσίωση βρίσκουν τη μεγαλύτερη επιβεβαίωση. Και όσο κι αν το Χόλιγουντ αλλάζει, το όνειρο να φτάσεις εκεί παραμένει άσβεστο.
> Πόσο κοντά ή μακριά από την πραγματικότητα βρίσκεται αυτό που βλέπουμε στις οθόνες μας;
Υπάρχει πάντα μια δόση χολιγουντιανού φίλτρου. Η λάμψη είναι αληθινή – τα λαμπερά φώτα, τα couture φορέματα, οι εντυπωσιακές αφίξεις στα κόκκινα χαλιά. Όμως πίσω από την εκθαμβωτική εικόνα κρύβεται μια πραγματικότητα πιο περίπλοκη και απαιτητική: αμέτρητες ώρες προετοιμασίας, εξαντλητικές πρόβες, στρατηγικές κινήσεις και μια αδιάκοπη επιδίωξη της τελειότητας. Το Χόλιγουντ είναι ένας κόσμος μαγείας, αλλά η μαγεία αυτή δεν δημιουργείται τυχαία. Είναι το αποτέλεσμα αφοσίωσης, ταλέντου και σκληρής δουλειάς. Η αλήθεια είναι λιγότερο ρομαντική, αλλά εξίσου συναρπαστική.
> Πώς αντιμετωπίζεις τον τίτλο του "Έλληνα Βασιλιά του Red Carpet";
Από τα πρώτα μου βήματα στον χώρο με είχαν αποκαλέσει Mr Hollywood και, τα τελευταία χρόνια, έχει επικρατήσει και ο τίτλος Red Carpet King (γέλια). Το βλέπω ως μια αναγνώριση της δουλειάς μου και της διαδρομής μου στο πιο ανταγωνιστικό περιβάλλον του κόσμου. Το να εκπροσωπώ την Ελλάδα σε αυτό το επίπεδο είναι τόσο τιμή όσο και ευθύνη.
Όταν βρίσκομαι στο κόκκινο χαλί, η προσέγγισή μου είναι πάντα άμεση και αυθεντική. Κοιτώ τους σταρ στα μάτια, τους απευθύνομαι με το μικρό τους όνομα και δημιουργώ έναν χώρο όπου νιώθουν άνετα. Οι ερωτήσεις μου έχουν βάθος, αλλά πάντα βρίσκω τον τρόπο να ενσωματώσω και λίγο ελληνικό χιούμορ – εκεί που δεν το περιμένουν! Αυτό συχνά τους εκπλήσσει ευχάριστα και σπάει τον πάγο σε δευτερόλεπτα.
Βέβαια, το να καταφέρεις να προσεγγίσεις τα μεγαλύτερα ονόματα στο red carpet δεν είναι ποτέ εύκολη υπόθεση. Είναι ένα είδος μάχης, ένας αγώνας αντοχής, επιμονής και γρήγορων αντανακλαστικών. Πολλές φορές το σκηνικό θυμίζει εμπόλεμη ζώνη, όπου το σύνθημα είναι ξεκάθαρο: Ή ταν ή επί τας!
> Έχεις πάρει συνεντεύξεις από τα μεγαλύτερα ονόματα του Χόλιγουντ. Ποια ήταν η πιο αξέχαστη στιγμή σου;
Αν πρέπει να διαλέξω μία, θα έλεγα η πρώτη μου συνέντευξη με τον Leonardo DiCaprio. Η ευφυΐα του, ο τρόπος που μιλούσε με άνεση για τα πάντα, η αίσθηση ότι συνομιλούσα με έναν πραγματικά ξεχωριστό άνθρωπο – όλα αυτά έκαναν αυτή τη στιγμή αξέχαστη. Ο Brad Pitt, από την άλλη, έχει μια αύρα απίστευτης ευγένειας και αυθεντικότητας. Ο Ted Sarandos, ο CEO του Netflix, είναι αεικίνητος και διορατικός, ένας άνθρωπος με όραμα. Η Meryl Streep μιλάει σαν να αφηγείται μια λογοτεχνική ιστορία κάθε φορά που ανοίγει το στόμα της. Ο Tom Cruise σε κοιτάζει στα μάτια με απόλυτη συγκέντρωση. Η Nicole Kidman, η Jennifer Aniston, η Oprah Winfrey, η Beyoncé, ο Ben Affleck, ο Matt Damon – όλοι τους μοναδικές προσωπικότητες που σε καθηλώνουν.

Αυτό που με συναρπάζει κάθε φορά είναι το πόσο διαφορετικός είναι ο καθένας τους όταν οι κάμερες σβήνουν. Πίσω από τον μύθο υπάρχει ο άνθρωπος. Και εκεί, σε αυτή τη λεπτή γραμμή μεταξύ σταρ και πραγματικότητας, βρίσκεται η μαγεία του Χόλιγουντ.
> Πώς ερμηνεύεται η επαγγελματική επιτυχία και η αποτυχία στην Καλιφόρνια;
Στην Καλιφόρνια η επιτυχία είναι ένας αέναος αγώνας – ποτέ δεν επαναπαύεσαι. Είναι πάντα προσωρινή, πάντα υπό αξιολόγηση και ποτέ δεν ξέρεις ποιο είναι το επόμενο βήμα. Και η αποτυχία; Δεν είναι κάτι που φοβόμαστε. Αντίθετα, είναι η κινητήρια δύναμη για την επόμενη επιτυχία. Για παράδειγμα, η Lady Gaga δεν δίστασε να πει με χιούμορ ότι το Joker: Τρέλα για Δύο δεν το είδε κανείς και υποσχέθηκε να μην κάνει και τρίτο – έτσι ακριβώς βλέπουν την αποτυχία εδώ: ως πηγή γέλιου και μαθημάτων για το μέλλον. Εδώ αποτυχία σημαίνει να έχεις δοκιμάσει, να έχεις πάρει ρίσκα και να εξελίσσεσαι. Και, αν δεν το έχεις κάνει, δεν έχεις ζήσει αληθινά.
> Ποια είναι η μεγαλύτερη επαγγελματική σου φιλοδοξία πια;
Να συνεχίσω να δημιουργώ περιεχόμενο που ενθουσιάζει και προκαλεί αίσθηση, χτίζοντας γέφυρες ανάμεσα στην ελληνική και την αμερικανική πραγματικότητα. Προτιμώ να αντιμετωπίζω τη ζωή όπως έρχεται, χωρίς να γεμίζω το μυαλό μου με μεγαλεπήβολα σχέδια ή φιλοδοξίες που δεν μπορώ να ελέγξω. Αγαπώ αυτό που κάνω, και το πεδίο των μίντια είναι πλέον απεριόριστο, γεμάτο νέες ευκαιρίες. Στο τέλος της ημέρας προσπαθώ να είμαι ο εαυτός μου και να απολαμβάνω τη διαδικασία.
> Από πού αντλείς κίνητρο για να συνεχίζεις;
Από την αγάπη μου για την αφήγηση και την ανάγκη μου να ανακαλύπτω και να παρουσιάζω ιστορίες που έχουν πραγματική αξία. Από την παιδική αθωότητα που εξακολουθεί να με συνοδεύει και με εμπνέει να βλέπω τον κόσμο μέσα από μια διαφορετική, γεμάτη φαντασία και χρώμα σκοπιά.

> Η ζωή σου εκτός κόκκινου χαλιού πώς είναι;
Δεν είναι πάντα εύκολη (γέλια). Η συνεχής άσκηση είναι ο τρόπος μου να κρατιέμαι γερός και να αισθάνομαι καλά. Κάθε μέρα προσπαθώ να αφιερώνω τουλάχιστον μία ώρα για γυμναστική και πολλές διατάσεις. Ακούω podcasts που ενδυναμώνουν την ψυχική μου υγεία και μου δίνουν τροφή για σκέψη. Βγαίνω με φίλους, αλλά πάντα έχω μια επαγγελματική διάσταση στις κοινωνικές μου σχέσεις, γιατί πάντα είμαι γύρω από ανθρώπους του δημοσιογραφικού και καλλιτεχνικού χώρου.
> Ποια τα πλάνα σου για το άμεσο και το πιο μακρινό μέλλον;
Ό,τι κι αν περιμένεις από το μέλλον, πάντα θα έρθει κάτι που δεν έχεις καν φανταστεί. Είμαι πάντα ανοιχτός σε νέες περιπέτειες (γέλια). Ποιος ξέρει; Ίσως προκύψει κι ένας νέος, μεγάλος έρωτας. Το κεφάλαιο "γυναίκα", άλλωστε, είναι γεμάτο εκπλήξεις και ανατροπές. Η ίδια η ζωή, εξάλλου, έχει αποδειχθεί ότι "γράφει" πιο τρελά σενάρια και από εκείνα του Χόλιγουντ.
* Ρούχα: Barabas Men