Υπάρχει εκείνη η στιγμή, συνήθως κάπου ανάμεσα στο κοτόπουλο με ρύζι της Τετάρτης και στο γιαούρτι της Παρασκευής, που αρχίζεις να σκέφτεσαι ένα burger. Όχι οποιοδήποτε burger. Εκείνο με το διπλό μπιφτέκι, το λιωμένο τυρί και τις πατάτες δίπλα. Και κάπου εκεί εμφανίζεται η πιο βολική έννοια του fitness κόσμου. Cheat meal.
Η λογική είναι απλή. Τρως σωστά όλη την εβδομάδα και μία φορά επιτρέπεις στον εαυτό σου να φάει ό,τι θέλει. Το ερώτημα είναι αν αυτή η μικρή "παρανομία" βοηθά πραγματικά τη δίαιτα ή αν απλώς μας κάνει να αισθανόμαστε καλύτερα για την πίτσα που μόλις παραγγείλαμε.
Δεν υπάρχει μαγικό metabolic reset
Για χρόνια κυκλοφορούσε η θεωρία ότι ένα μεγάλο γεύμα μπορεί να "ξυπνήσει" τον μεταβολισμό ύστερα από αρκετές ημέρες θερμιδικού ελλείμματος, κυρίως μέσω ορμονών όπως η λεπτίνη. Στην πράξη, τα πράγματα δεν είναι τόσο εντυπωσιακά.
Ένα cheat meal μπορεί πράγματι να προκαλέσει προσωρινές μεταβολικές αλλαγές, αλλά δεν πρόκειται να μετατρέψει ξαφνικά το σώμα σου σε μηχανή καύσης λίπους. Αυτό που εξακολουθεί να καθορίζει σε μεγάλο βαθμό την απώλεια βάρους είναι το συνολικό ενεργειακό ισοζύγιο σε βάθος χρόνου.
Και εδώ βρίσκεται η παγίδα. Αν βρίσκεσαι σε έλλειμμα 400-500 θερμίδων καθημερινά, ένα πραγματικά ανεξέλεγκτο βράδυ με burger, πατάτες, γλυκό και αλκοόλ μπορεί να εξαφανίσει σημαντικό μέρος του ελλείμματος που δημιούργησες μέσα στην εβδομάδα.
Διαβάστε Επίσης
Εκεί που μπορεί πραγματικά να βοηθήσει
Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα ενός τέτοιου γεύματος πιθανότατα δεν είναι μεταβολικό αλλά ψυχολογικό.
Μια διατροφή που απαιτεί να λες συνεχώς "όχι" δύσκολα διατηρείται για μήνες. Το να γνωρίζεις ότι το Σάββατο μπορείς να βγεις για πίτσα με φίλους ή να φας ένα burger χωρίς ενοχές κάνει ένα πρόγραμμα πολύ πιο βιώσιμο.
Υπάρχει όμως μια σημαντική διαφορά. Cheat meal δεν σημαίνει cheat day. Ένα burger με πατάτες μπορεί να χωρέσει σε ένα πρόγραμμα. Ένα ολόκληρο 24ωρο στο οποίο τρως σαν να πρόκειται να απαγορευτεί το φαγητό από τη Δευτέρα μπορεί πολύ εύκολα να ανατρέψει την εβδομαδιαία προσπάθεια.
Διαβάστε Επίσης
Ίσως πρέπει να σταματήσουμε να το λέμε "cheat"
Υπάρχει και κάτι προβληματικό στην ίδια τη λέξη. Αν χαρακτηρίζεις ορισμένα τρόφιμα ως "απάτη", δημιουργείς αυτομάτως την ιδέα ότι έκανες κάτι λάθος επειδή τα έφαγες.
Μια καλύτερη προσέγγιση είναι το planned indulgence ή απλώς ένα πιο ελεύθερο γεύμα. Το απολαμβάνεις, δεν προσπαθείς να σπάσεις κάποιο προσωπικό ρεκόρ θερμίδων και στο επόμενο γεύμα επιστρέφεις κανονικά στο πρόγραμμά σου.
