Για πολλούς ποδοσφαιριστές, ένα πιάτο ζυμαρικά μοιάζει με το πιο αναμενόμενο γεύμα πριν από ένα απαιτητικό παιχνίδι. Για τον Μάρκος Γιορέντε, όμως, τα πράγματα λειτουργούν διαφορετικά. Ο παίκτης της Ατλέτικο Μαδρίτης έχει δηλώσει ότι τρώει ζυμαρικά μόλις τρεις με τέσσερις φορές τον χρόνο. Και, όσο παράξενο κι αν ακούγεται για έναν αθλητή που χρειάζεται ενέργεια, δεν σημαίνει ότι έχει βγάλει τους υδατάνθρακες από τη διατροφή του.
Ο Γιορέντε ακολουθεί εδώ και χρόνια ένα διατροφικό μοντέλο που ο ίδιος περιγράφει ως παλαιολιθικό. Αποφεύγει τα υπερεπεξεργασμένα τρόφιμα, τα δημητριακά, το ψωμί, το ρύζι και τα ζυμαρικά, ενώ έχει αναφέρει ότι περιορίζει και τα γαλακτοκομικά. Στο πιάτο του βρίσκουν θέση το κρέας, το ψάρι και τα αυγά. Για τους υδατάνθρακες που χρειάζεται, επιλέγει τροφές όπως η πατάτα, η γλυκοπατάτα και η μανιόκα.
Διαβάστε Επίσης
Το κίνητρό του, όπως έχει εξηγήσει ο ίδιος στην ισπανική εκπομπή El Larguero, είναι πρωτίστως η υγεία του. Θεωρεί αυτόν τον τρόπο διατροφής κομμάτι της ζωής του και έχει δηλώσει ότι σκοπεύει να τον διατηρήσει ακόμη και μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας. Πρόκειται για προσωπική του επιλογή, στην οποία πιστεύει έντονα, και όχι για κάποιον κανόνα που ακολουθούν υποχρεωτικά οι ποδοσφαιριστές υψηλού επιπέδου.
Χρειάζεται ένας ποδοσφαιριστής τα ζυμαρικά;
Χρειάζεται αρκετή ενέργεια για να αντεπεξέλθει στις προπονήσεις, στους αγώνες και στην αποκατάσταση. Τα ζυμαρικά είναι ένας πρακτικός τρόπος να πάρει υδατάνθρακες, οι οποίοι βοηθούν στην αναπλήρωση των αποθεμάτων ενέργειας των μυών. Δεν είναι, όμως, η μοναδική πηγή τους. Αυτή είναι η ουσιαστική διαφορά στην περίπτωση του Γιορέντε, μιας και έχει περιορίσει τα ζυμαρικά, όχι κάθε τροφή που του δίνει υδατάνθρακες.
Η διατροφολόγος María Jose Cachafeiro, μιλώντας στο Le Guide Sante, επισημαίνει ότι η επιτυχία ενός αθλητή με μια συγκεκριμένη διατροφή δεν αποδεικνύει πως η διατροφή αυτή είναι καλύτερη για όλους ή πως αυτή ευθύνεται από μόνη της για την απόδοσή του. Στο γήπεδο μετρούν επίσης η προπόνηση, η ξεκούραση, η αποκατάσταση και πολλοί ακόμη παράγοντες. Αντίστοιχα, η κατανάλωση ζυμαρικών δεν είναι από μόνη της ανθυγιεινή επιλογή.
Αυτό κάνει τη συνήθεια του Γιορέντε ενδιαφέρουσα χωρίς να τη μετατρέπει σε συνταγή επιτυχίας. Μπορεί να παίζει στο υψηλότερο επίπεδο τρώγοντας μακαρόνια ελάχιστες φορές τον χρόνο. Κάποιος άλλος αθλητής μπορεί να τα έχει τακτικά στο πρόγραμμά του. Το ερώτημα για την απόδοση δεν είναι πόσες φορές εμφανίζονται τα ζυμαρικά στο πιάτο, αλλά αν η συνολική διατροφή καλύπτει τις ανάγκες του ανθρώπου που προπονείται.
