Ο άνθρωπος που έκανε έργο τέχνης το Μουντιάλ 2026

Ο καβγάς που ξέσπασε μετά το τέλος του τελικού του Μουντιάλ 2026 ήταν μία από τις εικόνες που σημάδεψαν μια βραδιά η οποία, μέχρι εκείνη τη στιγμή, ανήκε ολοκληρωτικά στο ποδόσφαιρο.

Η Ισπανία είχε μόλις επικρατήσει με 1-0 της Αργεντινής στην παράταση και οι παίκτες του Λουίς ντε λα Φουέντε πανηγύριζαν στον αγωνιστικό χώρο. Λίγο αργότερα, όμως, η ένταση ανέβηκε και ακολούθησαν συμπλοκές ανάμεσα στους ποδοσφαιριστές των δύο ομάδων.

Μουντιάλ 2026: Ο άνθρωπος που κάνει τέχνη το ποδόσφαιρο

Η FIFA ξεκίνησε έρευνα για τον Λεάντρο Παρέδες σχετικά με τρία περιστατικά επίθεσης, ενώ ο Ναουέλ Μολίνα ερευνήθηκε για ακόμη δύο.

Σε μία από τις χαρακτηριστικότερες στιγμές της έντασης, ο Παρέδες έβαλε το δεξί του χέρι στο πρόσωπο του Γκάβι, με ένα από τα δάχτυλά του να καταλήγει στο στόμα του Ισπανού, πριν τον σπρώξει στο έδαφος.

Για τους περισσότερους, μια τέτοια εικόνα δύσκολα θα μπορούσε να έχει οποιαδήποτε σχέση με την τέχνη.

Ο LJ Rader, όμως, βλέπει τα πράγματα διαφορετικά.

Ο Νεοϋορκέζος βρίσκεται πίσω από το Art But Make It Sport, έναν λογαριασμό στα social media που συνδέει φωτογραφίες από τον αθλητισμό με έργα τέχνης τα οποία παρουσιάζουν εντυπωσιακές ομοιότητες μαζί τους.

Το project ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2019 και μέσα σε λίγα χρόνια κατάφερε να συγκεντρώσει εκατοντάδες χιλιάδες followers. Η λογική του είναι απλή: μια φωτογραφία από έναν αγώνα, μια εξέδρα ή έναν πανηγυρισμό μπορεί να θυμίσει έναν πίνακα ή ένα γλυπτό που δημιουργήθηκε ακόμη και εκατοντάδες χρόνια νωρίτερα.

Στην περίπτωση του επεισοδίου ανάμεσα στον Παρέδες και τον Γκάβι, ο Rader συνέδεσε τη φωτογραφία με το Les Femmes Se Battent του Louis-Léopold Boilly, έναν πίνακα του 1818 στον οποίο δύο γυναίκες έχουν πιαστεί στα χέρια, ενώ οι άνθρωποι γύρω τους προσπαθούν να τις χωρίσουν.

Η εικόνα από τον τελικό και το έργο του Boilly έμοιαζαν αρκετά ώστε να δημιουργήσουν ακόμη μία από τις αναρτήσεις που έχουν κάνει γνωστό το Art But Make It Sport.

Ο ίδιος θεωρεί ότι οι μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις είναι το ιδανικό περιβάλλον για το συγκεκριμένο project.

Όπως έχει εξηγήσει, το Παγκόσμιο Κύπελλο βρίσκεται για εκείνον στο ίδιο επίπεδο με τους Ολυμπιακούς Αγώνες, καθώς τέτοιες διοργανώσεις προσφέρουν πολύ περισσότερο υλικό από όσα συμβαίνουν απλώς μέσα στον αγωνιστικό χώρο.

Οι αριθμοί φαίνεται να επιβεβαιώνουν το ενδιαφέρον του κοινού. Μέσα στις πέντε εβδομάδες του Μουντιάλ, οι λογαριασμοί του Rader σε Instagram και X αύξησαν το κοινό τους κατά περίπου 20%.

Και αυτό δεν συνέβη μόνο χάρη στους αγώνες.

Οι φίλαθλοι, τα διαφορετικά χρώματα των ομάδων, οι εξέδρες, οι πανηγυρισμοί, οι αντιδράσεις και γενικότερα όλη η εικόνα που συνοδεύει ένα Παγκόσμιο Κύπελλο δίνουν στον Rader πολύ περισσότερες πιθανότητες να βρει κάτι που να του θυμίζει ένα έργο τέχνης.

Ο Αμερικανός δημιουργός έχει πλέον γράψει και βιβλίο γύρω από τη δουλειά του, ενώ το μεγαλύτερο μέρος του περιεχομένου του προέρχεται παραδοσιακά από τον αμερικανικό αθλητισμό.

Το ποδόσφαιρο, πάντως, υπήρχε πάντα στον λογαριασμό του. Το συγκεκριμένο Μουντιάλ αποτέλεσε απλώς την πιο έντονη ποδοσφαιρική περίοδο του Art But Make It Sport μέχρι σήμερα.

Μόνο την ημέρα του τελικού δημοσίευσε αρκετές διαφορετικές συγκρίσεις, με ορισμένους followers να χαρακτηρίζουν τις επιλογές του "ιδιοφυείς".

Στην πραγματικότητα, κανένα άθλημα δεν βρίσκεται εκτός των ορίων του λογαριασμού.

Ο Rader προσπαθεί, ωστόσο, να διατηρεί κάποιους κανόνες. Αποφεύγει εικόνες τραυματισμών, ενώ είναι επίσης προσεκτικός με τα έργα καλλιτεχνών των οποίων η ιστορία μπορεί να θεωρηθεί προβληματική.

Μία από τις πιο επιτυχημένες αναρτήσεις του κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου προέκυψε στον προημιτελικό ανάμεσα στην Αγγλία και τη Νορβηγία.

Ο Έρλινγκ Χάαλαντ και ο Τζουντ Μπέλιγχαμ, αντίπαλοι εκείνο το βράδυ, φωτογραφήθηκαν να αγκαλιάζονται.

Ο Rader τοποθέτησε τη συγκεκριμένη εικόνα δίπλα στο Lamentation του Gerard David και η σύγκριση εξελίχθηκε στην ανάρτηση με τα περισσότερα likes από όσες έκανε στο τουρνουά.

Δεν ήταν μόνο η οπτική ομοιότητα που έκανε την ανάρτηση να λειτουργήσει.

Ο Rader παρακολουθεί αρκετά στενά όσα συζητούνται γύρω από τους αθλητές στα social media και προσπαθεί, όταν υπάρχει η δυνατότητα, να περνά και αυτή την πλευρά μέσα στις αναρτήσεις του.

Στην περίπτωση των Χάαλαντ και Μπέλιγχαμ, η γνωστή φιλία των δύο ποδοσφαιριστών και το λεγόμενο "bromance" τους πρόσθεταν ένα ακόμη επίπεδο στη σύγκριση.

Όπως έχει εξηγήσει ο ίδιος, στόχος είναι κάθε ανάρτηση να παραμένει καλαίσθητη και να έχει ένα συγκεκριμένο επίπεδο. Όταν, όμως, πίσω από δύο εικόνες υπάρχει και μια δεύτερη ιστορία ή ένα αστείο που γνωρίζει ήδη το κοινό, το αποτέλεσμα γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρον.

Κάτι αντίστοιχο συνέβη με τον Κιλιάν Εμπαπέ.

Κατά τη διάρκεια του τουρνουά είχαν κυκλοφορήσει αρκετά memes που παρουσίαζαν τον αρχηγό και επιθετικό της Γαλλίας σαν "δικτάτορα".

Ο Rader αξιοποίησε αυτό το αστείο και συνέκρινε τον Εμπαπέ με ένα πορτρέτο του Ναπολέοντα από τον Emanuel Bachrach-Baree.

Το ποδόσφαιρο μπορεί να είναι το δημοφιλέστερο άθλημα στον κόσμο, αλλά για τον δημιουργό του Art But Make It Sport δεν είναι απαραίτητα το πιο εύκολο για τέτοιου είδους συγκρίσεις.

Οι κινήσεις που μπορεί να κάνει ένας ποδοσφαιριστής σε μια δεδομένη στιγμή είναι πιο περιορισμένες σε σχέση με άλλα αθλήματα.

Το Παγκόσμιο Κύπελλο, όμως, λύνει σε μεγάλο βαθμό αυτό το πρόβλημα.

Οι διαφορετικές φανέλες, τα έντονα χρώματα, οι φίλαθλοι από δεκάδες χώρες και οι ιστορίες γύρω από κάθε παιχνίδι προσφέρουν πολύ μεγαλύτερη ποικιλία εικόνων.

Ο Rader, ο οποίος υποστηρίζει την Τότεναμ και είναι επίσης ιδρυτής της εταιρείας αθλητικών δεδομένων FanFlare Sports, βρήκε μία από τις αγαπημένες του συγκρίσεις όχι μέσα στον αγωνιστικό χώρο, αλλά στις εξέδρες.

Σε έναν αγώνα της Νορβηγίας, οι φίλαθλοι της ομάδας έκαναν μαζικά τη χαρακτηριστική κίνηση που θυμίζει κωπηλασία.

Η εικόνα ολόκληρης της κερκίδας τού θύμισε το Untitled της Alma Thomas.

Τα επαναλαμβανόμενα χρώματα, οι γραμμές και ο τρόπος με τον οποίο κινούνταν οι φίλαθλοι δημιουργούσαν μια εικόνα που έμοιαζε αρκετά με το έργο της Αμερικανίδας καλλιτέχνιδας.

Τέτοιες συγκρίσεις, πάντως, δεν προκύπτουν τυχαία.

Ο Rader έχει περάσει μεγάλο μέρος της ζωής του βλέποντας και μελετώντας τέχνη.

Επισκέπτεται συχνά μουσεία και γκαλερί και έχει μετατρέψει αυτή τη συνήθεια σε κομμάτι των ταξιδιών του. Λίγο πριν μιλήσει στο The Athletic, είχε βρεθεί στο Philadelphia Museum of Art και στην Pennsylvania Academy of the Fine Arts.

Κάθε φορά που ταξιδεύει προσπαθεί, όπως λέει, να βρίσκει χρόνο για να επισκεφθεί κάποιο μουσείο και να δει κάτι που δεν έχει ξαναδεί.

Η σχέση του με την τέχνη είχε ξεκινήσει πολύ πριν δημιουργηθεί το Art But Make It Sport.

Η γιαγιά του τον πήγαινε σε μουσεία όταν ήταν μικρός και κάποια στιγμή ο ίδιος σκέφτηκε σοβαρά να σπουδάσει Ιστορία της Τέχνης στο πανεπιστήμιο.

Οι γονείς του τον έπεισαν τελικά να ακολουθήσει διαφορετική κατεύθυνση και έτσι επέλεξε Human and Organisational Development, έχοντας παράλληλα minor στην εταιρική στρατηγική.

Η τέχνη, πάντως, παρέμεινε κομμάτι της καθημερινότητάς του.

Σήμερα το κινητό του περιλαμβάνει περισσότερες από 15.000 φωτογραφίες έργων τέχνης, οι οποίες βρίσκονται εκεί περιμένοντας ουσιαστικά την κατάλληλη αθλητική στιγμή.

Ορισμένους πίνακες τους γνωρίζει τόσο καλά ώστε, όταν βλέπει μια φωτογραφία από έναν αγώνα, ξέρει σχεδόν αμέσως ποιο έργο θέλει να χρησιμοποιήσει.

Σε άλλες περιπτώσεις, η διαδικασία χρειάζεται περισσότερο ψάξιμο.

Μια εικόνα μπορεί να του θυμίσει ένα συγκεκριμένο καλλιτεχνικό στιλ, μια περίοδο ή ένα θέμα και από εκεί να ξεκινήσει η αναζήτηση για το έργο που ταιριάζει καλύτερα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτέλεσε μια στιγμή από τον αγώνα ανάμεσα στην Παραγουάη και τη Γαλλία.

Σε μια φωτογραφία, ένας ποδοσφαιριστής φαίνεται να βρίσκεται σχεδόν στον αέρα.

Η συγκεκριμένη στάση έφερε αμέσως στο μυαλό του Rader πίνακες στους οποίους ο Άγιος Φραγκίσκος παρουσιάζεται να λαμβάνει τα στίγματα.

Σε άλλες περιπτώσεις η σύνδεση ξεκινά από έναν συγκεκριμένο καλλιτέχνη.

Ο Rader γνωρίζει, για παράδειγμα, ότι η Alma Thomas χρησιμοποιούσε συχνά συμμετρία, συγκεκριμένα μοτίβα, έντονες πινελιές και χρωματικές παλέτες που μπορούν να εμφανιστούν με απρόσμενο τρόπο και σε μια φωτογραφία από ένα γήπεδο.

Για εκείνον, αυτή είναι και μία από τις πιο ενδιαφέρουσες πλευρές της διαδικασίας.

Η μεγαλύτερη ικανοποίηση δεν έρχεται απαραίτητα όταν θυμάται αμέσως έναν πίνακα, αλλά όταν μια αθλητική εικόνα τού δίνει μια γενική ιδέα και στη συνέχεια χρησιμοποιεί τις γνώσεις του για να φτάσει στο έργο που ταιριάζει καλύτερα.

Η ικανότητά του έχει δοκιμαστεί ακόμη και αυθόρμητα.

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του στο The Athletic, του παρουσιάστηκε μια φωτογραφία του Michael Skubala, ο οποίος την περασμένη σεζόν οδήγησε τη Lincoln City στην άνοδο από τη League One.

Στη φωτογραφία, ο Skubala πανηγύριζε μπροστά στους φιλάθλους της ομάδας με υψωμένη τη γροθιά.

Ο Rader δεν χρειάστηκε ιδιαίτερο χρόνο για να βρει μια πιθανή αντιστοιχία.

Η στάση του προπονητή τού θύμισε ένα άγαλμα του Ιουλίου Καίσαρα από τον Nicolas Coustou, το οποίο βρίσκεται στους Κήπους των Βερσαλλιών, κοντά στο Παρίσι.

Όταν οι δύο εικόνες τοποθετήθηκαν δίπλα δίπλα, η επιλογή έμοιαζε απόλυτα φυσική.

Σε μια εποχή κατά την οποία σχεδόν κάθε δημιουργική διαδικασία συνδέεται κάποια στιγμή με την Τεχνητή Νοημοσύνη, υπάρχει βέβαια και η προφανής ερώτηση: θα μπορούσε ένα AI να κάνει ακριβώς το ίδιο;

Ο Rader δεν δείχνει να φοβάται ιδιαίτερα αυτό το ενδεχόμενο.

Έχει δοκιμάσει ο ίδιος να δώσει αθλητικές φωτογραφίες σε εργαλεία Τεχνητής Νοημοσύνης για να δει ποιες συγκρίσεις θα προτείνουν.

Η άποψή του είναι ξεκάθαρη: τα αποτελέσματα δεν πλησιάζουν ακόμη αυτό που μπορεί να κάνει ο ίδιος.

Για τον Rader, άλλωστε, η ουσία του Art But Make It Sport δεν βρίσκεται απλώς στο να εντοπίζει κάποιος δύο εικόνες που μοιάζουν.

Πίσω από κάθε σύγκριση υπάρχουν χρόνια επαφής με την τέχνη, χιλιάδες εικόνες, γνώση, μνήμη και συνεχής παρατήρηση του αθλητισμού.

Και ίσως εκεί βρίσκεται τελικά και ο λόγος που ο λογαριασμός έχει αποκτήσει τόσο μεγάλο κοινό.

Σε έναν κόσμο όπου ένας αλγόριθμος μπορεί να αναζητήσει εκατομμύρια εικόνες μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, το Art But Make It Sport εξακολουθεί να βασίζεται σε κάτι πολύ πιο απλό: σε έναν άνθρωπο που αγαπά εξίσου την τέχνη και τον αθλητισμό και έχει μάθει να βλέπει τον έναν κόσμο μέσα στον άλλο.

Με πληροφορίες από το The Athletic.

Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.