Μια ημέρα στο US Open μπορεί πλέον να απαιτεί οικογενειακό προϋπολογισμό διακοπών. Και το πιο εντυπωσιακό είναι ότι, ακόμη κι αν πληρώσεις αρκετές εκατοντάδες δολάρια, κανείς δεν σου εγγυάται πως θα βρεις κάθισμα. Στη Νέα Υόρκη, το τελευταίο Grand Slam της χρονιάς μετατρέπεται σε όλο και ακριβότερη εμπειρία, προκαλώντας ένα εύλογο ερώτημα: πόσο χώρο αφήνει τελικά στον απλό φίλαθλο;
Σύμφωνα με ρεπορτάζ, πριν από την έναρξη του κυρίως ταμπλό, ένα grounds pass για τη Δευτέρα 31 Αυγούστου εμφανιζόταν προς πώληση πάνω από τα 310 ευρώ, ενώ η ονομαστική του αξία ήταν 56 ευρώ. Πρόκειται για εισιτήριο πρόσβασης στις εγκαταστάσεις και στις θέσεις γενικής εισόδου των επιμέρους γηπέδων, χωρίς εξασφαλισμένο κάθισμα. Για μια τετραμελή οικογένεια, η είσοδος μπορούσε έτσι να πλησιάσει τα 1.290 ευρώ, πριν υπολογιστούν μετακινήσεις, φαγητό και ποτά.
Διαβάστε Επίσης
Στο Arthur Ashe, οι τιμές που κατέγραψε το δημοσίευμα ξεκινούσαν από 280 ευρώ για θέση στο επάνω διάζωμα και ξεπερνούσαν τα 1.800 κοντά στο κορτ. Τα συγκεκριμένα ποσά αποτύπωναν την αγορά εκείνη τη στιγμή, με μεγάλο μέρος των διαθέσιμων εισιτηρίων να προέρχεται πλέον από μεταπώληση.
Αυτή η διάκριση είναι κρίσιμη. Οι κάτοχοι συνδρομητικών πακέτων και οι εταιρικοί πελάτες είχαν ήδη εξασφαλίσει μεγάλο μέρος των ακριβότερων θέσεων, με ποσοστό ανανέωσης σχεδόν 100%. Όσα εισιτήρια διατέθηκαν στη συνέχεια στο κοινό εξαντλήθηκαν γρήγορα. Στη δευτερογενή αγορά βρέθηκαν εισιτήρια τόσο από συνδρομητές όσο και από αγοραστές που έσπευσαν να εκμεταλλευτούν τη ζήτηση, ορισμένοι χρησιμοποιώντας αυτοματοποιημένα εργαλεία.
Η αμερικανική ομοσπονδία τένις, USTA, αναφέρει ότι δεν ελέγχει τις τιμές μεταπώλησης, εισπράττει όμως μια μικρή προμήθεια μέσω της συμφωνίας της με την Ticketmaster. Τα υπόλοιπα τρία Grand Slam εφαρμόζουν περιορισμούς, από μεταπώληση στην ονομαστική αξία μέχρι πλήρη απαγόρευσή της.
Η ακρίβεια, πάντως, έχει και δεύτερη πηγή, τη στροφή προς την πολυτέλεια. Η ανακαίνιση του Arthur Ashe, ύψους 800 εκατ. δολαρίων, αυξάνει τις θέσεις κοντά στο κορτ και δημιουργεί νέους χώρους αποκλειστικής φιλοξενίας. Οι θέσεις στη μεσαία ζώνη μειώθηκαν από περίπου 6.000 σε 2.500, ενώ εκείνες στη χαμηλότερη ζώνη αυξήθηκαν από περίπου 2.800 σε 5.000.
Η αλλαγή έχει σαφές οικονομικό αποτύπωμα. Πέρυσι, η μέση τιμή στη μεσαία ζώνη ήταν 250 ευρώ ανά αγωνιστική ενότητα. Φέτος, στην περιοχή κοντά στο κορτ ξεπερνά τα 480 ευρώ χωρίς υπηρεσίες εστίασης, ενώ οι θέσεις με φιλοξενία υπερβαίνουν κατά μέσο όρο τα 1.980 ευρώ. Παράλληλα, οι κορυφαίοι παίκτες διεκδικούν μεγαλύτερο μερίδιο από τα έσοδα των Grand Slam, προσθέτοντας πίεση στο οικονομικό μοντέλο των διοργανώσεων.
Το κοινό, ωστόσο, συνεχίζει να πληρώνει. Το US Open έχει εξελιχθεί σε κοινωνικό γεγονός όπου συναντιούνται αθλητισμός, μόδα και διασημότητες. Η μεταπανδημική ζήτηση για ζωντανές εμπειρίες ενισχύει αυτήν τη δυναμική, όπως και η άνοδος του τένις στις ΗΠΑ, καθώς οι παίκτες ξεπέρασαν τα 27 εκατομμύρια, από 17,7 εκατομμύρια το 2019.
Η USTA αντιτείνει ότι διατηρεί οικονομικότερες επιλογές και τη σε μεγάλο βαθμό δωρεάν Fan Week, την οποία επισκέφθηκαν πέρυσι 240.000 άνθρωποι. Επιπλέον, η μέση ονομαστική τιμή στο επάνω διάζωμα αυξήθηκε σχετικά λίγο, από 97 σε 101 ευρώ.
Το πρόβλημα είναι τι καταλήγει να πληρώνει ο θεατής που ψάχνει εισιτήριο. Για μια διοργάνωση σε δημόσιες εγκαταστάσεις, υπό έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό με αποστολή τη διάδοση του τένις, η απόσταση ανάμεσα στην προσβασιμότητα και στο ταμείο μεγαλώνει. Οι εξέδρες γεμίζουν, οι εισπράξεις ανεβαίνουν και μια θέση κοντά στη δράση γίνεται προνόμιο για όλο και λιγότερους.
Με πληροφορίες από The Athletic
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το X και το Instagram.
