Αν το κυνήγι της μακροζωίας είχε το δικό του αξεσουάρ, ίσως να μην ήταν κάποιο ακριβό wearable ή ένα ακόμη συμπλήρωμα διατροφής. Θα μπορούσε να είναι απλώς μια ρακέτα. Το τένις συγκεντρώνει ορισμένα χαρακτηριστικά που δύσκολα συναντώνται ταυτόχρονα σε άλλη μορφή άσκησης, γι’ αυτό και έχει αποκτήσει τη φήμη ενός από τα πιο ολοκληρωμένα αθλήματα για το σώμα και το μυαλό.
Δεν υπάρχει, βέβαια, κάποια επίσημη κατάταξη που να του απονέμει τον τίτλο του "πιο ωφέλιμου αθλήματος στον κόσμο". Υπάρχουν όμως στοιχεία που υποδεικνύουν ότι όσοι παίζουν τακτικά τένις μπορούν να αποκομίσουν σημαντικά οφέλη για την καρδιά, τη μυϊκή τους δύναμη, την κινητικότητα και, ενδεχομένως, τη διάρκεια της ζωής τους.
Ο λόγος βρίσκεται αρχικά στον τρόπο με τον οποίο κινείται το σώμα μέσα στο γήπεδο. Το τένις συνδυάζει την αερόβια άσκηση με σύντομες, εκρηκτικές προσπάθειες υψηλής έντασης. Κατά τη διάρκεια ενός πόντου, ο παίκτης τρέχει, σταματά, αλλάζει κατεύθυνση και επιταχύνει ξανά. Την ίδια στιγμή, κάθε σερβίς, forehand και backhand απαιτεί δύναμη, συντονισμό και περιστροφή ολόκληρου του κορμού.
Σε αντίθεση με το τρέξιμο ή αρκετές ασκήσεις στο γυμναστήριο, όπου η κίνηση γίνεται κυρίως προς τα εμπρός και προς τα πίσω, το τένις αναγκάζει το σώμα να δουλέψει προς κάθε κατεύθυνση. Οι πλευρικές μετακινήσεις, οι στροφές των ισχίων και οι συνεχείς αλλαγές ρυθμού μπορούν να βελτιώσουν την ευκινησία, την ισορροπία και την κινητικότητα, ικανότητες που γίνονται ακόμη σημαντικότερες όσο περνούν τα χρόνια.
Το πιο εντυπωσιακό εύρημα προέρχεται από τη μελέτη Copenhagen City Heart Study, η οποία παρακολούθησε 8.577 κατοίκους της Δανίας, ηλικίας από 20 έως 93 ετών, για περίπου 25 χρόνια. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι άνθρωποι που έπαιζαν τακτικά τένις είχαν κατά μέσο όρο 9,7 χρόνια μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής σε σχέση με όσους ακολουθούσαν καθιστικό τρόπο ζωής.
Το τένις βρέθηκε μπροστά από το μπάντμιντον, που συνδέθηκε με 6,2 επιπλέον χρόνια ζωής, το ποδόσφαιρο με 4,7, την ποδηλασία με 3,7, την κολύμβηση με 3,4 και το τρέξιμο με 3,2 χρόνια. Οι δραστηριότητες του γυμναστηρίου συσχετίστηκαν με μικρότερη αύξηση, περίπου 1,5 έτους.
Τα παραπάνω νούμερα δεν σημαίνουν ότι η αγορά μιας ρακέτας προσθέτει αυτομάτως σχεδόν μία δεκαετία στη ζωή. Η έρευνα ήταν παρατηρητική και αρκετοί συμμετέχοντες ασχολούνταν με περισσότερα από ένα αθλήματα. Επομένως, δεν μπορεί να αποδειχθεί ότι το τένις ήταν από μόνο του η αιτία της διαφοράς. Η συσχέτιση, ωστόσο, παραμένει ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα.
Μια πιθανή εξήγηση κρύβεται στην κοινωνική πλευρά του παιχνιδιού. Το τένις απαιτεί τουλάχιστον έναν αντίπαλο, συχνά περιλαμβάνει συμμετοχή σε συλλόγους και δημιουργεί σταθερές κοινωνικές επαφές. Η σύνδεση με άλλους ανθρώπους έχει συσχετιστεί με καλύτερη ψυχική υγεία, μεγαλύτερη αίσθηση σκοπού και χαμηλότερο κίνδυνο κοινωνικής απομόνωσης, κάτι που επηρεάζει τόσο την ποιότητα όσο και τη διάρκεια της ζωής.
Υπάρχουν ενδείξεις και για τη μυοσκελετική υγεία. Μελέτη σε 90 ενηλίκους, ηλικίας 18 έως 65 ετών, κατέγραψε καλύτερη συνολική λειτουργία του άνω και του κάτω σώματος στους παίκτες τένις σε σύγκριση με δραστήριους ανθρώπους που δεν έπαιζαν. Η δύναμη λαβής, η λειτουργία των γονάτων, η αντίσταση στην κόπωση και η σύσταση του σώματος ήταν ανάμεσα στους δείκτες που αξιολογήθηκαν.
Φυσικά, η ρακέτα δεν προσφέρει ασυλία από τους τραυματισμούς. Ο αγκώνας, οι ώμοι, τα γόνατα και οι αστράγαλοι δέχονται σημαντική επιβάρυνση, ειδικά όταν η τεχνική ή η φυσική κατάσταση δεν είναι στο απαιτούμενο επίπεδο. Η προπόνηση δύναμης, η σωστή προθέρμανση και η επαρκής αποκατάσταση είναι απαραίτητες για να παραμείνει κανείς στο γήπεδο χωρίς να πληρώσει το τίμημα.
Το τένις μπορεί να μην έχει αποδειχθεί οριστικά ως το μυστικό της μακροζωίας. Συνδυάζει, όμως, αντοχή, δύναμη, ταχύτητα σκέψης και ανθρώπινη επαφή. Και αυτό είναι ένα αρκετά ισχυρό "σερβίς" υπέρ του.
