Το δύσκολο για έναν επιθετικό δεν είναι να αναγκάσει την Ευρώπη να μάθει το όνομά του ένα βράδυ. Είναι να την κάνει να το θυμάται και την επόμενη αγωνιστική. Και τη μεθεπόμενη. Ο Τάσος Δουβίκας έχει αρχίσει να το πετυχαίνει, με μια συνέπεια που αλλάζει τη συζήτηση γύρω του.
Το χατ τρικ απέναντι στη Λανς, στο εκκωφαντικό 9-1 της Κόμο, ήταν η πιο εντυπωσιακή εμφάνιση αυτής της διαδρομής. Τα έξι γκολ στις τέσσερις πρώτες αγωνιστικές του Champions League, όμως, είναι το στοιχείο που αξίζει ακόμη μεγαλύτερη προσοχή.
Ο Έλληνας φορ έχει σκοράρει σε κάθε παιχνίδι της League Phase, βάζοντας το όνομά του δίπλα σε εκείνο του Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο. Η λεπτομέρεια έχει σημασία, καθώς έγινε ο δεύτερος ποδοσφαιριστής που βρίσκει δίχτυα σε καθεμία από τις τέσσερις πρώτες αναμετρήσεις ενός συλλόγου στην ιστορία του Champions League. Ο θρυλικός Ιταλός είχε σκοράρει στις πρώτες πέντε της Γιουβέντους, το 1995-96. Πρόκειται για μια στατιστική συγγένεια που δείχνει πόσο ασυνήθιστο είναι αυτό που καταφέρνει ο Δουβίκας στο ξεκίνημα της ευρωπαϊκής περιπέτειας της Κόμο.
Για να φτάσει μέχρι εδώ, χρειάστηκε να ανέβει αρκετά σκαλοπάτια. Αστέρας Τρίπολης, Βόλος, Ουτρέχτη, Θέλτα και τελικά Ιταλία. Στην Ολλανδία έφυγε έχοντας κατακτήσει την κορυφή των σκόρερ της Eredivisie, αλλά η συνέχεια στην Ισπανία δεν του εξασφάλισε μια αυτόματη απογείωση. Η μετακίνησή του στην Κόμο αποδείχθηκε καθοριστική. Υπενθυμίζει πόσο μετράει, πέρα από την ποιότητα ενός ποδοσφαιριστή, να βρεθεί σε μια ομάδα που χρειάζεται ακριβώς όσα εκείνος μπορεί να προσφέρει.
Στον Δουβίκα, το πρώτο πράγμα που αξίζει να παρακολουθήσεις είναι όσα κάνει πριν πάρει την μπάλα. Η κίνησή του στην πλάτη της άμυνας, η αλλαγή κατεύθυνσης για να ξεφύγει από τον προσωπικό του αντίπαλο, η επιμονή να επιτίθεται στον χώρο. Διαθέτει την κινητικότητα για να τραβήξει έναν στόπερ έξω από τη θέση του και το ένστικτο για να επιστρέψει εκεί όπου θα ολοκληρωθεί η φάση.
Αυτά τα χαρακτηριστικά, μαζί με τη διάθεση να πιέσει, υπήρχαν ήδη στο παιχνίδι του πριν από την Ιταλία. Σήμερα αποκτούν μεγαλύτερη αξία μέσα σε ένα απαιτητικότερο σύνολο.
Η Κόμο του Σεσκ Φάμπρεγας του προσφέρει ένα περιβάλλον που αξιοποιεί αυτή την κινητικότητα. Με δημιουργικούς παίκτες γύρω του, όπως ο Νίκο Παζ, ο Δουβίκας μπορεί να επικεντρώνεται στο πότε θα φύγει και πού θα εμφανιστεί. Οι κινήσεις του δίνουν στόχο στις κάθετες μεταβιβάσεις και απασχολούν διαρκώς τους αμυντικούς.
Η σχέση λειτουργεί αμφίδρομα, με την ομάδα να τον τροφοδοτεί και εκείνον να κάνει την κυκλοφορία της πιο επικίνδυνη. Το γκολ αποτελεί την τελική ανταμοιβή μιας συνεργασίας που ξεκινά αρκετά μέτρα μακρύτερα από την εστία.
Εκεί βρίσκεται, κατά τη γνώμη μου, και η εξήγηση για το πόσο καλά κουμπώνει στη Serie A. Απέναντι σε άμυνες που προσπαθούν να περιορίσουν τον χώρο, ένας φορ χρειάζεται υπομονή, σωστές αποστάσεις και καθαρές αποφάσεις. Ο Δουβίκας έχει τα εργαλεία για να υπηρετήσει αυτό το παιχνίδι χωρίς να χάνει την επιθετικότητά του. Η σημερινή του εικόνα επιτρέπει να τον αντιμετωπίζουμε ως έναν από τους πιο αξιόλογους επιθετικούς που αναδεικνύονται στην Ευρώπη, με ουσιαστικά περιθώρια περαιτέρω εξέλιξης.
Με το ίδιο σκεπτικό, η Bundesliga θα μπορούσε να αποτελέσει εξαιρετικό πεδίο για εκείνον. Σε μια ομάδα με ένταση, γρήγορες μεταβάσεις και διάθεση να επιτίθεται στην πλάτη της αντίπαλης άμυνας, τα χαρακτηριστικά του θα μπορούσαν να αποδώσουν ακόμη περισσότερο. Αυτή είναι αγωνιστική εκτίμηση, όχι πρόβλεψη μεταγραφής. Η επιλογή προπονητή και ρόλου θα μετρούσε περισσότερο από την ταμπέλα του πρωταθλήματος.
Όσο συνεχίζει έτσι, θεωρώ πως είναι θέμα χρόνου να χτυπήσουν την πόρτα της Κόμο σύλλογοι με μεγαλύτερο ευρωπαϊκό βάρος. Οι επιθετικοί που συνδυάζουν γκολ, κίνηση και αποτελεσματικότητα στο Champions League δύσκολα περνούν απαρατήρητοι.
Το ενδιαφέρον πλέον είναι πόσο ψηλά μπορεί να φτάσει ο Δουβίκας διατηρώντας αυτή τη συνέπεια. Έχει κερδίσει το δικαίωμα να συζητιέται για το επόμενο επίπεδο. Και το έχει κερδίσει μέσα στο γήπεδο, εκεί όπου μια καλή ιστορία χρειάζεται πάντα άλλο ένα γκολ για να συνεχιστεί.
