Στο συλλογικό φαντασιακό, η αντρική σεξουαλική λειτουργία παρουσιάζεται με έναν σχεδόν μηχανικό τρόπο. Η επιθυμία οδηγεί στη διέγερση, η διέγερση στη στύση και η στύση, αργά ή γρήγορα, στον οργασμό. Μια συγκεκριμένη αλληλουχία γεγονότων που υποτίθεται ότι λειτουργεί χωρίς ιδιαίτερες επιπλοκές.
Η πραγματικότητα είναι αρκετά διαφορετική. Ο αντρικός οργασμός δεν αποτελεί απλώς το τελικό στάδιο μιας σωματικής διαδικασίας, αλλά ένα σύνθετο νευροβιολογικό φαινόμενο, στο οποίο εμπλέκονται διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου, νευρικά κυκλώματα, ορμονικοί μηχανισμοί και ψυχολογικοί παράγοντες.
Και ίσως το μεγαλύτερο λάθος που κάνουμε είναι ότι αντιμετωπίζουμε τον οργασμό και την εκσπερμάτιση ως δύο απολύτως ταυτόσημες λειτουργίες.
Ο οργασμός και η εκσπερμάτιση δεν είναι το ίδιο πράγμα
Παρότι στους περισσότερους άντρες συμβαίνουν σχεδόν ταυτόχρονα, ο οργασμός και η εκσπερμάτιση αποτελούν δύο διαφορετικές φυσιολογικές διεργασίες.
Η εκσπερμάτιση είναι η διαδικασία αποβολής του σπέρματος, η οποία πραγματοποιείται μέσω συντονισμένων νευρικών και μυϊκών μηχανισμών. Ο οργασμός, αντίθετα, είναι μια σύνθετη υποκειμενική εμπειρία έντονης σεξουαλικής ευχαρίστησης, που συνοδεύεται συνήθως από ακούσιες μυϊκές συσπάσεις και μεταβολές στη λειτουργία του νευρικού συστήματος.
Αυτό σημαίνει ότι ένας άντρας μπορεί να βιώσει οργασμό χωρίς εκσπερμάτιση. Μπορεί επίσης, σε ορισμένες περιπτώσεις, να εκσπερματίσει χωρίς να αισθανθεί τη χαρακτηριστική κορύφωση της σεξουαλικής ευχαρίστησης.
Υπάρχει, για παράδειγμα, ο λεγόμενος "ξηρός οργασμός", κατά τον οποίο ο άντρας βιώνει την αίσθηση της κορύφωσης χωρίς να αποβάλλεται σπέρμα. Το φαινόμενο μπορεί να συνδέεται με διαφορετικές αιτίες, μεταξύ των οποίων συγκεκριμένες χειρουργικές επεμβάσεις ή φαρμακευτικές αγωγές.
Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι η ένταση του οργασμού δεν παραμένει απαραίτητα σταθερή. Μπορεί να διαφοροποιείται ανάλογα με τη σωματική κατάσταση, τη διέγερση, τη συναισθηματική σύνδεση και πολλούς άλλους παράγοντες.
Με άλλα λόγια, το ότι ένας άντρας εκσπερματίζει δεν σημαίνει αυτομάτως ότι έχει βιώσει την ίδια ευχαρίστηση κάθε φορά.
Διαβάστε Επίσης
Όταν ο εγκέφαλος δυσκολεύεται να ακολουθήσει το σώμα
Μια από τις λιγότερο συζητημένες πλευρές της αντρικής σεξουαλικότητας αφορά τη δυσκολία επίτευξης οργασμού.
Ένας άντρας μπορεί να έχει φυσιολογική στύση, να αισθάνεται έντονη επιθυμία και παρ' όλα αυτά να δυσκολεύεται να φτάσει στην κορύφωση. Πρόκειται για μια κατάσταση που μπορεί να σχετίζεται με καθυστερημένο οργασμό ή ανοργασμία.
Σύμφωνα με τη Διεθνή Εταιρεία Σεξουαλικής Ιατρικής, οι αιτίες μπορεί να είναι τόσο οργανικές όσο και ψυχολογικές. Το χρόνιο στρες, το άγχος απόδοσης, η κατάθλιψη και οι δυσκολίες μέσα σε μια σχέση μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά τη σεξουαλική ανταπόκριση.
Ιδιαίτερο ρόλο παίζουν επίσης ορισμένα φάρμακα, κυρίως αντικαταθλιπτικά, καθώς και παθήσεις όπως ο διαβήτης, οι νευρολογικές διαταραχές και ορισμένες ορμονικές διαταραχές. Υπάρχει όμως και ένας παράγοντας που συχνά υποτιμούμε. H πίεση να λειτουργήσουμε όπως πιστεύουμε ότι πρέπει.
Η αντρική σεξουαλικότητα εξακολουθεί να συνοδεύεται από μια σειρά κοινωνικών προσδοκιών. Ο άντρας υποτίθεται ότι πρέπει να είναι πάντοτε διαθέσιμος, να διατηρεί τη στύση του, να ελέγχει τη διάρκεια της επαφής και να φτάνει στον οργασμό τη σωστή στιγμή.
Όταν η σεξουαλική εμπειρία μετατρέπεται σε δοκιμασία επιδόσεων, το άγχος μπορεί να επηρεάσει ακριβώς εκείνη τη λειτουργία που προσπαθούμε να ελέγξουμε.
Η ηλικία αλλάζει τα δεδομένα, όχι απαραίτητα την απόλαυση
Με την πάροδο των χρόνων, η σεξουαλική ανταπόκριση μπορεί να μεταβληθεί. Ορισμένοι άντρες χρειάζονται περισσότερο χρόνο ή διαφορετική διέγερση για να φτάσουν στον οργασμό, ενώ μπορεί να παρατηρήσουν αλλαγές στην ένταση ή στη συχνότητά του.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η σεξουαλική ικανοποίηση μειώνεται αναπόφευκτα μετά τα 40 ή τα 50. Η εμπειρία, η καλύτερη επικοινωνία με τον σύντροφο ή τη σύντροφο και η μεγαλύτερη εξοικείωση με τις προσωπικές ανάγκες μπορούν να συμβάλουν σε μια περισσότερο ικανοποιητική σεξουαλική ζωή.
Το σημαντικό είναι να μην αντιμετωπίζεται κάθε αλλαγή ως πρόβλημα. Μια περιστασιακή δυσκολία επίτευξης οργασμού δεν αποτελεί από μόνη της ένδειξη κάποιας διαταραχής.
Αντίθετα, όταν η δυσκολία επιμένει, εμφανίζεται ξαφνικά ή προκαλεί σημαντική ενόχληση, η συζήτηση με έναν ουρολόγο ή ειδικό στη σεξουαλική υγεία μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό πιθανών αιτιών. Ειδικά όταν λαμβάνεται κάποια φαρμακευτική αγωγή, οποιαδήποτε αλλαγή πρέπει να γίνεται αποκλειστικά σε συνεννόηση με τον θεράποντα γιατρό.
