Όσα έμαθε η ζωή και το ποδόσφαιρο στον Arsène Wenger

Ο Arsène Wenger, που γεννήθηκε μία ημέρα σαν σήμερα στο Στρασβούργο της Γαλλίας (στις 22 Οκτωβρίου του 1949), είναι ένας από τους σημαντικότερους προπονητές στην ιστορία της Premier League αλλά και του ίδιου του ποδοσφαίρου και ο άνθρωπος που άλλαξε την νεότερη ιστορία της Άρσεναλ. Έμεινε στον πάγκο των Κανονιέρηδων από το 1996 μέχρι το 2018, κατακτώντας μεταξύ άλλων 3 Πρωταθλήματα Αγγλίας και 7 Κύπελλα, φτάνοντας μέχρι και τον τελικό του Champions League, το 2006.

Κυρίως όμως, έφερε επανάσταση στο management μίας ποδοσφαιρικής ομάδας, δείχνοντας το δικό του τρόπο για να πετύχει. Η πάντοτε προσεγμένη εμφάνισή του , το γαλήνιο ύφος του, η βαθιά γνώση του αθλήματος σε παγκόσμιο επίπεδο και η εξέλιξη ταλέντων σε κορυφαίους ποδοσφαιριστές του χάρισαν το προσωνύμιο Le Professeur. 

Ο Arsène Wenger βρέθηκε στο Esquire Townhouse του βρετανικού Esquire και κατέθεσε τα δικά του μαθήματα ζωής.

> Η καριέρα μου στην Άρσεναλ ξεκίνησε με μία ήττα. Παρότι θα καθόμουν για πρώτη φορά στον πάγκο λίγες ημέρες μετά, πήγα στο ημίχρονο της αναμέτρησης με την Μπορούσια Γκλάντμπαχ (σ.σ. για το Κύπελλο UEFA του 1996) και μίλησα στους παίκτες, με το σκορ ισόπαλο 1-1. Πρότεινα να αντικατασταθεί ο Tony Adams και τελικά χάσαμε με 3-2. Όλοι σκέφτηκαν πως είμαι τελείως τρελός. Γύρισα στην Ιαπωνία για να μαζέψω τα πράγματά μου και να εγκατασταθώ στο Λονδίνο και σκεφτόμουν διαρκώς πως δεν ήταν και η καλύτερη απόφαση.

Getty Image

> Είναι κάποιες στιγμές που κάνουν τη ζωή του προπονητή αρκετά σκληρή. Αλλά στο κορυφαίο επίπεδο αυτό ακριβώς είναι το ποδόσφαιρο και η δουλειά του ανθρώπου στον πάγκο. Να πάρει αποφάσεις, συνήθως δύσκολες.

> Κάθε δύο μήνες έφερνα κάποιον να μιλήσει στους παίκτες μου. Κάποιο που έχει καταφέρει κάτι σπουδαίο. Ανθρώπους που έχουν πάει στο Βόρειο Πόλο, έναν τύπο που ήταν χορευτής της Madonna, έναν παγκόσμιο πρωταθλητή στο skateboarding και άλλους. Ήθελα να μάθουμε από τις εμπειρίες τους.  

> Είχαν κάτι κοινό όλοι αυτοί. Αυτό ήταν πως ανακάλυψαν νωρίς τι θέλουν κάνουν στη ζωή και την καριέρα τους, δουλεύοντας πάρα πολύ σκληρά για να το καταφέρουν.

> Ένα σημαντικό βήμα προς την επιτυχία είναι να αποβάλλεις τις αρνητικές σκέψεις. Αυτό πρέπει να το κάνεις προτού δώσεις το 100% του εαυτού σου σε εκείνο που έχεις θέσει ως στόχο.

Getty Image

> Άντρες και γυναίκες βλέπουν διαφορετικά τον ανταγωνισμό. Οι άντρες μισούν να χάνουν. Οι γυναίκες λατρεύουν να κερδίζουν. Αυτό οφείλεται στο ότι πολύ συχνά, εμείς οι άντρες, νιώθουμε ταπεινωμένοι μετά από μία ήττα. Γι' αυτό και γινόμαστε πιο επιθετικοί στη δουλειά μας. 

> Η αποτυχία είναι εκείνη που ενώνει τους μεγαλύτερους νικητές της ιστορίας, άντρες ή γυναίκες. Κανείς δεν πέτυχε προτού πρώτα βιώσει μία μεγαλύτερη ή μικρότερη αποτυχία. 

> Έχω συναντήσει πολλούς σπουδαίους καλλιτέχνες και αργότερα πολλούς μεγάλους αθλητές, από κάθε σπορ. Από ένα σημείο και μετά, τους έκανα μόνο μία ερώτηση: Πες μου από πού προέρχεται το κίνητρό σου.

Getty Image

> Δεν πρέπει να φοβάσαι τη φιλοδοξία. Όταν κατακτήσαμε το αήττητο πρωτάθλημα του 2003, είχα συχνά συναντήσεις με κάθε έναν από τους παίκτες μου και τους ρωτούσα αν πιστεύουν πως μπορούμε να τα καταφέρουμε. 

> Το στοιχείο που μας έκανε άτρωτους ήταν ότι οι παίκτες είχαν αφομοιώσει πλήρως τον τρόπο που θέλαμε να παίζουμε. Ο καθένας από αυτούς όμως είχε δικά του, ξεχωριστά χαρίσματα. Επίσης, μισούσαν να χάνουν. 

> Πολλές φορές έχω αναρωτηθεί γιατί έπαιρνα τόσα πολλά χρήματα για ένα παιχνίδι. Μου φαινόταν εξαιρετικά απλή και εύκολη δουλειά στο πρακτικό κομμάτι. 

> Όταν ήμουν 29 ετών, ακόμη ποδοσφαιριστής, ήθελα να ανακαλύψω τον κόσμο. Να καταλάβω τι συμβαίνει γύρω μου. Γι' αυτό πήγα στο Cambridge. Να μάθω αγγλικά και οτιδήποτε άλλο μπορούσα. Δεν ήμουν φοιτητής εκεί και χρειάστηκε να χτυπήσω πολλές πόρτες και να παρακαλέσω ανθρώπους. Βρήκα μία κυρία και της είπα απλά πως είμαι Γάλλος και ψάχνω ένα μέρος να μείνω. Μου έδωσε ένα δωμάτιο. Την επόμενη ημέρα πήγα στο πανεπιστήμιο, τους εξήγησα τι θέλω, έκανα μερικά τεστ. Ήμουν μέτριος, οπότε με δέχτηκαν σε ένα πολύ ειδικό τμήμα για ξένους φοιτητές. Μπήκα την πρώτη φορά στην αίθουσα. Μόλις μπήκε η καθηγήτρια, διαπίστωσα πως ήταν η κυρία που μου έδωσε δωμάτιο να μείνω.

Getty Image

> Ήμουν πάντοτε υπέρ του Financial Fair Play, προτού αυτό γίνει αναγκαστικό από την UEFA. Μου άρεσε να αναπτύσσω παίκτες. Χάρηκα πολύ με την εξέλιξη παιδιών όπως οι Cesc Fabregas, Robin Van Persie και Samir Nasri, παρότι έφυγαν όλοι για άκρως ανταγωνιστικές με εμάς ομάδες.

> Κάθε τέτοιον παίκτη, θέλεις να τον κρατάς στην ομάδα σου. Αλλά στο τέλος της ημέρας, ο καθένας κάνει αυτό που θεωρεί καλύτερο για τον εαυτό του. 

> Ο προπονητής του σήμερα πρέπει να είναι αυθεντία. Χρειάζεται στρατηγική, κώδικες επικοινωνίας και κυρίως στόχους. Η δουλειά στο χορτάρι έρχεται μετά. 

Getty Image

> Ξεκίνησα να προπονώ στα 33 μου. Τότε υπήρχα μόνο εγώ και η ομάδα. Τώρα, μπορείς να βρεις οποιαδήποτε πληροφορία χρειάζεσαι, πάρα πολύ εύκολα και γρήγορα. Αυτό βέβαια σημαίνει πως θα πρέπει να είσαι καλός και στο να αξιολογείς όλα τα δεδομένα που έχεις στη διάθεσή σου.

---

φωτογραφίες ©Getty Images

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr