Το απόγευμα μπορούσες να χαλαρώσεις στον καναπέ. Το βράδυ, καλού κακού, έπρεπε να καθίσεις λίγο πιο μπροστά. Ο Παναθηναϊκός πρόσφερε στους φίλους του δύο νίκες την ίδια μέρα, αλλά φρόντισε να μην επαναλάβει τη συνταγή. Στο μακρινό Αλμάτι έκανε τη δουλειά του με σοβαρότητα και επέστρεψε με ένα εμφατικό 5-1 απέναντι στην Καϊράτ. Στην Αθήνα χρειάστηκε να επιστρατεύσει την προσωπικότητα των παικτών του για να φτάσει στο 85-79 επί της Μπασκόνια, σε ένα παιχνίδι που είχε κάθε δυνατότητα να τελειώσει πολύ πιο ήρεμα.
Δύο νίκες, λοιπόν, αλλά διαφορετικό χειροκρότημα για την καθεμία. Και αυτό δεν μειώνει κανένα αποτέλεσμα. Απλώς βοηθάει να βλέπουμε και όσα συνέβησαν μέχρι να εμφανιστεί το τελικό σκορ.
Διαβάστε Επίσης
Στο Αλμάτι μπήκε αποφασισμένος
Στο ποδόσφαιρο, ο Παναθηναϊκός δικαιούται κάτι παραπάνω από ένα τυπικό "μπράβο, έκανε το αυτονόητο". Διότι το αυτονόητο, ειδικά στις ευρωπαϊκές εκτός έδρας αποστολές, έχει χαλάσει αρκετές βραδιές σε ομάδες που πίστευαν ότι θα το συναντούσαν έτοιμο στο γήπεδο. Ένα τόσο μακρινό ταξίδι απαιτεί προσαρμογή, πνευματική ετοιμότητα και την ικανότητα να συγκεντρωθείς στον αντίπαλο, αφήνοντας οτιδήποτε άλλο έξω από τις τέσσερις γραμμές.
Οι "πράσινοι" το κατάφεραν. Παρουσιάστηκαν με σαφή προσανατολισμό, πήραν νωρίς το προβάδισμα και αξιοποίησαν την ανωτερότητά τους χωρίς να αρκεστούν στη διαχείρισή της. Ο Ταμπόρδα άνοιξε τον δρόμο, ο Ντέσερς με δύο γκολ έδωσε ουσία στην επιθετική υπεροχή και οι Κάνγκουα και Ραστόντερ συμπλήρωσαν το σκορ. Το δύο στα δύο στη League Phase του Conference League ήρθε μαζί με μια σημαντική ενίσχυση της διαφοράς τερμάτων.
Το πιο ευχάριστο, όμως, ήταν η νοοτροπία. Ο Παναθηναϊκός έδειξε μια ομάδα που ήξερε γιατί είχε ταξιδέψει μέχρι εκεί. Παρέμεινε σε γενικές γραμμές συμπαγής, σταθερός στις επιδιώξεις του και συγκεντρωμένος στον στόχο. Είχε τις ατέλειές του και επέτρεψε κάποιες απειλές, όμως η συνολική εικόνα, ήταν εκείνη μιας ομάδας που αντιμετώπισε την αποστολή της με την απαιτούμενη ευθύνη.
Η δυναμικότητα του αντιπάλου εξηγεί γιατί είσαι φαβορί, δεν εκτελεί τις ευκαιρίες σου ούτε κρατάει το μυαλό σου στο παιχνίδι. Αυτό πρέπει να το κάνεις εσύ. Και ο Παναθηναϊκός το έκανε με τρόπο που επιτρέπει στον κόσμο του να χαρεί χωρίς αστερίσκους μια γεμάτη ευρωπαϊκή βραδιά. Δεν χρειάζεται κάθε καλή εμφάνιση να συνοδεύεται από υποσχέσεις για το τέλος της σεζόν. Αρκεί να αναγνωρίζεται όταν έρχεται.
Μπάσκετ: Κερδίζει και στις κακές του βραδιές
Στο μπάσκετ, πάλι, η χαρά δικαιολογεί περισσότερο μια βαθιά ανάσα. Ο Παναθηναϊκός βρέθηκε στο 67-57 στην τέταρτη περίοδο, αλλά αντί να προστατεύσει το προβάδισμά του, επέτρεψε στην Μπασκόνια να περάσει μπροστά. Ακόμη και όταν απομακρύνθηκε ξανά, είδε τους Βάσκους να ισοφαρίζουν σε 79-79. Η άμυνα δεν του πρόσφερε τη σταθερότητα που χρειαζόταν και ένα παιχνίδι που έμοιαζε να ελέγχει, έφτασε να κρέμεται από τις τελευταίες κατοχές.
Εδώ το "τέλος καλό, όλα καλά" είναι κάπως βολικό. Για μια ομάδα με τέτοια ποιότητα και απαιτήσεις, η διατήρηση της έντασης αποτελεί μέρος της δουλειάς. Δεν μπορεί κάθε προβάδισμα να συνοδεύεται από την προσδοκία ότι ο αντίπαλος θα αποδεχτεί τη μοίρα του. Ειδικά όταν του αφήνεις χώρο να πιστέψει πως η βραδιά μπορεί να γίνει δική του.
Ευτυχώς, υπήρχαν ο Λεσόρ, ο Φρανσίσκο και ο Γιαμπουσέλε. Ο πρώτος έδωσε στήριγμα με 20 πόντους και 6 ριμπάουντ, οι άλλοι δύο έβαλαν τα καθοριστικά τρίποντα στο τέλος. Αυτή είναι και η αξία της προσωπικότητας: όταν η ομάδα δυσκολεύεται, κάποιος πρέπει να ζητήσει την μπάλα και να αναλάβει την ευθύνη. Οι τρεις τους την ανέλαβαν και εξασφάλισαν μια πολύτιμη νίκη.
Ο Παναθηναϊκός, λοιπόν, έκλεισε την Πέμπτη με δύο λόγους να χαμογελά. Στο ποδόσφαιρο έχει μια εμφάνιση πάνω στην οποία αξίζει να πατήσει. Στο μπάσκετ έχει ένα αποτέλεσμα που οφείλει να κρατήσει και αρκετά σημεία που πρέπει να ξαναδεί προσεκτικά. Για τον κόσμο, το διπλό κέρδος είναι μια χαρά. Για τις ομάδες, η δουλειά της επόμενης μέρας ξεκινά από το πώς ακριβώς το κέρδισαν.
