Ιάκωβος Καμπανέλλης, ο πατέρας της ελληνικής δραματουργίας

Γεννημένος στις 2 Δεκεμβρίου 1921 και με ημερομηνία θανάτου την 11η Μαρτίου 2011, ο Ιάκωβος Καμπανέλλης περιδιάβηκε ολόκληρο τον 20ό αιώνα και η ζωή του σημαδεύτηκε από νωρίς από τα μεγάλα γεγονότα του: Σε νεαρή ηλικία ήταν ένας από τους κρατούμενους του στρατοπέδου συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν (1942-45), και αυτή η εμπειρία, του πολέμου και της αιχμαλωσίας, δεν άφησε ανεπηρέαστο τον συγγραφέα Καμπανέλλη. Παρόλο που η πρώτη του επαφή με το θέατρο ήταν μάλλον τυχαία, χάρη σε μια παράσταση που είδε στο Θέατρο Τέχνης, όταν από τη Νάξο εγκαταστάθηκαν οικογενειακώς στην Αθήνα, έμελλε να είναι καθοριστική.

Το ξεκίνημά του

Πολύ γρήγορα στράφηκε στη συγγραφή, από τα πρώτα χρόνια μετά την απελευθέρωση, και ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ’50 γράφει μερικά από τα σημαντικά έργα του: "Οδυσσέα γύρισε σπίτι", "Ο μπαμπάς ο πόλεμος", έργα που φιλτράρουν την πρόσφατη εμπειρία του πολέμου μέσα από το πρίσμα της ιστορικής/κοινωνικής σάτιρας σε ελεύθερο ύφος που πλησιάζει τον υπερρεαλισμό. Θα αργήσουν να βρουν το δρόμο προς τη σκηνή (σχεδόν δύο δεκαετίες αργότερα), ίσως επειδή  το μεταπολεμικό ελληνικό θέατρο δεν είναι ακόμη σε θέση να τα εκτιμήσει, όμως ο Καμπανέλλης συνεχίζει τη συγγραφική του δραστηριότητα, μετατοπίζοντας το στιλ του και τα πρώτα έργα κοινωνικού ρεαλισμού βρίσκουν απευθείας στόχο: η "Αυλή των θαυμάτων", το 1957 γίνεται ορόσημο στην ιστορία του νεοελληνικού θεάτρου από την πρώτη στιγμή της παρουσίασής της από τον Κουν.

Ακολούθησαν δεκάδες τίτλοι, κάτι περισσότεροι από σαράντα, η συντριπτική πλειονότητα των οποίων είδαν τα φώτα της σκηνής. Χωρίς να περιορίζεται στο ίδιο ύφος, ο Καμπανέλλης υιοθέτησε ποικίλους τρόπους έκφρασης: την επιθεωρησιακή φόρμα για το θρυλικό "Μεγάλο μας τσίρκο", που ανέβασε το 1973 ο θίασος Καρέζη-Καζάκου, μετατρέποντας την παράσταση σε αντιδικτατορική διαμαρτυρία και το θέατρο σε πολιτικό γεγονός· το επικό θέατρο στην αλληγορική διασκευή του βιβλίου της Πηνελόπης Δέλτα "Παραμύθι χωρίς όνομα"· το είδος της λαϊκής όπερας στη "Γειτονιά των αγγέλων"  (1963)· τη μικρή φόρμα, υπογράφοντας μονόπρακτα ("Αυτός και το παντελόνι του", "Ο πανηγυρικός", "Η γυναίκα και ο Λάθος", κ.ά.). Όμως, όπως ο ίδιος επεσήμανε, τα έργα του "δεν είναι παρά επεισόδια μιας και της αυτής ιστορίας", στην ουσία της μεταπολεμικής διαδρομής του Νεοέλληνα.

Η συνέχεια στο Athinorama.gr

 

 

 

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr