Υπάρχουν βράδια που η καλύτερη πρόσκληση είναι εκείνη που ακυρώνεται. Το κινητό μένει στο αθόρυβο, η πόρτα κλείνει και, ξαφνικά, δεν χρειάζεται να μιλήσεις σε κανέναν. Αυτό μπορεί να ακούγεται "αντικοινωνικό", όμως η επιστήμη δείχνει ότι λίγος χρόνος μακριά από τους άλλους μπορεί να λειτουργήσει ευεργετικά.
Η λέξη "αντικοινωνικός" χρησιμοποιείται συχνά με λάθος τρόπο. Στην καθημερινή γλώσσα περιγράφει κάποιον που αποφεύγει τις παρέες, ενώ στην ψυχολογία έχει πολύ διαφορετική σημασία. Αυτό που μπορεί πράγματι να μας κάνει καλό είναι η συνειδητή μοναχικότητα, δηλαδή η απόφαση να μείνουμε μόνοι επειδή χρειαζόμαστε ηρεμία, ξεκούραση ή χώρο για να βάλουμε τις σκέψεις μας σε τάξη.
Διαβάστε Επίσης
Η καθημερινότητα απαιτεί σχεδόν μόνιμη διαθεσιμότητα. Μηνύματα, ειδοποιήσεις, επαγγελματικές υποχρεώσεις και κοινωνικά ραντεβού δημιουργούν την αίσθηση ότι πρέπει συνεχώς να απαντάμε, να συμμετέχουμε και να είμαστε "παρόντες". Ένα διάλειμμα από αυτή τη διαρκή επαφή μπορεί να περιορίσει την ένταση και να βοηθήσει τον εγκέφαλο να κατεβάσει ταχύτητα.
Έρευνες γύρω από τη μοναχικότητα έχουν δείξει ότι ο χρόνος χωρίς παρέα μπορεί να συνδέεται με χαλάρωση, καλύτερη επαφή με τον εαυτό μας και προσωρινή απαλλαγή από τις απαιτήσεις των άλλων. Η βασική προϋπόθεση είναι να πρόκειται για επιλογή. Όταν κάποιος αποφασίζει ο ίδιος να περάσει λίγο χρόνο μόνος, αισθάνεται ότι έχει τον έλεγχο και μπορεί να αξιοποιήσει αυτή την απόσταση δημιουργικά.
Αυτό μπορεί να σημαίνει μια βόλτα χωρίς κινητό, ένα βράδυ στο σπίτι, γυμναστική, διάβασμα ή απλώς λίγη ησυχία. Δεν χρειάζεται κάθε στιγμή να μετατραπεί σε πρόγραμμα αυτοβελτίωσης. Μερικές φορές το μυαλό χρειάζεται απλώς να μην εκτελεί άλλη μία κοινωνική υποχρέωση.
Στο ίδιο πλαίσιο λειτουργούν και τα προσωπικά όρια. Το να αρνηθείς ένα ραντεβού όταν είσαι εξαντλημένος ή να απομακρυνθείς από μια σχέση που σε πιέζει δεν αποτελεί απαραίτητα αγένεια. Μπορεί να είναι ένας τρόπος να προστατεύσεις τον χρόνο και την ψυχική σου ενέργεια. Το διαρκές "ναι" έχει κόστος, ειδικά όταν προκύπτει από φόβο μήπως δυσαρεστήσουμε τους γύρω μας.
Υπάρχει, ωστόσο, μια λεπτή και σημαντική γραμμή. Η επιλεγμένη μοναχικότητα μπορεί να ξεκουράζει. Από την άλλη, η απομόνωση που γεννιέται από φόβο, ανασφάλεια ή θλίψη μπορεί να επιβαρύνει την ψυχική και τη σωματική υγεία. Η αποφυγή μιας κοινωνικής κατάστασης προσφέρει συχνά άμεση ανακούφιση, αλλά όταν γίνεται μόνιμη συνήθεια μπορεί να ενισχύσει το άγχος και να κάνει την επιστροφή στις ανθρώπινες σχέσεις ακόμη δυσκολότερη.
Ο πιο απλός τρόπος να καταλάβεις σε ποια πλευρά βρίσκεσαι είναι να παρατηρήσεις πώς αισθάνεσαι μετά. Αν ο χρόνος μόνος σε αφήνει πιο ήρεμο, καθαρό και έτοιμο να ξανασυνδεθείς με τους άλλους, πιθανότατα σου προσφέρει αυτό που χρειάζεσαι. Αν σε κάνει να νιώθεις πιο άδειος, αποκομμένος ή εγκλωβισμένος, τότε ίσως δεν πρόκειται για ξεκούραση.
Το ζητούμενο, τελικά, δεν είναι να εξαφανιστείς από τον κοινωνικό χάρτη. Είναι να μπορείς να επιλέγεις πότε χρειάζεσαι τους ανθρώπους σου και πότε χρειάζεσαι λίγη απόσταση. Γιατί μερικές φορές το πιο υγιές σχέδιο για το βράδυ είναι να μην έχεις κανένα σχέδιο.
Με πληροφορίες από Men's Fitness
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το X και το Instagram.
