Δεν είναι αστείο, οι Knicks άρχισαν να κερδίζουν

Το ξεκίνημα και η εικόνα των New York Knicks στο φετινό ΝΒΑ δείχνει πως ίσως και να υπάρχει ζωή στο Madison Square Garden.

Γράφει: Μπάμπης Δούκας 21 Ιανουαρίου 2021

Αν κοιτάξεις τη βαθμολογία της Ανατολικής Περιφέρειας του ΝΒΑ, θα δεις ανάμεσα στις θέσεις που οδηγούν στα playoffs -παρότι είναι πάρα πολύ νωρίς να μιλάμε για κάτι τέτοιο- ένα εξαιρετικά ασυνήθιστο όνομα, τουλάχιστον για την πρόσφατη ιστορία του καλύτερους πρωταθλήματος μπάσκετ του κόσμου. Εκείνο των New York Knicks που, ας είμαστε ειλικρινείς, είχε γίνει ανέκδοτο τα τελευταία 15-20 χρόνια. Τι άλλαξε λοιπόν και μοιάζει να υπάρχει ζωή στον μπασκετικό πλανήτη που ακούει στο όνομα Νέα Υόρκη; 

Δεν είναι πια κακή ομάδα

Το ρεκόρ της ομάδας του coach Tom Thibodeau μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές είναι στο 7-8 αλλά αυτό από μόνο του δεν λέει τίποτα. Ο 63χρονος προπονητής, μετά την αδυναμία του να οδηγήσει τους Chicago Bulls στις δόξες του παρελθόντος κατά την πενταετία 2010-15 και έπειτα από το επεισοδιακό πέρασμα από τους Minnesota Timberwolves (2016-19), φαίνεται να έχει βρει ένα περιβάλλον όπου οι αρχές του γίνονται ξεκάθαρες και ο ίδιος μπορεί να εργαστεί με τον τρόπο που επιθυμεί, μακριά από ιδιόρρυθμους σταρ και αποδυτηριακές ίντριγκες. 

"Έχω βρεθεί σε πραγματικά κακές ομάδες και οι Knicks δεν είναι μία από αυτές. Δεν είμαστε καθόλου κακοί" δήλωνε μετά το παιχνίδι εναντίον των Celtics ο Austin Rivers, στο οποίο η ομάδα του επικράτησε με διαφορά 30(!) πόντων. Την άποψη του πρώην γκαρντ του Duke και πλέον ενός εκ των πιο έμπειρων της Νέας Υόρκης έρχεται να ενισχύσει η εικόνα της ομάδας, που βασίζεται στο τρίπτυχο του προπονητή της: Ανάδειξη των νέων παικτών, δημιουργία συνοχής ακόμη κι αν αυτό σημαίνει πως κάποιοι θα περάσουν περισσότερο χρόνο στο παρκέ και προσοχή στη λεπτομέρεια, ειδικά στην άμυνα. Το πλάνο δείχνει να δουλεύει.

Αν υποθέσουμε πως ο όρος 'σταρ' σε αυτή την ομάδα μπορεί να αποδοθεί, βάσει στατιστικών, στον Julius Randle (πρώτος σε πόντους ριμπάουντ και ασίστ), τότε οι co-stars είναι αναμφίβολα οι 4 νεαροί που τον πλαισιώνουν. Ο 22χρονος σέντερ Mitchell Robinson και ο συνομήλικός του Obi Toppin (γέννημα-θρέμμα του Μπρούκλιν και νο.8 του φετινού draft), ο 20χρονος γκαρντ RJ Barrett και ο 21χρονος πλέι μέικερ Immanuel Quickley. 

Έρχονται με φόρα

Ο πρώτος (Robinson) κάνει σπουδαία δουλειά στην άμυνα, φτιάχνοντας ένα ενδιαφέρον δίδυμο ψηλών στο πίσω μέρος του παρκέ με τον Nerlens Noel. Δεν είναι τυχαίο που εκτός από έναν καλό μ.ο. στα ριμπάουντ (8,3), είναι ο team leader σε κλεψίματα και τάπες.

Στην περίπτωση του Toppin, οι Knicks γνώριζαν ακριβώς τι επέλεγαν. Ο ύψους 2,06 μ. φόργουορντ έχει δείξει κάποια δείγματα γραφής, αφήνοντας υποσχέσεις για το άμεσο μέλλον. Είναι ένας τύπος που θα μπει και θα κάνει ότι χρειάζεται για την ομάδα, οτιδήποτε κι αν είναι αυτό.

Όσον αφορά τον πρώην παίκτη του Mike Krzyzewski στο Duke και νο.3 στη λοταρία του 2019 Barrett -εκεί όπου οι δύο τύποι που βρέθηκαν από πάνω του ήταν οι Zion Williamson και Ja Morant- δεν πρόκειται για τίποτα περισσότερο από έναν εξαιρετικά χαρισματικό μπασκετμπολίστα που βρίσκει τον εαυτό του και απολαμβάνει την εμπιστοσύνη προς το πρόσωπό του. Ο Thibodeau λατρεύει την ανταγωνιστικότητά του και την αφοσίωση στο παιχνίδι, γι' αυτό και είναι ένας από αυτούς που τρέχουν τα περισσότερα επιθετικά plays.

Κι αν για τον RJ Barrett ήταν λίγο αναμενόμενο, εκείνος που έχει εκπλήξει είναι ο Immanuel Quickley. Ο πρώην γκαρντ των Kentucky Wildcats έρχεται από τον πάγκο, σκοράρει άμεσα αλλά κυρίως γεμίζει με ενέργεια το παρκέ - αυτό είναι σημαντικό, ειδικά για τις ημέρες που μπορεί να μην του βγαίνουν τα σουτ.

Για πρώτη φορά μετά από χρόνια φαίνεται πως οι άνθρωποι των Knicks αποφάσισαν να χτίσουν και όχι να βασιστούν σε παράτολμες ή ακόμη και παράλογες επιλογές, σε κάθε τομέα. Η εικόνα του παρκέ δείχνει έως τώρα να τους δικαιώνει. Μένει να δούμε πόσο μπορεί να συνεχιστεί ή να εξελιχθεί όλο αυτό.


Κεντρική φωτογραφία ©Facebook/ New York Knicks

ΜΗ ΧΑΣΕΙΣ

Περισσoτερα για Σπορ