Όταν ο Ian Fleming μιλούσε για τον James Bond

Σαν σημέρα, πριν από 112 χρόνια, γεννήθηκε ο λογοτεχνικός πατέρας του 007.

Γράφει: Πολυχρόνης Δρακάκης 28 Μαΐου 2020

Έγινε διάσημος για τη σειρά κατασκοπευτικών μυθιστορημάτων του θρυλικού James Bond, με το πρώτο, το Casino Royale, να κυκλοφορεί το 1953. Ο ίδιος είχε υπηρετήσει στην υπηρεσία αντικατασκοπείας του βρετανικού πολεμικού ναυτικού. O Ian Fleming, ο διάσημος Βρετανός συγγραφέας που το μυαλό και η πένα του γέννησαν τον πιο δημοφιλή μυστικό πράκτορα όλων των εποχών, ήρθε στον κόσμο μία ημέρα σαν κι αυτή, στις 28 Μαΐου του 1908. 

Με αφορμή την 112η επέτειο των γενεθλίων του, θυμόμαστε μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές ατάκες του για τον 007.  Αξίζει τον κόπο να συγκρίνετε τα χαρακτηριστικά με τα οποία τον φαντάστηκε, με αυτά που έδωσαν αργότερα οι σκηνοθέτες που μετέφεραν τις ιστορίες του στη μεγάλη οθόνη.

Όταν ο Ian Fleming μιλούσε για τον James Bond

> Νομίζω ότι ο Bond δεν είναι ούτε καλός ούτε κακός. Είναι ένας τύπος με πάρα πολλά ελαττώματα και με μοναδικές χτυπητές αρετές τον πατριωτισμό και τη γενναιότητά του – αν δεχτούμε ότι ο πατριωτισμός είναι αρετή. Εμπλέκεται στην πολιτική λόγω δουλειάς, αλλά στην πραγματικότητα δεν τον απασχολεί. Επίσης, δεν είναι καλλιεργημένος. Διαβάζει ελάχιστα και, όταν το κάνει, προτιμάει να ξεφυλλίζει περιοδικά για γκολφ. Θα έλεγα ότι δεν είναι ο πιο ελκυστικός τύπος του κόσμου. Και δεν ήθελα να είναι. Μιλάμε για έναν μυστικό πράκτορα, ένα καλολαδωμένο εργαλείο που ανά πάσα στιγμή βρίσκεται στα χέρια και στη διάθεση της κυβέρνησης.

> Ο Bond θα μπορούσε να είναι η υπερτονισμένη ρομαντική προβολή του οποιουδήποτε από μας, αλλά προσωπικά ξέρω ότι εγώ δε θα άντεχα να είμαι εκείνος. Δε θα το άντεχα ούτε αν ήμουν στην ηλικία του, κολλημένος, δηλαδή, για πάντα στα τριαντακάτι.

> Ζούμε σε μια βίαιη εποχή. Σε μεγάλο βαθμό η αποπλάνηση έχει αντικαταστήσει το φλερτ. Οι ευθείες, ξερές προσεγγίσεις είναι πλέον ο κανόνας. Ο James Bond είναι ένα υγιές, βίαιο, ελάχιστα εγκεφαλικό αρσενικό – είναι ένα πλάσμα της εποχής του. Δεν έχω πολλά κοινά σημεία μαζί του, αλλά μοιραζόμαστε κάποιες συνήθειες, κάποια χαρακτηριστικά που μ’ αρέσει να τα υπερτονίζω γιατί τα γνωρίζω από προσωπική πείρα. Όταν τον βάζω να καπνίζει κάποιο συγκεκριμένο τσιγάρο, για παράδειγμα, το κάνω γιατί είναι το τσιγάρο που καπνίζω εγώ, ξέρω τη γεύση του και δεν έχω κανένα πρόβλημα να του κάνω δωρεάν διαφήμιση.

> Αν το καλοσκεφτείς, ο δικός μου μυστικός πράκτορας δεν είναι καθόλου μυστικός – είναι ένας εντελώς διάφανος χαρακτήρας. Ο Bond κερδίζει πολλούς πόντους από τον αφηγηματικό ρυθμό των περιπετειών του. Ποντάρω σ’ αυτόν ξέροντας ότι, αν ο αναγνώστης παρασυρθεί από το ρυθμό, θα δικαιολογήσει κάποιες εκκεντρικότητες του ήρωά μου.

> Τον Bond τον ενοχλεί η ιδέα ότι σκοτώνει ανθρώπους, έστω κι αν κάθε φορά τη σκαπουλάρει.

> Ο Bond, όπως και όλοι οι επινοημένοι χαρακτήρες που τυγχάνουν τεράστιας δημοφιλίας και αποδοχής, οφείλει να αντανακλά την εποχή του. Εμείς ζούμε σε μια βίαιη εποχή – ίσως τη βιαιότερη της ανθρώπινης Ιστορίας. Ζήσαμε έναν πόλεμο στον οποίο έχασαν τη ζωή τους 30 εκατομμύρια άνθρωποι. Έξι εκατομμύρια απ’ αυτούς απλώς σφαγιάστηκαν εν ψυχρώ. Ακούω να λένε ότι επινοώ στα βιβλία μου φριχτά βασανιστήρια. Αρνούνται να δεχτούν ότι εγώ γνωρίζω κάποια πράγματα που εκείνοι δεν είναι σε θέση να γνωρίζουν. Εγώ ξέρω με ποιες μεθόδους βασανίστηκαν οι μυστικοί πράκτορες στον τελευταίο πόλεμο. Ξέρω τι έγινε στην Αλγερία.

> Με τον Bond έχουμε ζήσει μαζί 12 χρόνια και έχουμε αντιμετωπίσει εξαιρετικά επικίνδυνες καταστάσεις, οπότε έχω αρχίσει να νοιάζομαι λίγο για το τι θα του συμβεί.


φωτογραφίες Getty Images

ΜΗ ΧΑΣΕΙΣ

Περισσoτερα για Μουσική

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ

Η Ελλάδα μέσα από 10 βιβλία σύμφωνα με την Guardian

Οι ύμνοι για την Έλλάδα δεν είναι μόνο τουριστικοί αλλά και λογοτεχνικοί. Από τον Όμηρο μέχρι τον Καζαντζάκη.

Τι μαγειρεύει ο Ferran Adrià στο νέο του βιβλίο

Το ​​​​What is Cooking - The Action: Cooking, The Result: Cuisine σε βάζει για τα καλά στον κόσμο του Ισπανού μάγιστρου της γεύσης.