Harry Styles, ο σταρ του σήμερα

Δέκα κιλά φωνής, 5-6 καλής εμφάνισης και σκηνικής παρουσίας, 3-4 αντίληψης και ικανότητας προσαρμογής, δημόσιες σχέσεις και ισχυρή παρουσία στα social media... Υπάρχει άραγε συγκεκριμένη συνταγή που εγγυάται τη δημιουργία ενός σύγχρονου σταρ κυρ Στέφανε; Θα είχε ενδιαφέρον να μας απαντήσει ο Harry Styles που τελευταία -και χωρίς το συνηθισμένο attentionwhoreλίκι- βλέπει το όνομά του να φιγουράρει στην ίδια πρόταση και να συγκρίνεται με αυτά των Freddie Mercury και Mick Jagger. Το τρίτο, πολυαναμενόμενο studio album του με τίτλο Harry's House κυκλοφόρησε προ 5 ημερών και είναι μία πολύ καλή ευκαιρία για να εστιάσουμε στην περίπτωσή του. 

Rich Fury/Getty Images for Spotif

Κατ' εμέ -άσχετα αν δεν ανήκω στους fans της μουσικής του Styles- οι pop καλλιτέχνες βιώνουν περισσότερη δυσπιστία στο ξεκίνημά τους, αλλά και κατά το υπόλοιπο της καριέρας τους. Η αιτία είναι απλή αλλά όχι ιδιαίτερα δικαιολογημένη: Πέρα από την υπερπληθώρα τους, το είδος της μουσικής φέρει σε μεγάλο βαθμό την ταμπέλα της επιφανειακής, αναλώσιμης επιτυχίας, άσχετα αν κανείς δεν επισημαίνει πως το να συγκινείς τα πλήθη διαχρονικά παράγοντας παράλληλα ποιοτικό αποτέλεσμα, δεν είναι εύκολη υπόθεση.

>Διάβασε ακόμη: Το μουσικό μανιφέστο του Kendrick Lamar 

Ο Styles την τελευταία δεκαετία είναι λες και έχει βάλει στοίχημα να καταρρίψει ένα ένα όλα τα ελώδη στερεότυπα που κατοικούν στο κεφάλι μας.

Αποδείξεις και ονόματα

Ο τύπος που συμμετείχε προ δεκαετίας στο βρετανικό X-Factor και επειδή σύμφωνα με τους κριτές δεν είχε προοπτική για solo καριέρα εντάχθηκε στους One Direction που μετέπειτα σάρωσαν. Το 2017, ακολουθώντας το δικό του δρόμο, απέδειξε ότι ως μονάδα λειτουργεί καλύτερα και κυρίως πιάνει περισσότερα ψάρια aka πωλήσεις. Grammy και Brit Awards, ένα σωρό πολυσυζητημένα και εκκεντρικά outfits, μία συνεργασία με τον Christopher Nolan στο Dunkirk και άλλη μία solo εμφάνιση (ο μόνος άντρας που το έχει καταφέρει αυτό) στο εξώφυλλο της Vogue προέκυψαν έκτοτε, αποκλείοντας το ενδεχόμενο ενός ακόμη διάττοντα αστέρα με προσεχή ημερομηνία λήξης. 

James Devaney/GC Images

Στο μεταξύ, η κυκλοφορία του Harry's House και ο χαμός που δημιούργησε ως προάγγελος το As It Was, έφερε συγκρίσεις, καθώς και τις βαρύγδουπες προαναφερθείσες παρομοιώσεις, με τον Mick Jagger μάλιστα να τοποθετείται επί του θέματος, εξηγώντας ότι εκείνος έχει υπάρξει πιο θηλυπρεπής κατά τη διάρκεια της καριέρας του. Παρόλα αυτά, και μόνο το γεγονός ότι ένας σταρ του βεληνεκούς του αποφάσισε να απαντήσει σε κάτι που δεν αφορά τον ίδιο άμεσα, μόνο υπολογίσιμη προσωπικότητα καθιστά τον Styles. 

Το Harry's House

Στο τρίτο του album, είναι όντως σα να αισθάνεται και ο ίδιος καλύτερα με τον εαυτό του και την πορεία του και να μας προσκαλεί να τον γνωρίσουμε στις οικείες του στιγμές. Σε αντίθεση με το Fine Line του 2019 που απέπνεε φρεσκάδα, αλλά και μοναξιά συνάμα, στο Harry's House ο Styles εμμέσως πλην σαφώς παραδέχεται ότι του αρέσει που στα 28 του χρόνια είτε λόγω πανδημίας είτε λόγω ηλικίας σιγά σιγά κατασταλάζει εκεί που εισπράττει όσα έχει ανάγκη ή τελοσπάντων κάτι πιο βαθύ από μία ζωή περιοδείας. Εν ολίγοις, μέχρι πρότινος ο Harry ήταν ερωτευμένος με τη δουλειά του, τώρα στην εξίσωση μπήκε και η Olivia Wilde, ο ίδιος ηρέμησε και το απολαμβάνει περισσότερο. 

Οι δυο τους έχουν απαθανατιστεί σε γάμους και γιοτ, είναι αχώριστοι γενικώς. H Wilde χορεύει ασταμάτητα στα lives του, εκείνος πρωταγωνιστεί στην ταινία της, Don't Worry Darling και εκφράζει τον έρωτά του με κάθε δυνατό τρόπο στην πλειοψηφία των νέων τραγουδιών του. Στην ουσία όμως, ο καινούργιος δίσκος μία ωδή στα μικρά εκείνα πράγματα που μας κάνουν ευτυχισμένους υπό το πρίσμα της λατρεμένης '80s pop. Αποτελεί μία γιορτή 13 tracks για ατελείωτες βόλτες με το αυτοκίνητο, ξένοιαστα κυριακάτικα απογεύματα και πρωινά στο κρεβάτι.

Η δε συνεργασία του με τους τραγουδοποιούς-παραγωγούς Tyler Johnson (Taylor Swift, Cam) και Kid Harpoon (Florence + the Machine, Maggie Rogers) αναδεικνύει τους soft-rock ήχους των '70s που τόσο αγαπά ο Styles. Μεταξύ άλλων, το lead single As It Was παραπέμπει εύκολα σε A-ha, Rooney (Where Did Your Heart Go Missing) και Housemartins (Bow Down), το Little Freak είναι σαφέστατα πιο ατμοσφαιρικό, ενώ το Music For a Sushi Restaurant φλερτάρει με τη funk και το Love of My Life κάνει μία μίνι ερωτική εξομολόγηση στην Olivia Wilde. Σίγουρα πάντως, δεν ακούγεται σα μία κόπια των επιρροών του. 

>Διάβασε ακόμη: Ο Weeknd ανατέλλει ξανά

Βέβαια, αυτό που κάνει το Harry's House ακαταμάχητο είναι η νεοαποκτηθείσα ελευθερία του Styles. Είναι διασκεδαστικό το πώς ο τύπος με τα φανταχτερά ρούχα, το ευφάνταστο styling και την αξιοσημείωτη καριέρα ακούγεται σα να παίζει πλέον εντός έδρας. 

Μέσω του εν λόγω album, δηλώνει στην πράξη πως έχει συνειδητοποιήσει που πατάει και που βρίσκεται, έχει αποκτήσει πραγματική αυτοπεποίθηση και επιλέγει θαρραλέα, αν όχι να ξαναξεκινήσει από την αρχή, έστω να δείξει περισσότερες πτυχές του εαυτού του. 

Γενικά, καλό είναι ό,τι κάνουμε, να το κάνουμε με (το δικό μας) στυλ. Αυτό είναι το μοναδικό που αναμφισβήτητα δε του λείπει, τουναντίον "προδίδει" σπάνιο star quality διαρκείας. Ο Harry νιώθει σα στο σπίτι του. Επιτέλους.

 

Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.

 

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr