Γιατί το CODA κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας

"Όταν ο Δαυίδ κερδίζει τον Γολιάθ", "Όταν ο αφανής ήρωας γίνεται πρωταγωνιστής", "Όταν απαλλαγμένος από πολλά άγχη και προσδοκίες θέτεις μικρούς στόχους και τελικά τους βλέπεις να πραγματοποιούνται". Μπορούμε να σκεφτούμε άπειρα κλισέ που να ταιριάζουν με το θρίαμβο του CODA στα Όσκαρ 2022. Kάπως έτσι ωστόσο, συνοψίζεται η φετινή επικράτησή του έναντι του τιτανοτεράστιου φαβορί των 12 υποψηφιοτήτων, Power of The Dog ("Η Εξουσία του Σκύλου"). To remake της γαλλικής ταινίας La Famille Bélier (2014) από την Sian Heder μετέτρεψε σε αγαλματίδια και τις τρεις υποψηφιότητές του (Καλύτερης Ταινίας, Διασκευασμένου Σεναρίου και Β' Ανδρικού Ρόλου), ενώ στον αντίποδα, το πολυσυζητημένο εγχείρημα της Jane Campion βγήκε ασπροπρόσωπο μόνο λόγω της βράβευσής της στην κατηγορία της σκηνοθεσίας.

Γυναικεία υπόθεση τα φετινά Oscars (στη σκια του Will Smith); Οπωσδήποτε. Η Apple TV+ "έφαγε" στη στροφή το Netflix; Αδιαμφισβήτητα ναι. Πώς όμως φτάσαμε στο 3/3 του CODA;

Ένα μίνι παρασκήνιο

Από την αρχή, η κατάσταση για τη Sian Heder ήταν challenge accepted α λα How I Met Your Mother. Θέλοντας να δημιουργήσουν την αμερικανική εκδοχή της ταινίας La Famille Bélier, αλλά ταυτόχρονα και να την επαναπροσδιορίσουν, ο παραγωγός της, Philippe Rousselet και ο Patrick Wachsberger την πλησίασαν. Εκείνη στο μυαλό της είχε το Sundance και αποφάσισε πως δε θα κάνει καμία έκπτωση όσον αφορά στην αισθητική του έργου. Η πρώτη της επιλογή ήταν εκείνη της Marlee Matlin, η οποία όταν έμαθε ότι οι χρηματοδότες της ταινίας αντιστέκονταν στη συμμετοχή κωφών ηθοποιών στο cast, ως ακτιβίστρια απείλησε να αποχωρήσει. Τελικά, πέρασε το δικό της.

>Διάβασε ακόμη: Τα εναλλακτικά Όσκαρ του Esquire

Η ταινία έγινε -μάλιστα σύμφωνα με το Rolling Stone ήταν "μία ακόμη ταινία του Sundance"- και σάρωσε τόσο στη διοργάνωση (βραβεία ταινίας, σκηνοθεσίας και κοινού) ώστε να μπει στο μάτι της Apple TV+ που έδωσε 25 εκατ. δολάρια για να εξασφαλίσει τα δικαιώματά της. Στο μεταξύ, είναι απορίας άξιο γιατί, ενώ την είχε χρυσοπληρώσει διακρίνοντας ενδεχομένως ότι λόγω θεματολογίας θα έφτανε ως τα Όσκαρ, την άφησε στην απόλυτη αφάνεια επί ένα ολόκληρο εξάμηνο - κυκλοφόρησε τον περασμένο Αύγουστο. Ήταν σα να ήθελε απλά να έχει έναν οποιονδήποτε αντίπαλο απέναντι από το Netflix (και συγκεκριμένα την "Εξουσία του Σκύλου") που χρόνια παλεύει για μία οσκαρική διάκριση ή τελοσπάντων να του τη στερήσει. 

Η πλοκή

Η δεκαεπτάχρονη Ruby (Emilia Jones) είναι το μοναδικό μέλος μίας οικογένειας κωφών που έχει άρτια ακοή- ένα CODA (child of deaf adults). Η ζωή της περιστρέφεται γύρω από το να εκτελεί χρέη διερμηνέα για τους γονείς της (Marlee Matlin, Troy Kotsur) και να εργάζεται στο αλιευτικό σκάφος της οικογένειας κάθε μέρα πριν από το σχολείο με τον πατέρα της και το μεγαλύτερό της αδελφό (Daniel Durant). Όταν εντάσσεται στη χορωδία του σχολείου της, ανακαλύπτει ότι έχει ταλέντο στο τραγούδι, ενώ σύντομα συνειδητοποιεί ότι την ελκύει ο παρτενέρ της, Miles (Ferdia Walsh-Peelo). Αντλώντας θάρρος από τον ενθουσιώδη, σκληροτράχηλο δάσκαλο της χορωδίας (Eugenio Derbez), κάνει αίτηση σε μία γνωστή μουσική σχολή και διχάζεται ανάμεσα στις υποχρεώσεις που νιώθει απέναντι στην οικογένειά της και την επιδίωξη των δικών της στόχων.

Ένας δικαιολογημένος θρίαμβος

Έχουμε και λέμε: Τι αρέσει στην Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου αν ανατρέξουμε στο παρελθόν; Η ανατροπή των φαβορί. Τσεκ. Οι ταινίες με κοινωνικό μήνυμα. Τσεκ. Να δυσαρεστεί το Netflix. Τσεκ. Το Coda τα συγκεντρώνει όλα και με το παραπάνω. Καταρχάς, η ταινία αποτελεί ορόσημο για την κουλτούρα των κωφών και την εκπροσώπησή τους. Ο τρόπος με τον οποίο ενσωματώνει την αμερικανική νοηματική γλώσσα όχι μόνο ως μέρος του σεναρίου της, αλλά και των ερμηνειών σίγουρα ενίσχυσε την απήχησή της στους κριτικούς.

Ουσιαστικά προβάλλει τη δύναμη της επικοινωνίας στην πράξη: Η προσέγγιση οποιουδήποτε ανθρώπου είναι εφικτή αρκεί να γίνεται σωστά και βάσει προσαρμογής στις ανάγκες του. Μην ξεχνάμε στο μεταξύ ότι τα Όσκαρ έχουν επικριθεί πολλάκις τα τελευταία χρόνια για ακραίο ρατσισμό (OscarsSoWhite), έλλειψη ποικιλομορφίας και συμπερίληψης. 

>Διάβασε ακόμη: Όλοι μιλούν για τον Will Smith στα Όσκαρ 2022

Προφανώς, τίποτα από τα παραπάνω δε θα ευσταθούσε αν το CODA δεν ήταν αρκούντως ποιοτικό. Το γεγονός ότι ως dramedy ενηλικίωσης υπό δύσκολες συνθήκες ήρθε αντιμέτωπη με ταινίες κλασικών οσκαρικών προδιαγραφών, αλλά και η εκνευριστικά βραδείας καύσης πλοκή του Power of The Dog λειτούργησαν προς όφελός του στην κούρσα για το πολυπόθητο αγαλματίδιο. Παράλληλα, ως έργο κατορθώνει να βάλει το κοινό στα παπούτσια ενός παιδιού με κωφούς γονείς και μέσω της μουσικής να "ξορκίσει" το εύλογο συναισθηματικό βάρος. 

Είναι η feelgood ταινία που όπως αποδεικνύεται, έχουμε παγκοσμίως ανάγκη εν μέσω πανδημίας και πολέμων. Οι απορίες σου λογικά τελειώνουν εδώ. 

Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr