Ο Jean-Luc Godard για αρχάριους

Ένα από τα πιο ειλικρινή σχόλια που διάβασα χθες στο Facebook, σχετικά με τον Jean-Luc Godard, ήταν εκείνο της φοβερής Πάολας Ρεβενιώτη, η οποία απόρησε, με το λατρεμένο, cool και αναπολογητικό της στυλ, για το πόσοι πολλοί ξαφνικά πενθούσαν τον Γαλλοελβετό σκηνοθέτη. H ίδια, όπως είπε, έφευγε στα είκοσι πρώτα λεπτά από τις ταινίες του (δεν άντεχε παραπάνω) και μετά, για να έρθει στα ίσια της, έβλεπε Χόλιγουντ.

Getty Images

Ναι, ο Godard δεν ήταν ποτέ Steven Spielberg, το γαλλικό σινεμά, άλλωστε, είναι περιβόητο για το πόσο βαρετό μπορεί πολλοί να το θεωρούν. Κι όμως. Είμαστε πολλοί εμείς που δεν χορταίνουμε να χανόμαστε στο σύμπαν που έφτιαξε ο Godard. Οι περισσότεροι απ' όσους ειλικρινά μας συγκίνησε η είδηση της ευθανασίας του, πάντως, ας το παραδεχθούμε, δεν μεγαλώσαμε με τις ταινίες του. Τις ανακαλύψαμε κάποια στιγμή στη ζωή μας, κατά τη διάρκεια των εφηβικών και φοιτητικών σινεφίλ-αναφρενίλ αναζητήσεών μας. Γι' αυτό, ως οδηγό προς άλλους ναυτιλλομένους, φτιάξαμε μια λίστα με πέντε ταινίες του που με το χέρι στην καρδιά θα τους προτείνουμε.

Η περιφρόνηση (Le Mépris) / 1963

Τη συγκεκριμένη ταινία, προσωπικά, την είδα σε μεγάλη ηλικία κι αυτό μόνο γιατί σχεδόν μου επέβαλλε να την παρακολουθήσω ένας καθηγητής μου, όσο σπούδαζα στο Γαλλικό Ινστιτούτο - θα τον ευγνωμονώ για πάντα. Την παρακολουθείς και νιώθεις σαν να ζωντανεύει μπροστά στα μάτια σου μια αρχετυπική γαλλική νουβέλα της μεταπολεμικής εποχής και καταλαβαίνεις ότι χωρίς εκείνη η Brigitte Bardot δεν θα είχε χτίσει ποτέ ένα κομμάτι του μύθου της.

2 ή 3 πράγματα που ξέρω γι' αυτήν (Deux ou trois choses que je sais d'elle) / 1967

Πρωτοπορία και nouvelle vague. Παρίσι, δεκαετία του 1960 κι ένα φιλμ που αποτυπώνει το 24ωρο της Juliette Jeanson (Marina Vlady), μιας παντρεμένης αστής που επιδίδεται στην πορνεία.

Με κομμένη την ανάσα (À bout de souffle) / 1960

Όλα όσα έκαναν τον Godard και το γαλλικό σινεμά αυτό που έγινε είναι εδώ, σε πρώιμη μορφή. Πρόκειται για την πρώτη ταινία μεγάλου μήκους του Γαλλοελβετού σκηνοθέτη και εκείνη με την οποία έγινε πραγματικά μεγάλος σταρ ο Jean-Paul Belmondo.

Αρσενικό - Θηλυκό (Masculin féminin) / 1966

Ο Godard ήθελε να δώσει σε αυτή την ταινία τον σούπερ περιγραφικό τίτλο Τα παιδιά του Μαρξ και της Coca-Cola, πράγμα που τελικά δεν έκανε. Το φιλμ, ασχολείται με τη ζωή δύο ζευγαριών στο Παρίσι των 60s, καταγράφοντας τη νεανική κουλτούρα της εποχής.

Ο τρελός Πιερό (Pierrot le fou) / 1965

Η χρήση του χρώματος σε αυτή την ταινία είναι εκείνο που θα προσέξει κάθε αρχάριος στο σύμπαν του Godard θεατής. Κάθε πλάνο της είναι σαν ένας κινούμενος πίνακας ζωγραφικής. Το σενάριο θέλει τον Ferdinand (Jean-Paul Belmondo), έναν δυστυχισμένο παντρεμένο άντρα, να δραπετεύει από τη βαρετή ζωή του μαζί με τη Marianne (Anna Karina), που την κυνηγάει μια παραστρατιωτική οργάνωση. 

 

Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.

 

 

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr