Όσα έμαθε η ζωή στην Carrie Fisher

Τα μαθήματα ζωής της "Princess Leia", που έφυγε σαν σήμερα πριν από 3 χρόνια, στο Esquire τον Ιανουάριο 2002. May the force be with her.

Γράφει: Πολυχρόνης Δρακάκης 28 Δεκεμβρίου 2019

> Για χρόνια, με ρωτούσαν αν με ενοχλεί που ο κόσμος θα με θυμάται ως Princess Leia. Συνήθιζα να τους λέω πώς όχι, δεν πειράζει. Τώρα, όμως, θα τους έλεγα ότι είναι φορές που πράγματι με ενοχλεί. Κι αυτό, γιατί με ακολουθεί σαν μία άσχημη μυρωδιά.

> Ό,τι έμαθα για το Hollywood χωράει μέσα σε ένα σουτιέν, μεγέθους C.

> Αντιμετωπίζω με λογική το πόσο παράλογη είμαι.

> Οτιδήποτε μπορείς να κάνεις και είναι υπερβολικό για το λάθος λόγο, απλά με ενθουσιάζει.

> Το τίποτα είναι κι αυτό κάτι.

> Οι μανούλες είναι υπέροχες. Όταν όμως τους γυρίσει το μάτι, είναι ό,τι πιο τρομακτικό θα σου συμβεί ποτέ.

> Έμαθα να αγαπώ όταν έγινα μητέρα. Θέλω τόσο πολύ να μασήσω το μπουτάκι της κόρης μου.

> Όταν ενώσεις δύο σταρ του Hollywood, το αποτέλεσμα είμαι εγώ.

> Ο καθένας μας μπορεί να αλλάξει το ρου της ιστορίας, αρκεί να κρατά στα χέρια του ένα κοπίδι.

> Οι μπαμπάδες είναι αγκαλίτσες. Έχουν υπομονή, την επιθυμία να σε ακούν να τους εκμυστηρεύεσαι τα προβλήματά σου και τη θέληση να σου διαβάζουν παραμύθια. Ο δικός μου πατέρας δεν είχε τίποτα απ' όλα αυτά. Είχε όμως πολλά, πάρα πολλά τραγούδια να μου τραγουδήσει.

> Είμαι περισσότερο του προφορικού, παρά του γραπτού λόγου. Το γράψιμο είναι ένα από τα πράγματα που σιχαίνομαι, όπως και η γυμναστική.

> Πλέον, ξέρω τι μου αρέσει και τι όχι. Δεν μου αρέσει να γυμνάζομαι, αλλά το κάνω. Μου αρέσουν τα ναρκωτικά, αλλά δεν τα κάνω.

> Όλοι οι καλοί άνθρωποι είναι θεόμουρλοι.

> Η φιλοδοξία σε εξουθενώνει. Σε κάνει φίλο με ανθρώπους για τους λάθος λόγους, όπως και τα ναρκωτικά.

> Δεν διαθέτω τις ικανότητες της καλής συζύγου. Προσπάθησα να τις μάθω, να μαγειρεύω νόστιμα και να καθαρίζω σωστά. Όμως, γρήγορα συνειδητοποίησα ότι δεν πρόκειται για ικανότητες, αλλά για ένστικτο. Κάτι σαν το μητρικό. Το ένστικτο του να νιώθεις την ανάγκη να φροντίζεις κάποιον άλλον, εκτός από τον εαυτό σου.

> Κάποτε, άνοιξα ένα τυχερό μπισκότο, που μέσα του έκρυβε την ακόλουθη πρόταση: "Η ανέσεις θα σε ακολουθούν για πάντα στη ζωή σου". "Αλλά δεν θα είμαι ποτέ άνετη", συμπλήρωσα.

> Τα πάντα είναι διαπραγματεύσιμα. Το αν η διαπραγμάτευση είναι εύκολη, αυτό είναι μια άλλη υπόθεση.

> Αποτοξίνωση; Την πρώτη φορά είναι δώρο. Τη δεύτερη, κατάρα.

> Μιλάω για τον εαυτό μου, πίσω από την πλάτη του.

> Αν έχω κλίση σε κάτι, αυτό είναι η καλοσύνη.

> Όσο μεγαλώνεις, τόσο πιο εύκολο είναι να αναγνωρίσεις την υποκρισία.

> Ο φθόνος είναι σαν να καταπίνεις δηλητήριο και να περιμένεις κάποιος άλλος να πεθάνει.

> Τίποτα και κανείς δεν μπορεί να σε προετοιμάσει για το γεγονός ότι αργά ή γρήγορα θα δεις τον εαυτό σου να συρρικνώνεται σαν πλαστική κούκλα.

> Μου αρέσουν τα τραγούδια που μπορείς να τραγουδήσεις το βράδυ, όταν η καρδιά σου είναι ραγισμένη.

> Έκανα μεγάλες προσπάθειες για να μπορώ να εμπιστεύομαι τους ανθρώπους. Και τα κατάφερα. Τώρα, όμως, δεν μπορώ να εμπιστευτώ τον εαυτό μου.

> Έχω κουραστεί τόσο πολύ να μιλάω για τον εαυτό μου, που νομίζω πως θα λιποθυμήσω.

Από: Esquire US

ΜΗ ΧΑΣΕΙΣ

Περισσoτερα για Βιβλία

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ

O Denzel Washington σε 20 φράσεις από τις καλύτερες ταινίες του

O διάσημος ηθοποιός σβήνει 65 κεράκια στην τούρτα της ζωής του και μέσα από τα λόγια του θυμόμαστε γιατί λατρέψαμε τον χαρακτήρα του.

Τι θα θυμόμαστε από το κινηματογραφικό 2019

Δύο σκηνοθέτες και ένας κριτικός κινηματογράφου καταθέτουν στο Esquire τη δική τους άποψη για τις ταινίες και τις τάσεις που σημάδεψαν τη μεγάλη οθόνη τη χρονιά που φεύγει.