Γιατί δεν γυρίζονται πια κωμωδίες στο Χόλιγουντ;

Το παραμικρό μάς προσβάλλει. Η ευθιξία χτυπάει κόκκινο. Βλέπουμε περισσότερο από ποτέ άλλοτε το δέντρο χάνοντας το δάσος. Ο τάδε είναι ρατσιστής, ο δείνα σεξιστής, ο τρίτος ομοφοβικός και ο διπλανός του ψυχάκιας που κάνει αστεία για τις ακραίες πολιτικές του Donald Trump, την κλιματική αλλαγή, τη σωματική διάπλαση, το σεξ. Η πολιτική ορθότητα είναι το σημείο των καιρών μας. Ένα επικίνδυνο trend που βρήκε πρόσφορο έδαφος για να εδραιώσει την κυριαρχία του στην εποχή των social media, του κινήματος του #MeToo και μιας ευρύτερης στροφής των κοινωνιών να αγκαλιάσουν τη διαφορετικότητα.

Ο αντίκτυπος είναι εμφανής την τελευταία δεκαετία και στη βιομηχανία του θεάματος. Το Χόλιγουντ δείχνει ανήμπορο να βρει την έξοδο κινδύνου από το λαβύρινθο του political correctness, με αποτέλεσμα οι κωμωδίες, οι κατεξοχήν ταινίες που σκοπό έχουν να σατιρίσουν και όχι να παρουσιάσουν απλά και μόνο μια ρομαντική ιστορία, να είναι είδος προς εξαφάνιση. Αυτό για το οποίο είχε προειδοποιήσει πριν από μερικά χρόνια ο βετεράνος κωμικός Mel Brooks τονίζοντας ότι "Θα με σταύρωναν ως ρατσιστή αν σκηνοθετούσα σήμερα το "Μπότες, σπιρούνια και καυτές σέλες", γιατί η ηλιθιώδης κουλτούρα της πολιτικής ορθότητας οδηγεί την κωμωδία στο θάνατο" είναι τώρα πραγματικότητα. Το αντιλαμβάνεσαι όταν καταξιωμένοι stand-up comedians, όπως οι Dave Chappelle και Jim Jefferies, αναγκάζονται να καταπατούν τον άγραφο κανόνα της κωμωδίας στις παραστάσεις τους και να μπαίνουν στη διαδικασία να εξηγούν το αστείο τους επί σκηνής για να μην εκληφθεί από το κοινό ως μη πολιτικά ορθό αντί να κάνουν απλά την τέχνη τους: να τοποθετούν στο στόχαστρο ό,τι εξωπραγματικά παράλογο και ειδεχθές για να ξορκίσουν μέσα από το χιούμορ το κακό.

Στην περσινή τελετή των Όσκαρ το "Πράσινο βιβλίο" του Peter Farrelly (ο σκηνοθέτης του "Κάτι τρέχει με τη Μαίρη", ο ορισμός της σύγχρονης χοντροκομμένης κωμωδίας) κέρδισε το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας εν μέσω θύελλας κατηγοριών περί αναπαραγωγής ρατσιστικών στερεοτύπων ακόμα και από το ίδιο το σινάφι του ("Ο διαιτητής πήρε λάθος απόφαση" δήλωσε ο Spike Lee).

Μέσα σ’ αυτό το πολωτικό κλίμα της πολιτικής ορθότητας που το ίδιο το σύστημα εκτρέφει γίνεται να γυρίσεις μια σατιρική κωμωδία και να μη γίνεις στόχος; Ο Taika Waititi απέσπασε φέτος το Βραβείο Κοινού στο Φεστιβάλ του Τορόντο με τη νέα του ταινία "Τζότζο" (πρεμιέρα 23 Ιανουαρίου 2020). Εκτυλίσσεται την εποχή του Β' Παγκόσμιου Πολέμου και παρακολουθεί ένα αγόρι στη ναζιστική νεολαία που ανακαλύπτει ότι η μητέρα του προσφέρει καταφύγιο σε ένα συνομήλικό του εβραιόπουλο. Ο σκηνοθέτης αποκάλυψε ότι αναγκάστηκε να υποδυθεί ο ίδιος τον Χίτλερ γιατί κανένας ηθοποιός δεν ήθελε να αναλάβει το ρόλο σε μια σάτιρα για το Ολοκαύτωμα, ακόμη κι αν αυτή είναι ξεκάθαρα εναντίον του μίσους.

Τα λόγια του John Cleese των θρυλικών Monty Python δε θα μπορούσαν παρά να περιγράψουν με τον πιο ανατριχιαστικό τρόπο την υπερευαισθησία του αμερικανικού κινηματογράφου στο χιούμορ: "Η κωμωδία είναι κριτική. Η αίσθηση του μέτρου δεν την αφορά. Αν αρχίσετε να λέτε "Δεν πρέπει να τους επικρίνω ή να τους προσβάλω”, τότε το χιούμορ έχει εξαφανιστεί. Και τότε, απ’ όσο μπορώ να καταλάβω, ζείτε στο 1984 του George Orwell".

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr