Γιατί όλοι έχουν πάθει ψύχωση με το Succession

Μία ψύχραιμη, αντικειμενική και περιεκτική ματιά στη σειρά για την οποία μιλά όλο το ίντερνετ.

Esquire Team
Γράφει: Ραφαέλλα Ράλλη 15 Δεκεμβρίου 2021

Αν και προσωπικά δεν πολυεμπιστεύομαι τις κριτικές που βλέπω κατά καιρούς στο διαδίκτυο, είναι πολύ δύσκολο μία σειρά που συγκεντρώνει 96% και 92% σε Rotten Tomatoes και Metacritic αντίστοιχα να μην αξίζει να τη δούμε, ακόμα κι αν δε μας αφορά το θέμα της. Σύμφωνα λοιπόν με όσα γράφονται -εμείς θα προσπαθήσουμε να μην πάρουμε θέση, αλλά να εξηγήσουμε- η τρίτη σεζόν του Succession καταφέρνει κάτι που λίγες έχουν μπορέσει μέχρι στιγμής: Όχι μόνο να δικαιολογείται η ύπαρξή της, αλλά είναι καλύτερη από τις προηγούμενες τρεις.

Ας μη θυμηθούμε καλύτερα το Βατερλώ του House of Cards που έπρεπε να μας είχε αποχαιρετίσει πολύ πριν ξεσπάσει το σκάνδαλο του Kevin Spacey και ας τα πάρουμε όλα από την αρχή. 

Το Succession σαφέστατα ως πλοκή δεν ανακάλυψε την Αμερική, διότι ουσιαστικά αφηγείται μία ιστορία διαδοχής όπως προεξοφλείται και από την ονομασία του. Ο Jesse Armstrong (Peep Show) και ο Adam McKay του Τhe Big Short και του πολυσυζητημένου Don’t Look Up (υπογράφει τη σκηνοθεσία του πρώτου επεισοδίου και την παραγωγή) έφτιαξαν μία σατιρική μαύρη κωμωδία που περιστρέφεται γύρω από την οικογένεια Roy, στην ιδιοκτησία της οποίας είναι ο όμιλος πολυμέσων Waystar RoyCo. Η υγεία του αρχηγού της οικογένειας, Logan Roy (Brian Cox) έχει επιβαρυνθεί και τα τέσσερα παιδιά του -που όλα απασχολούνται στην εταιρεία- αρχίζουν να προετοιμάζονται για το μέλλον χωρίς εκείνον, διεκδικώντας έκαστος με το δικό του τρόπο τη διαδοχή του.

Διάβασε ακόμη: Όλοι μιλούν για το Succession αλλά για τον λάθος λόγο

Στις δύο πρώτες σεζόν βλέπουμε τις συγκρούσεις μεταξύ των παιδιών του, Jeremy Strong (Kendall), του Kieran Culkin (Roman) και της Sarah Snook (Siobhan), ενώ στην 3η σεζόν εξελίσσονται σε έναν κανονικό πόλεμο. Επικρατεί μία μείξη από χάος, δράμα και αριστοτεχνικές δολοπλοκίες που δίνουν μία καλή εικόνα στους θεατές για το πώς δείχνει η αναρχία στο πλαίσιο μίας οικογένειας.

Γενικά, οι διάλογοι είναι διανθισμένοι με ύπουλες προσβολές διατυπωμένες σε άθλια γλώσσα, από εκείνες που θα έκαναν συγγενείς να βρίσκονται στα μαχαίρια για πάντα, αλλά και που σίγουρα το βιτριολικό τους χιούμορ διασκεδάζει άπειρα τους θεατές. 

Λογικά, πίσω από όλη αυτήν την εμμονή σχετικά με τη διαδοχή και τον τρόπο με τον οποίο εκφράζεται, υποβόσκει μία κάπως διεστραμμένη στοργή που τροφοδοτεί αυτήν την πανίσχυρη οικογένεια. Στο πλαίσιο της επιβίωσης του ικανότερου, ο μεγιστάνας και πατριάρχης Logan Roy φαίνεται να διευθύνει επιχείρηση και οικογένεια με motto μία φράση: "Η ζωή είναι ένας αγώνας για ένα μαχαίρι στη λάσπη".

Καθώς όμως προκύπτει αναγκαστικά το ζήτημα του διαδόχου του εξαιτίας της επιβαρυμένης του υγείας, θέλοντας και μη λειτουργεί ως ο άνθρωπος που κινεί τα νήματα και σχεδόν απολαμβάνει σαδιστικά να βλέπει τους υποψήφιους μνηστήρες της θέσης του να σφάζονται στην ποδιά της εξουσίας. Τι είναι όμως αυτό που ενθουσιάζει το κοινό του HBO και όχι μόνο, παρακολουθώντας το Succession;

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

A post shared by Succession (@succession)

Μερικές πιθανές εξηγήσεις

Ο παράγοντας ζήλεια και η κατσίκα του διπλανού μας, πάντα θα μας απασχολεί. Το Succession προσφέρει πρόσβαση στην κλειδαρότρυπα μίας παράλογα πλούσιας οικογένειας που τρώγεται με τις σάρκες της εξαιτίας των χρημάτων και της εξουσίας και αυτοκαταστρέφεται με τα ίδια της τα χέρια. Μία μικρή ικανοποίηση αισθάνονται ενδόμυχα όσοι δε θα μπορούσαν ποτέ να αποκτήσουν τα κεκτημένα της και τους αρκεί η απομυθοποίησή τους.

Ύστερα, και μόνο στην ιδέα πως όλα τα προβλήματα δημιουργούνται με τις ευλογίες του πατέρα Roy, ως ένα ιδιότυπο Survivor που θα αναδείξει στα μάτια του τον καλύτερο ιντριγκαδόρο, η πλοκή γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρουσα. Στο ενδιάμεσο, εννοείται πως κάποιοι ταυτίζονται κιόλας, επειδή ανάμεσα σε αυτά τα περιστατικά αναγνωρίζουν δικές τους αψιμαχίες που δημιουργήθηκαν για πολύ μικρότερης σημασίας διακύβευμα.

>Διάβασε ακόμη: Σκοτεινός καπιταλισμός, το απόλυτο τηλεοπτικό trend του 2021

Εννοείται πως η προσπάθεια της Shiv να την πάρει στα σοβαρά ο πατέρας της, αλλά και όλοι οι υπόλοιποι είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Πρόκειται για ένα οικείο έδαφος για τις περισσότερες γυναίκες, αν και ο κραυγαλέος σεξισμός των Roy αποτελεί μία εύστοχη περιγραφή της επικρατούσας κατάστασης στους οικογενειακούς "ομίλους", των οποίων οι πατριαρχικές δομές είναι σχεδόν αυτονόητες καθότι τόσο διαδεδομένες ακόμα και στην αστική τάξη.

Παρότι το Succesion ανήκει στη μυθοπλασία, χρειάζεται λίγη πια φαντασία για να δει κανείς πόσο μεγαλύτερη απόσταση έχουν να διανύσουν οι γυναίκες και πόσο βαθιά ριζωμένος είναι ο σοβινισμός στη δυτική κουλτούρα εντός και εκτός σπιτιού.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

A post shared by Succession (@succession)

Δυστυχώς για τη Shiv ισχύει παντού, αφού και ο σύζυγός της προσπαθεί να την εκμεταλλευθεί όταν βλέπει το ενδεχόμενο της φυλακής να πλησιάζει. Γνωρίζοντας όμως ότι μία ηθική στάση δε θα της εξασφαλίσει το σεβασμό που της αρμόζει σε αυτήν την οικογένεια, αποφασίζει να παίξει στα ίσια και επιθετικά ενάντια στα αδέρφια και τον πατέρα της. 

Έπειτα, υπάρχει η καλά τεκμηριωμένη, δυσάρεστη αλήθεια ότι αυτές οι οικογένειες λειτουργούν ως "κανάλια" εξουσίας, ικανά να παρακάμψουν τη δημοκρατία, ή να την ελέγξουν. Τέτοιες πεποιθήσεις λοιπόν, βλέπουμε να τεκμηριώνονται στη μικρή οθόνη μέσω του Succession. Για παράδειγμα, όταν η οικογένεια Roy συγκεντρώνεται σε ένα συνέδριο συντηρητικών στη Βιρτζίνια για να επιλέξει τον επόμενο Πρόεδρο.

Ερωτήματα σχετικά με την αποτελεσματικότητα της δυτικής δημοκρατίας τίθενται έρχονται μάλλον αδέξια στο προσκήνιο με φόντο τον παγκόσμιο πλούτο και την αδιαφορία για τα κρατικά σύνορα ή το εθνικό δίκαιο. Η όλη υπερβολή θα μπορούσε κάλλιστα να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, αλλά ποιος θέλει να πιστέψει πως η μοίρα του δεν εξαρτάται από την κάλπη, αλλά από έναν μεγαλομανή γέρο και τους απογόνους του;

Όπως και να έχει, πέρα από τις πιθανές αναλύσεις και πάνω από όλα, το Succession είναι απλώς διασκεδαστικό. Οι καβγάδες σε ένα εξοργιστικά πλούσιο σκηνικό, ο τρόπος με τον οποίο προσπαθούν όλοι να πλευρίσουν τον πατέρα Roy, όπως και οι κυνικές, αλλά αληθινές ατάκες αυτογνωσίας ("Μερικοί άνθρωποι απλά δεν είναι φτιαγμένοι για να γίνουν μητέρες· θα έπρεπε να είχα σκυλιά"), μοιράζουν ανακούφιση βγαλμένη μέσα από τη ζωή εν έτει 2022. 

Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.

 

 

 
 

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr

ΜΗ ΧΑΣΕΙΣ

Η ακομπλεξάριστη Jennifer Lawrence

Στα 32 της χρόνια, η Αμερικανίδα ηθοποιός έχει στην κατοχή της ένα ζηλευτό βιογραφικό και ένα Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Έτσι, έχτισε την καριέρα της.

Γραφει Πωλινα Φραγκου

Στις ντισκοτέκ με τις Γαλλίδες pop stars των '80s

Πριγκίπισσες, πρώην ηθοποιοί σε αισθησιακές ταινίες και εξωγήινες παρουσίες που άφησαν το στίγμα τους στις γαλλικές ντισκοτέκ.

Γραφει Παναγιωτης Κουστας

Το μεγάλο ψέμα του Alfred Hitchcock

Υπάρχει κάτι που σχεδόν κανείς δεν έχει προσέξει στο θρυλικό Ψυχώ.

Γραφει Πωλινα Φραγκου

Lapse, ένα ταξίδι στο χωροχρόνο που 'ερμηνεύει' τη ζωή

Μένουν δύο ακόμη μέρες για να δεις την πρωτότυπη οπτικοακουστική εγκατάσταση του Σταύρου Γασπαράτου και του Lars Jan στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.

Γραφει Ραφαελλα Ραλλη

Το trailer του House of Hammer είναι ό,τι πιο άβολο είδαμε τελευταία

To Discovery Plus επιχειρεί να ρίξει φως στα σκοτεινά πάθη του Armie Hammer μέσα από ένα ντοκιμαντέρ τριών επεισοδίων.

Γραφει Ραφαελλα Ραλλη

5 'νόστιμες' ταινίες και σειρές για το καλοκαίρι

Πρόσφατες αξιοσημείωτες παραγωγές που δίνουν τον τόνο στη θερινή ραστώνη των σινεφίλ και γαστροφίλ.