Γιατί αποκαλούν τον Benjamin Netanyahu "Michael Jordan του Ισραήλ"

Ο "τελευταίος χορός" του Ισραηλινού πρωθυπουργού.

Γράφει: Esquire Editors 26 Μαΐου 2020

Μόλις την περασμένη εβδομάδα, ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου (γνωστός και με το χαϊδευτικό προσωνύμιο "Μπίμπι") ορκίστηκε για την πέμπτη θητεία του ως πρωθυπουργός του Ισραήλ. Αυτή την εβδομάδα, στο Δικαστήριο της Περιφέρειας της Ιερουσαλήμ, δικάζεται για απάτη, κατάχρηση εξουσίας και δωροδοκία.

"Μπίμπι, ο βασιλιάς του Ισραήλ"

Στις τελευταίες εκλογές, οι πολιτικοί επικριτές του Νετανιάχου τον κατήγγελλαν ως δικτάτορα, παρομοιάζοντάς τον με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν της Τουρκίας ή τον Λουδοβίκιο τον 14ο της Γαλλίας, ο οποίος είχε προχωρήσει στη γνωστή διακήρυξη "Το κράτος είμαι εγώ".

Οι υποστηρικτές του, από την άλλη πλευρά, τον αποκαλούν "Μπίμπι, βασιλιάς του Ισραήλ". Ο Νετανιάχου παραβάλλει τον εαυτό του  - πιο μετριοπαθώς -  με τον ήρωά του, Ουίνστον Τσόρτσιλ.

Υπάρχει κάποια αλήθεια σε όλες αυτές τις συγκρίσεις. Ωστόσο η μορφή στην οποία προσιδιάζει περισσότερο είναι ο Μάικλ Τζόρνταν - ο σούπερ σταρ του μπάσκετ που οδήγησε τους Chicago Bulls σε έξι πρωταθλήματα στο ΝΒΑ και κατέστη, πανθομολογούμενα, ο καλύτερος παίκτης όλων των εποχών.

"Ο Τελευταίος Χορός", ντοκιμαντέρ σε 10 συνέχειες γύρω από τον Τζόρνταν, έχει καταστεί ένα από τα πλέον πολυθρύλητα και δημοφιλή ντοκιμαντέρ της εποχής του κορονοϊού.

Ο Τζόρνταν, φυσικά, συνδύαζε ένα έμφυτο ταλέντο - φαινόμενο, μια ηθική φανατικής προσήλωσης στη δουλειά του, υψηλό επαγγελματικό IQ και μια απόλυτη άρνηση να δεχθεί οτιδήποτε λιγότερο από τη νίκη.

Εκφόβιζε τους συμπαίκτες του για να τους αναγκάσει να ανταποκρίνονται στα πρότυπα του. Έτρεφε μνησικακίες εναντίον των αντιπάλων του απλώς για να κρατιέται σε εγρήγορση. Εκφόβιζε ακόμη και τους διαιτητές προκειμένου να του παραχωρούν το πλεονέκτημα της αμφιβολίας. Η φιλοσοφία του ήταν απλή: να κερδίζει κανείς με οποιοδήποτε κόστος.

Νίκη ή τίποτα

Όλα τα παραπάνω είναι μια περιληπτική περιγραφή του ποιος είναι ο Νετανιάχου: ένας αδυσώπητα ανταγωνιστικός τύπος ο οποίος λατρεύει να παίζει στα πιο περίλαμπρα και φωτεινά στάδια για τα υψηλότερα διακυβεύματα.

Οι δυο τους μοιράζονται μια αλαζονική αυτοπεποίθηση η οποία συνδυάζεται με μια ισχυρή δόση παράνοιας. Όπως ο Μάικλ, έτσι και ο Μπίμπι είναι ο τύπος με το μακρύτερο πούρο στο δωμάτιο, το μεγαλύτερο "εγώ" στο κτίριο και τις νίκες που έρχονται απλώς επειδή αρνείται να τερματίσει σε οποιαδήποτε άλλη θέση πλην της πρώτης.

Αυτή η κυρίαρχη βούληση για εξουσία είναι εκείνη που οδήγησε στην επανεκλογή του Νετανιάχου. Η συμμαχία "Μπλε και Λευκό", κύριος εταίρος του στον κυβερνητικό συνασπισμό, κατήλθε στις εκλογές με βασική της δέσμευση ότι δεν θα συμμετείχε ποτέ σε κυβέρνηση υπό την ηγεσία ενός ανθρώπου που αντιμετωπίζει ποινικές κατηγορίες για κατάχρηση εξουσίας, απάτη και δωροδοκία. Και όμως, βρίσκονται ακριβώς σε αυτό το σημείο, με μια θέση στο τραπέζι του Μπίμπι.

Ο ηγέτης του "Μπλε και Λευκού", Μπέντζαμιν Γκάντζ, έχει τον τίτλο του υπουργού Άμυνας και αντιπροέδρου της κυβέρνησης (αναλαμβάνει πρωθυπουργός σε 18 μήνες, κατόπιν συμφωνίας), ωστόσο έχει ήδη αποδεχτεί τον ντε φάκτο ρόλο του ως Νο 2 του Μπίμπι.

Σε μια τηλεοπτική συνέντευξη του σε ώρα υψηλής ακροαματικότητας, η οποία προβλήθηκε αυτήν την εβδομάδα, ο Gantz "κατάπιε" δημοσίως την υπόσχεση της εκστρατείας του να μην υπηρετήσει ποτέ σε κυβέρνηση υπό τον Νετανιάχου και αρνήθηκε να πει έστω και μια αρνητική κουβέντα για το νέο αφεντικό του.

Ο Μπίμπι θα αντιμετωπίσει τον Γκάντς με σεβασμό για όσο καιρό τού είναι χρήσιμος - και στη συνέχεια θα τον πετάξει χωρίς δεύτερη σκέψη. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει τους εταίρους του στις κυβερνήσεις συνασπισμού και το "υποστηρικτικό καστ" (φράση που χρησιμοποιούσε ο Τζόρτζαν για τους συμπαίκτες του) του κόμματος του, Likud.

Όλοι, συμπεριλαμβανομένου του Γκαντζ, το γνωρίζουν αυτό. Αν θέλει ωστόσο κανείς να παίζει, αγωνίζεται σύμφωνα με τους κανόνες που θέτει ο καλύτερος όλων των εποχών.

Η δοκιμασία της δίκης

Η φήμη του Νετανιάχου ως "αιώνιου νικητή" έχει φτάσει στη δικαστική αίθουσα πριν και από τον ίδιο. Θα "κουρδίσει" το πλήθος εναντίον των δικαστών και θα μετατρέψει τις αποδοκιμασίες μερίδας του Τύπου σε αδρεναλίνη.

Οι δικαστές είναι πιθανότατα ακέραιοι, ταυτόχρονα όμως είναι και άνθρωποι, οι οποίοι μάλιστα ποτέ δεν έχουν υποστεί το είδος της πίεσης που ο Μπίμπι ξέρει να ασκεί, μέσω συλλαλητηρίων υποστηρικτών, συνεντεύξεων Τύπου, μέσων κοινωνικής δικτύωσης, διαρροών και άλλων "εργαλείων".

Οι εισαγγελείς, πάλι, χαρακτηρίζονται από έντονη  νευρικότητα. Διαθέτουν στοίβες αποδεικτικών στοιχείων. Έχουν εκθέσει και επανεξετάσει την υπόθεση χίλιες φορές. Δεν βλέπουν πώς θα ήταν δυνατόν να χάσουν. Ο Μπίμπι όμως το "βλέπει". Και αυτό ακριβώς φοβούνται.

Η βασική στρατηγική του Νετανιάχου είναι να εξαντλεί τον χρόνο. Η δικαστική διαδικασία θα διαρκέσει τουλάχιστον ένα έτος. Εάν χάσει, μπορεί να προσφύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο και να κερδίσει περισσότερο χρόνο.

Μέχρι τότε, απολαμβάνει το τεκμήριο της αθωότητας και την πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι είναι επιλέξιμος να υπηρετήσει ως πρωθυπουργός, ακόμη και υπό εκκρεμείς ποινικές κατηγορίες.

Ο "τελευταίος χορός"

"Ο Τελευταίος Χορός" τελειώνει με τον Τζόρτζαν να αναστοχάζεται την καριέρα του. Από το σαλόνι του παραθαλάσσιου αρχοντικού του, εκπέμπει χάρισμα, γοητεία και ικανοποίηση. Είναι πλέον πολύ μεγάλος για το ίδιο το παιχνίδι, ωστόσο η "φωτιά" του ανταγωνισμού δεν σβήνει τόσο εύκολα. (Το ντοκιμαντέρ είναι ένα μακρόσυρτο αλλά πειστικό επιχείρημα ότι, ζητώντας προκαταβολικά συγγνώμη από τον έτερο σούπερ σταρ του ΝΒΑ Λεμπρόν Τζέιμς, ο Τζόρτζαν εξακολουθεί να είναι ο καλύτερος παίκτης όλων των εποχών).

Ο Νετανιάχου διαθέτει επίσης μια παραθαλάσσια βίλα (εκείνος στις ακτές της Μεσογείου), ωστόσο δεν μοιάζει διόλου να βρίσκεται στα πρόθυρα της συνταξιοδότησης.

Έχει ήδη δηλώσει ότι σκοπεύει να ξαναθέσει υποψηφιότητα όταν και όποτε διεξαχθούν οι επόμενες εκλογές. Και γιατί όχι; Έγινε 71 ετών το φθινόπωρο και είναι ακόμη - εντελώς ξεκάθαρα - στην κορυφή του παιχνιδιού.

Αν εξέλθει του γηπέδου και πάλι νικητής, όπως φοβούνται οι αντίπαλοί του, ποιος  μπορεί να γνωρίζει πότε θα είναι ο δικός του "τελευταίος χορός";

Από: capital.gr


φωτογραφία Getty Images

ΜΗ ΧΑΣΕΙΣ

Περισσoτερα για Επικαιρότητα

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ

Η Κίνα θέλει να γίνει ο παγκόσμιος ηγέτης μέχρι το 2049

Τι επιζητεί πραγματικά η χώρα με τον μεγαλύτερο πληθυσμό στον κόσμο; Τίποτα λιγότερο από την παγκόσμια ηγεμονία.

Το ξέσπασμα του Joe Biden για τις πολιτικές του Donald Trump

"Είναι εντελώς βλάκας", δήλωσε ο πρώην αντιπρόεδρος των ΗΠΑ.