Τα μεγάλα αμερικανικά μυθιστορήματα που όρισαν κάθε αντρική δεκαετία

Λένε πώς για να γίνει ένα βιβλίο κλασικό οφείλει να αντέξει στη δοκιμασία του χρόνου. Του πιο σκληρού και αμείλικτου κριτή από όλους δηλαδή. Πριν όμως τοποθετηθούν στο πάνθεον των κλασικών, τα σπουδαία μυθιστορήματα επιτελούν μια πολύ πιο χρήσιμη αποστολή: Ανοίγουν το μυαλό των κατόχων τους, σε τέτοιο έντονο βαθμό που καμιά φορά μπορεί κανείς να πιστέψει πώς είχες αυτό που λένε επιφοίτηση. Ή μπορεί και όχι. Εσύ, όμως, το πιστεύεις με όλη τη δύναμη της καρδιάς σου.

Και επειδή οι λίστες είναι πολύ δύσκολο πράγμα (όλοι φτιάχνουν από μία όπως θα έλεγε και ο Dirty Harry) ακολουθούν παρακάτω μερικά σπουδαία βιβλία από μια χώρα που πολλοί μισούμε να αγαπάμε. Μυθιστορήματα που μπορούν να συνοδεύσουν ιδανικά την κάθε ηλικία, τα διαφορετικά "θέλω", τι διαφορετικές ανάγκες, τα διαφορετικά "πιστεύω", τα διαφορετικά όνειρα και, τέλος, τις διαφορετικές συντριβές. Μάλιστα, επειδή μπορείς να μιλάς πραγματικά μονάχα για αυτά που ξέρεις, καλό είναι να βάλουμε και το αντρικό πρόσημο στην εξίσωση -έτσι για να μείνουμε πιστοί στο πνεύμα του Esquire.

Στην εφηβεία

Ένας μικρός οδηγός για να πλοηγηθεί κανείς στις πρώτες φορές, από έναν συγγραφέα μυστήριο που μισούσε φανατικά την έκθεση στα Μέσα και στην "πολλή συνάφεια του κόσμου". Ο Φύλακας στη Σίκαλη (εκδ. Επίκουρος) του J.D. Sallinger λειτουργεί σαν φανάρι για τον αναγνώστη· καθώς ο ήρωας του περνάει τον δύσκολο δρόμο, στη μεγάλη μετάβαση από την εφηβεία στην ενηλικίωση, μιας και ο ήρωάς του επαναστατεί απέναντι στον κόσμο. Κυρίως, μάλιστα, απέναντι στους "κάλπηδες". Εκείνους, δηλαδή, που μισεί με όλη τη δύναμη της εφηβικής ψυχής του.

Στα 20

Άλλο ένα ποτήρι μπύρα. Άλλο ένα one night stand. Άλλη μια παλαβή ιστορία από τις κατακόμβες της νύχτας για να διηγηθεί ο συγγραφέας. Πολύ χιούμορ, πολύς κυνισμός, πολύς έρωτας και μια πελώρια, αβάσταχτη αγάπη για τις γυναίκες που είναι κατάρα και λύτρωση μαζί. Ο Charles Bukowski πήγε στην ερωτική κόλαση και γύρισε για να παραδώσει τις Ερωτικές Ιστορίες Καθημερινής Τρέλας (εκδ. Οδυσσέας) ως κτήμα ες αεί σε κάθε άντρα που ψάχνει (απεγνωσμένα) την περιπέτεια.

Στα 30

Ο δρόμος με τις φάμπρικες (εκδ. Γράμματα) του σπουδαίου John Steinbeck είναι ό,τι λέει ο τίτλος. Μια ιστορία από τα δύσκολα χρόνια της προπολεμικής Αμερικής, τότε που η οικονομική κρίση έκανε κουμάντο στη ζωή των ανθρώπων. Όπου μέσα στα σκοτάδια και τη φριχτή μιζέρια της, οι χαρακτήρες -φτωχοδιάβολοι, αποσυνάγωγοι, μορφωμένοι καθηγητές, από όλα έχεις ο μπαξές- προσπαθούν να μη χάσουν την ανθρωπιά τους. Μήπως σου θυμίζει κάτι όλο αυτό, κάτι πολύ πρόσφατο και κοντινό;

Στα 40

Κάποια στιγμή στη ζωή πέφτουν οι μάσκες και οι τελευταίες ψευδαισθήσεις κάνουν φτερά. Αντιλαμβάνεται κανείς σιγά σιγά πως ζει σε ένα διεφθαρμένο κόσμο, γεμάτο μοχθηρούς χαρακτήρες έτοιμους να κατασπαράξουν το ίδιο το σύμπαν αν χρειαστεί -πνιγμένοι στα ανεπούλωτα τραύματά και τα κόμπλεξ τους. Τα πάντα συνδέονται με μια επικίνδυνη κόκκινη γραμμή που λέγεται διαπλοκή. Κάτι, δηλαδή που αν εξαιρέσουμε το τηλεοπτικό Wire, κανείς άλλος δεν κατάφερε να περιγράψει πιο γλαφυρά από ότι ο James Ellroy στο Λος Άντζελες Εμπιστευτικό (εκδ. Κλειδάριθμος).

Στα 50

O Ματωμένος Μεσημβρινός (εκδ. Καστανιώτη) του Cormac Mccarthy είναι ένα σκληρό γουέστερν. Ένα πολύ σκληρό γουέστερν. Ένα αδιανόητα σκληρό γουέστερν. Ένα κείμενο που παίρνει τον μύθο που αγαπήσαμε πιτσιρικάδες -εκείνον τον απλοϊκό με τους καουμπόηδες και τους Ινδιάνους- και τον πλάθει ξανά κάνοντάς τον να θυμίζει τη Βίβλο. Όπου αφού περιγράψει με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο τον θάνατο, δηλαδή, στέλνει τον αναγνώστη μια βόλτα από την Κόλαση της Απελπισίας. Ένα αριστούργημα ιδανικό μόνο για έμπειρα στομάχια. Για έμπειρες καρδιές που έχουν πολύ λίγα να βοηθούν πια -και ελάχιστα πια για να ελπίζουν.

Στα 60

Αν ο Ernest Hemingway, αυτός ο περιπετειώδης τύπος που δεν τον έσκιαζε φοβέρα καμιά τόσο στη ζωή όσο και το χαρτί, ήταν ο ίδιος ένα βιβλίο στα τελευταία του χρόνια, μάλλον θα ήταν Ο Γέρος και η Θάλασσα (εκδ. Καστανιώτη). Ένα επίμονος άνθρωπος που δεν μπορεί να το βάλει κάτω. Ακόμα και όταν όλα έχουν χαθεί. Ακόμα και όταν, παρά τη μεγάλη του νίκη απέναντι στο ψάρι, θα τον νικήσει ο χρόνος. Αυτός το καταραμένο μέγεθος που δε συγχωρεί ποτέ. Ποτέ, κανέναν, τίποτα και για κανέναν λόγο.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr