Όσκαρ 2022: Τα φαβορί για την Καλύτερη Ταινία

Εκτός απρόοπτου -αφού εν μέσω πανδημίας και ρωσοουκρανικού πολέμου κανείς δε μπορεί να είναι βέβαιος για το τι μας ξημερώνει- η απονομή των βραβείων Όσκαρ 2022 θα πραγματοποιηθεί στις 27 Μαρτίου. Μετά από τη θεαματική τελετή του 2020, που ανέδειξε τα Παράσιτα ως απόλυτο θριαμβευτή και την υβριδική του 2021 με το Nomadland της Chloe Zao να παίρνει τη σκυτάλη, η νέα κανονικότητα της διοργάνωσης επαναφέρει το ρόλο του παρουσιαστή και αφήνει περισσότερο χώρο από ποτέ στις παραγωγές streaming για να διακριθούν.

Με την απονομή λοιπόν να πλησιάζει και τους προαγγέλους της (σ.σ. Χρυσές Σφαίρες, BAFTA) να έχουν ήδη αποφανθεί, εμείς ρίχνουμε μία ματιά στα φετινά 3 αδιαφιλονίκητα φαβορί με όσο πιο αντικειμενικά κριτήρια γίνεται. Έχουμε ήδη εκφράσει την αδυναμία μας άλλωστε. 

>Διάβασε ακόμη: Ένα Όσκαρ στο Don't Look Up. Χθες αν γίνεται.

Μεταξύ μας, είμαι πολύ περίεργη να δω ποια ταινία θα ψηφίσει το κοινό μέσω Twitter, καθώς φέτος τα Όσκαρ προσπάθησαν να ξεπεράσουν εαυτόν σε πρωτοτυπία μετά από τις 3 γυναίκες παρουσιάστριες. Βέβαια, αν ήταν εξ ολοκλήρου στο χέρι των κριτικών, το Drive My Car με τις 4 υποψηφιότητες ενδεχομένως να ακολουθούσε πορεία Parasite σηκώνοντας το αγαλματίδιο αυτή τη φορά για την Ιαπωνία. Ας περάσουμε όμως στα φαβορί. 

The Power of The Dog (Jane Campion)

Έχουμε και λέμε: 12 οσκαρικές υποψηφιότητες και βραβείο καλύτερης ταινίας + σκηνοθεσίας στις Χρυσές Σφαίρες και τα BAFTA. Νομίζω πως αυτά αρκούν για να καταλάβουμε το θρίαμβο της παραγωγής του Netflix με τον αινιγματικό και στριφνό Benedict Cumberbatch και τα απέραντα τοπία. Καθόλου περίεργο δε θα μας φανεί αν κατακτήσει και την κατηγορία β ανδρικού ρόλου ο Kodi Smit-McPhee, αλλά let's hold our horses (pun intended).

Licorice Pizza (Paul Thomas Anderson)

Αν θεωρήσουμε σίγουρο ότι ο Adam McKay δε θα κάνει την έκπληξη -δεν πρόκειται και δε θα φταίει αυτός, αλλά η διαχρονική στενοκεφαλιά της αμερικανικής ακαδημίας- τότε εμείς προτιμάμε την Πίτσα Γλυκόριζα του Paul Thomas Anderson ακριβώς επειδή δεν είναι ένα ακόμη βαρύγδουπο δράμα. Σε περίπτωση που το κατορθώσει στο μεταξύ, θα είναι σχεδόν ειρωνεία αφού ουσιαστικά πρόκειται για την ταινία του Anderson με το λιγότερο αναγνωρίσιμο cast στη μέχρι τώρα καριέρα του. Εφόσον το The Invisible Thread με τον Daniel Day-Lewis δεν έπεισε τους "ειδικούς", είναι λιγάκι εξωπραγματικό να πιστέψει κανείς ότι αυτή η ταπεινή και κυρίως ανορθόδοξη ιστορία αγάπης με αισθητική High Fidelity και πρωταγωνιστές δύο πρωτοεμφανιζόμενους ηθοποιούς θα έχει περισσότερη τύχη. Μακάρι πάντως.

>Διάβασε ακόμη: Αδικίες και εκπλήξεις στις υποψηφιότητες των Όσκαρ

Για την ιστορία, η πλοκή περιστρέφεται γύρω από το ειδύλλιο του έφηβου Cooper Hoffman (γιου του αείμνηστου Philip Seymour Hoffman) με μία 20+ γυναίκα (Alana Haim) ισραηλινής καταγωγής που δε φημίζεται για την ωριμότητά της. Η ταινία δεν έχει κάποια μεγάλη σύγκρουση, έναν ενδιαφέροντα κακό, ένα ανεξιχνίαστο, ζοφερό έγκλημα, ούτε ανήκει σε ένα συγκεκριμένο είδος απαραίτητα. Ωστόσο, τα αχαρτογράφητα νερά της, είναι ελκυστικά.

Belfast (Kenneth Branagh)

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που κάνουν λόγο για την πιο αληθινή και ποιοτική μέχρι στιγμής ταινία του Kenneth Branagh και μάλλον δε μπορούμε να διαφωνήσουμε. Αν δεν είχε αποσπάσει διθυράμβους το Power of The Dog και αν δεν είχε προηγηθεί το επίσης ασπρόμαυρο Roma, ίσως τώρα να μιλούσαμε για το φαβορί της χρονιάς. Όπως και να έχει, είναι η τρίτη επιλογή για φέτος και σε αυτό συντελεί και η απίθανη Judi Dench που αναβαθμίζει από μόνη της το συνολικό αποτέλεσμα με τη συγκινητική της ερμηνεία. 

Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.

 

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr