Passages, η καλύτερη ταινία για τον χειρότερο άνθρωπο εκεί έξω

Έρχεται η στιγμή που πρέπει να βγεις σε ραντεβού με το λάθος άτομο. Γοητευτικός (αν και όχι τόσο όσο νομίζει ο ίδιος), ενθουσιώδης και τρυφερός, έρχεται στη ζωή σου ξαφνικά σαν ένα όνειρο. Και σταδιακά, θα δεις αυτά τα χαρακτηριστικά να αλλάζουν: έρχονται οι πρώτες δικαιολογίες για ανούσια πράγματα, για τη δουλειά ή τον καιρό, μέχρι που αυτό το πρόσωπο εξαφανίζεται εντελώς, με ακόμα πιο πεζή εξήγηση ή πιο πιθανόν, καμία απολύτως εξήγηση. Αν δεν έχεις βγει με ένα τέτοιο άτομο, σίγουρα έχει βγει ο καλύτερός σου φίλος ή συνάδελφος. Το χειρότερο σενάριο από όλα: αυτό το πρόσωπο είσαι εσύ. Αν και δεν είναι τόσο ευχάριστοι, είναι καλοί στις τέχνες. Και εδώ έρχεται το τέλειο Passages, το τελευταίο φιλμ του αμερικανού σκηνοθέτη Ira Sachs (Forty Shades of Blue, Married Life) για ένα πολύ κακό άνθρωπο που λέγεται Tomas, που τον υποδύεται εξαιρετικά ο Franz Rogowski.

O Tomas είναι ένας hot και αυστηρός γερμανός σκηνοθέτης, παντρεμένος με τον άγγλο τυπογράφο Martin (Ben Whishaw). Ζουν στο Παρίσι, πίνουν κρασί στην κουζίνα, εξορμούν στο εξοχικό τους σπίτι. Αλλά κάπου εκεί, ο Tomas κοιμάται με μία δασκάλα, την Agathe (Adèle Exarchopoulos). Μπορείς να το αποκαλέσεις αυτό απιστία; Πόσο ανοιχτός είναι ο γάμος του Tomas και του Martin και ποιος το ζήτησε να είναι έτσι; Ποια είναι τα όρια; Η ετεροφυλική σχέση κάνει τη ζημιά της. Για την επόμενη μιάμιση ώρα, ο Tomas απομακρύνεται από τον Martin, ερωτεύεται την Agathe, φεύγει και από την Agathe, επιστρέφει στον Martin. 

Τι θέλει ο Tomas; Η απλή απάντηση είναι, αυτό που δεν μπορεί να έχει.

Αλλά ο Sachs και ο συνσεναριογράφος Mauricio Zacharias, εξερευνούν πιο σύνθετα και σύγχρονα αίτια που θα μπορούσε κάποιος να τα ορίσει σαν ναρκισσισμό στη μοντέρνα ποπ ψυχολογία. Χάνει τη φροντίδα και προσοχή του Martin και αντιδρά άσχημα σε κάποιες ανάγκες της Agathe (που δεν είναι καν ανάγκες ή απαιτήσεις αλλά όμορφα πράγματα). Βλέπουμε την εξομολόγησή του ότι του λείπει να είναι σε μία gay σχέση που, για τον Tomas, συνεπάγεται με απεριόριστες ελευθερίες. Μέσα σε αυτό το σπιράλ, ο Whishaw και η Exarchopoulos παίζουν πιο δευτερεύοντες ρόλους με αξιοθαύμαστο βάθος. Αλλά αυτό είναι το φιλμ του Rogowski. Το πρόσωπο του γερμανού ηθοποιού σε έλκει και την ίδια στιγμή σε απωθεί.

Οι κακοί άνθρωποι πάντοτε υπήρχαν, αλλά ο Tomas παρουσιάζει μία πολύ μοντέρνα, νευρωτική όψη της αρρενωπότητας: έχει τα πάντα που μπορεί να ευχηθεί, ένα όμορφο σπίτι, φοβερά ρούχα, μία καριέρα που τον γεμίζει, αλλά στερείται επιλογών. Μόνο όταν αυτές οι επιλογές και τα μονοπάτια στενεύουν, για να δανειστούμε τον τίτλο της ταινίας, ο Tomas αρχίζει να νιώθει τα επακόλουθα. Ο Sachs τον αντιμετωπίζει σαν έναν ολοκληρωμένο χαρακτήρα, όχι το κακό στερεότυπο που έχουμε δει σε τόσα πολλά ρομαντικά δράματα, κάτι που κάνει το Passages must-watch, όμοιο με ταινίες όπως το The Worst Person in the World και το The Souvenir της Joanna Hogg. 

Το φιλμ δεν είναι τόσο καυτό όσο θα πίστευε κανείς, αλλά έχει μία μοναδική σεκάνς (θα διαπιστώσετε για ποια λέμε όταν έρθει η ώρα), παράδειγμα για τις κινηματογραφικές σκηνές σεξ. Ναι, μπορεί να είναι ανούσιες, ναι, μπορεί να οδηγούν κάπου την πλοκή, και αυτό είναι okay για εμάς. Η χημεία μεταξύ των ηθοποιών σε κάνει να ελπίζεις για περισσότερα. Στο φιλμ μιλάνε πολύ αλλά όταν φτάνουμε στα δύο τρίτα του και προς το φινάλε του, απογειώνεται. Αξίζει να σημειωθεί πως η ταινία προκάλεσε αίσθηση στο 73ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, ενώ έχει κριθεί ως αυστηρώς ακατάλληλη στις ΗΠΑ.

Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr