O Δημήτρης Παπανικολάου βοήθησε 13χρονη με σύνδρομο Άσπεργκερ να πάει σχολείο

Καθοριστική ήταν η συμβολή του παλαίμαχου διεθνή μπασκετμπολίστα Δημήτρη Παπανικολάου, προκειμένου να λυθεί το πρόβλημα που αντιμετώπιζε μια 13χρονη με σύνδρομο Άσπεργκερ, η οποία ήθελε να φοιτήσει στο Μουσικό Σχολείο Αλίμου, αλλά δεν μπορούσε, καθώς δεν υπήρχε επαρκής χώρος στην τάξη.

Είχε προηγηθεί σχετικό αίτημα της διεύθυνσης του σχολείου στη Δ’ Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, ωστόσο η απάντηση που είχε λάβει ήταν αρνητική, καθώς το σχολείο έχει τρία τμήματα των 26 παιδιών και δεν επιτρεπόταν να δεχτούν άλλο, αφού αυτό είναι το ανώτερο όριο που προβλέπει ο νόμος.

Το χρονικό της υπόθεσης

Ο Δημήτρης Παπανικολάου, ο οποίος είχε αποκαλύψει πρόσφατα ότι πάσχει από το σύνδρομο Άσπεργκερ και έχει ξεκινήσει εκστρατεία σχετικά με την ευαισθητοποίηση γονέων, ιατρών και εκπαιδευτικών, συνόδευσε τη μητέρα της 13χρονης στη Δευτεροβάθμια και μίλησαν με τον προϊστάμενο, ο οποίος άναψε αμέσως το πράσινο φως για δεχτούν το παιδί στο σχολείο.

"Ένα παιδικό ταξίδι ξεκινάει, με την ευαισθητοποίηση των υπευθύνων το θέμα λύθηκε", έγραψε στο facebook η μητέρα.

Το περιστατικό είχε φέρει στη δημοσιότητα η ιστοσελίδα notia.gr, όπου η μητέρα της μαθήτριας περιέγραψε όσα πέρασε μαζί με την κόρη της μέχρι να γίνει τελικά δεκτή στο σχολείο:

"Εχω μία κόρη 13 χρόνων στο φάσμα του αυτισμού. Εχει σύνδρομο Ασπεργκερ. Εγώ τη φωνάζω χαρισματική! Αυτά τα παιδιά όπως ξέρουμε θέλουν τη ρουτίνα τους και μία ψυχολογία άριστη, όσο το δυνατόν, αφού κινδυνεύουν από κατάθλιψη. Η κόρη μου λοιπόν πέρασε με εξετάσεις στο μουσικό σχολείο του Βαρθολομιού (διαμέναμε στον νομό Ηλείας τελευταία).

Λόγοι υγείας οικογενειακοί μας ανάγκασαν να ανέβουμε στην Αθήνα για άγνωστο χρονικό διάστημα. Εκεί ξεκινάει και το πρόβλημα.

Η μεταγραφή της πρέπει να γίνει στο μουσικό σχολείο της περιοχής που μένουμε τώρα. Τηλεφωνώ λοιπόν στο μουσικό σχολείο του Αλίμου και ζητώ μεταγραφή. Μεταβαίνω την επομένη με οδηγίες της υπεύθυνης να συμπληρώσω την αίτηση. Με διαβεβαιώνει ότι μόλις αποδεσμευτεί το παιδί από το Βαρθολομιό μπορεί και την επόμενη μέρα να ξεκινήσει μαθήματα. Αντ’ αυτού με καλούν έξι ώρες αργότερα και μου λένε ότι το σχολείο έχει τρία τμήματα των 26 παιδιών (το ανώτερο όριο που τους επιτρέπεται), δεν μπορούν να δεχτούν το παιδί μου και να πάει σε ένα γενικό σχολείο.

Ενα παιδί στο φάσμα που λατρεύει τη μουσική, κάνει φίλους μέσα από αυτήν (θέματα κοινωνικοποίησης) και στο κάτω κάτω αυτό ήταν το σχολείο της και η καθημερινότητά της τον τελευταίο καιρό. Αντιδρώ φυσικά και αναφέρω όλα αυτά και επιπλέον ότι όταν γυρίσουμε πίσω, το παιδί θα έχει χάσει τη θέση του στο σχολείο της! Παραθέτω στον διευθυντή χαρτιά της από τα ΚΕΠΑ και τα ΚΕΣΥ ώστε να πάει στον προϊστάμενο της δευτεροβάθμιας και να ζητήσει το αυτονόητο, το παιδί να εγγραφεί κανονικά στο σχολείο.

Γνωρίζουμε όλοι ότι 27ο παιδί έχει μπει σε τμήμα αρκετές φορές. Σήμερα, λοιπόν, σχεδόν μία εβδομάδα μετά, το παιδί είναι χωρίς σχολείο και καταρρακωμένη ψυχολογικά από όλα αυτά που συμβαίνουν. Το κερασάκι; ο διευθυντής μας μεταφέρει την αρνητική απάντηση της Δευτεροβάθμιας.

Τα δικαιώματα αυτών των παιδιών ποιος τα σέβεται λοιπόν αν το ίδιο το κράτος αδιαφορεί; Το ότι το παιδί μου είναι ακόμα εκτός σχολικής κοινότητας και κλαίει καθημερινά γιατί το γενικό σχολείο είναι για αυτήν βαρετό; Στο μουσικό ανήκει άλλωστε εδώ και ένα χρόνο και θέλουν να την πετάξουν έξω από αυτή την ομάδα με αυτόν τον τρόπο. Δηλαδή το παιδί μου πρέπει να επιλέξει να ζήσει στην επαρχία μόνο του, χωρίς τη μητέρα του, ή να πάει σε ένα σχολείο που δεν ανήκει!

Επιτέλους δεν υπάρχει κανένας σεβασμός στα άτομα με αναπηρία; Γιατί ο κρατικός μηχανισμός πρέπει να παίζει με αθώες παιδικές ψυχές και να κρίνεται από αυτόν η μετέπειτα ζωή τους. Θέλουμε να λεγόμαστε ευρωπαϊκή χώρα, αλλά μόνο σαν τίτλος, κατά τα άλλα τίποτα".

Από: TheToc.gr

 

 

 

 

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr