Η νέα γενιά Κουβανών δεν θέλει να ζήσει στη σιωπή

Στην Κούβα πολλοί είχαν φτάσει στο σημείο να πιστεύουν ότι η κατάσταση δεν θα αλλάξει ποτέ και πως οι μοναδικές επιλογές ήταν ή να δραπετεύσουν ή να ζήσουν στη σιωπή. Όμως η σιωπή έσπασε.

Γράφει: Esquire Editors 29 Ιουλίου 2021

Πολλά γεγονότα που αποτέλεσαν σημεία καμπής στην Ιστορία της Κούβας έχουν συμβεί τον μήνα Ιούλιο: η επίθεση του Φιντέλ Κάστρο στον στρατώνα Μονκάδα το 1953, η οποία πυροδότησε την επανάσταση· η εκτέλεση του επαναστάτη στρατηγού Αρνάλντο Οτσόα που συγκλόνισε πολλούς Κουβανούς το 1989· και η βύθιση ενός σκάφους με δεκάδες επιβαίνοντες με προορισμό το Μαϊάμι το 1994, στην κορύφωση της μαζικής εξόδου των Κουβανών.

Γράφει η Yoani nchez (Opinion/ New York Times)

Σε αυτές τις ιστορικές ημερομηνίες του Ιουλίου, προστίθεται τώρα η ημέρα που εμείς οι Κουβανοί πήραμε πίσω τους δρόμους – τους δικούς μας δρόμους.

Ένα διαφορετικό ζεστό πρωινό

Η Κυριακή της 11ης Ιουλίου ξημέρωσε όπως κάθε άλλη ημέρα του καλοκαιριού σε αυτό το νησί: ζέστη, μεγάλες ουρές για να αγοράσει κανείς τρόφιμα και ανασφάλεια. Ύστερα, άρχισαν να "ανεβαίνουν” στο Facebook τα πρώτα live βίντεο από τις διαδηλώσεις στη μικρή πόλη Σαν Αντόνιο ντε λος Μπάνιος, νοτιοδυτικά της Αβάνας. Στις οθόνες των κινητών μας είδαμε πλήθη να φωνάζουν "ελευθερία", "θέλουμε βοήθεια" και "δεν φοβόμαστε", καθώς και ύβρεις κατά του προέδρου Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ. Πρωτόγνωρες σκηνές και ο ενθουσιασμός μεταδόθηκε και σε εμάς.

Η νέα γενιά Κουβανών δεν θέλει να ζήσει στη σιωπήGetty Images

Ο κ. Ντίας-Κανέλ και η συνοδεία του μετέβησαν στο Σαν Αντόνιο ντε λος Μπάνιος, σε μια "αναπαράσταση” της σκηνής που ο Φιντέλ Κάστρο παίρνει την πρωτοβουλία να κατευνάσει τα πλήθη στη διαδήλωση του 1994 στην Αβάνα, γνωστή ως "Maleconazo" – η μόνη ευρεία κοινωνική αναταραχή που είχαν δει στη ζωή τους αρκετές γενιές Κουβανών μέχρι σήμερα. Αλλά το σχέδιο του κ. Ντίας-Κανέλ απέτυχε.

Μέχρι να φτάσει η προεδρική κουστωδία στο Σαν Αντόνιο ντε λος Μπάνιος, οι διαδηλώσεις είχαν εξαπλωθεί ήδη – μεταξύ άλλων και στην Πάλμα Σοριάνο, στην επαρχία Σαντιάγο ντε Κούβα, στην άλλη άκρη του νησιού. Μεγάλος όγκος διαδηλωτών κατέλαβε τις πλατείες στις πόλεις Κάρντενας και Ματάνσας, ενώ στην Αβάνα ομάδες νεαρών έκαναν πορεία προς το Καπιτώλιο.

> Διάβασε ακόμη: Tι ακριβώς συμβαίνει στην Αϊτή και την Κούβα;

"Συγκεντρωθήκαμε σε μια γωνιά του Ελ Βεδάδο" –μια γειτονιά της Αβάνας– "και αρχίσαμε να μιλάμε την ίδια γλώσσα", δήλωσε ο 32χρονος Αλεχάνδρο, ο οποίος ήταν μεταξύ των δεκάδων κατοίκων της Αβάνας που έφτασαν στην έδρα του κουβανικού Κοινοβουλίου κραυγάζοντας όσο πιο δυνατά μπορούσαν: "Ελευθερία”.

Η ξεχασμένη εξέγερση

Πολλοί από αυτούς που απαιτούσαν την παραίτηση του κ. Ντίας-Κανέλ και την πτώση της δικτατορίας γεννήθηκαν μετά τη "Maleconazo” του 1994 ή ήταν παιδιά τότε και δεν θυμούνταν τα γεγονότα εκείνης της εξέγερσης. Αλλά αυτό δεν είχε σημασία, αφού σε αντίθεση με εκείνες τις διαδηλώσεις, ο στόχος των διαμαρτυρόμενων τώρα δεν ήταν να ξεφύγουν από την οικονομική κρίση του νησιού με μια σχεδία, αλλά να φέρουν αλλαγές στην Κούβα.

Ασφαλώς τα περιοριστικά μέτρα που επέφερε η πανδημία έχουν εξαντλήσει έναν ήδη ταλαιπωρημένο λαό. Όμως οι νέοι Κουβανοί δεν διαμαρτύρονται μόνο για την απαγόρευση κυκλοφορίας λόγω της πανδημίας ή για τη μείωση των επιβατικών πτήσεων –που τους έδιναν τη δυνατότητα να διαφύγουν σε άλλη χώρα– ή για τα καταστήματα που δέχονται μόνο ξένο συνάλλαγμα, παρόλο που οι ίδιοι πληρώνονται σε κουβανικά πέσος. Αυτές οι διαμαρτυρίες τροφοδοτούνται από την επιθυμία των νέων για ελευθερία, από την ελπίδα να ζήσουν σε μια χώρα που προσφέρει ευκαιρίες, αλλά και τον φόβο μην καταντήσουν αδύναμοι και σιωπηλοί ίσκιοι – όπως οι παππούδες τους.

Αυτοί οι νέοι Κουβανοί δεν θέλουν να είναι τα εγγόνια μιας επανάστασης που έχει "κακογεράσει” ώστε να πρέπει να ρισκάρουν τη ζωή τους –διασχίζοντας τα Στενά της Φλόριντα– για μια ευκαιρία στην αξιοπρέπεια.

Διαμαρτύρονται επειδή ο επίσημος μύθος, που θέλει τον κουβανικό λαό να σώθηκε από κάποιους γενειοφόρους άνδρες που κατέβηκαν από τη Σιέρα Μαέστρα, δεν τους αφορά πλέον. Μεγάλωσαν βλέποντας τις κοιλιές των κομμουνιστών αξιωματούχων να μεγαλώνουν, ενώ οι ίδιοι δυσκολεύονται να έχουν φαΐ στο τραπέζι. Δεν φοβούνται πια να διακινδυνεύσουν τη ζωή τους στους δρόμους, αφού ούτως ή άλλως χάνουν αργά-αργά τη ζωή τους, στημένοι σε μεγάλες ουρές για να αγοράσουν τρόφιμα, ταξιδεύοντας πακτωμένοι σε λεωφορεία και υπομένοντας παρατεταμένες διακοπές ρεύματος.

Μια εικόνα ίσον με χίλιες λέξεις για το πώς κατέρρευσε το επίσημο αφήγημα της επανάστασης του Φιντέλ Κάστρο: κάποιοι νεαροί ύψωσαν μια αιματοβαμμένη κουβανική σημαία πάνω σε ένα αναποδογυρισμένο περιπολικό καταμεσής του δρόμου. Σε αντίθεση με τους πατριάρχες της Επανάστασης, αυτοί δεν είχαν γενειάδες ούτε φορούσαν "λαδί” στρατιωτικές στολές· κι όμως, έγιναν το νέο σύμβολο αυτού του νησιού. Βγήκαν στους δρόμους γιατί πίστευαν ότι οι δρόμοι ήταν δικοί τους.

Στις διαδηλώσεις του παρελθόντος, το καθεστώς βασιζόταν στις πιστές στρατιές κρατικών υπαλλήλων, στα μέλη της Επιτροπής για την Υπεράσπιση της Επανάστασης και στους οπαδούς του Ραούλ Κάστρο για να τις διαλύσει – μάλιστα, όλοι αυτοί οι καθεστωτικοί ενθαρρύνονταν να χτυπήσουν τους διαδηλωτές με ξύλα και πέτρες. Ωστόσο, τις πρώτες ώρες αυτού του νέου κύματος διαδηλώσεων, ελάχιστοι καθεστωτικοί εμφανίστηκαν. Έτσι, ο κ. Ντίας-Κανέλ εξαπέλυσε τις ένστολες δυνάμεις ασφαλείας του για να τις καταστείλει.

Όπως ήταν αναμενόμενο, οι δυνάμεις ασφαλείας προχώρησαν σε εκατοντάδες συλλήψεις. Η κυβέρνηση στρατιωτικοποίησε τους δρόμους σε όλη τη χώρα και περιόρισε το διαδίκτυο για να κάνει τους ανθρώπους –εντός και εκτός Κούβας– να πιστέψουν ότι δεν συμβαίνει κάτι. Με άλλα λόγια, έκαναν ό,τι κάνει κάθε δικτατορία. 

ΚΟΥΒΑ 1Getty Images

Πολλοί Κουβανοί είχαν φτάσει στο σημείο να πιστεύουν ότι η δικτατορία δεν θα πέσει ποτέ, ότι το νησί είναι αιώνια καταραμένο, ότι οι μοναδικές μας επιλογές ήταν ή να δραπετεύσουμε ή ζήσουμε στη σιωπή. Άλλοι είχαν πειστεί ότι ο λαός της Κούβας είναι ανίκανος να εξεγερθεί, ότι οι θαρραλέοι είχαν φύγει και πίσω είχε ξεμείνει μια απαθής και σιωπηλή μάζα. Όμως η σιωπή έσπασε. Και οι φωνές που την έσπασαν ανήκουν, πάνω απ' όλα, στη νέα γενιά Κουβανών που ζητούν ριζικές μεταρρυθμίσεις στη χώρα τους.

Το εγγύς μέλλον είναι αβέβαιο. Ο αριθμός θανάτων, συλλήψεων και βίαιων εξαφανίσεων θα γίνεται σιγά-σιγά γνωστός. Γι’ αυτό, είναι επείγουσα ανάγκη οι κοινωνικές οργανώσεις να δημιουργήσουν τηλεφωνικές γραμμές, στις οποίες οι οικογένειες των αγνοουμένων θα μπορούν να δίνουν πληροφορίες ώστε να εντοπιστούν οι οικείοι τους. Τα Ηνωμένα Έθνη και η Ευρωπαϊκή Ένωση κάλεσαν την κυβέρνηση της Κούβας να σεβαστεί το δικαίωμα στη διαμαρτυρία και να απελευθερώσει όλους τους συλληφθέντες διαδηλωτές. Είναι απίθανο το καθεστώς να εισακούσει τις εκκλήσεις τους. Ωστόσο, ένα πράγμα είναι βέβαιο: οι Κουβανοί πήραν μια πρώτη γεύση ελευθερίας και δεν υπάρχει επιστροφή. Δεν θα μας φιμώσουν ξανά.

Από: Capital.gr

 

 

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr

ΜΗ ΧΑΣΕΙΣ

Σε οριακή κατάσταση το σύστημα υγείας του Αφγανιστάν

Το ντόμινο της αποχώρησης των χορηγών του μεγαλύτερου προγράμματος υγείας.

Το προφίλ των αντιεμβολιαστών

Σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση, 4 στους 10 Ελληνες δεν έχουν την πρόθεση να εμβολιαστούν.

Κορονοϊός: 2.329 νέα κρούσματα

To 𝑅𝑡 για την επικράτεια βάσει των κρουσμάτων κορονοϊού εκτιμάται σε 0.97.

Ποια είναι η Rocket που προστίθεται στον χάρτη του online delivery

Yπογράφει μάλιστα συμβάσεις αορίστου χρόνου με τους ανθρώπους που θα εργαστούν ως τροφοδιανομείς.

Το AUKUS και τι ακριβώς σημαίνει για την Ευρώπη

Τι ισχύει με το σύμφωνο ασφάλειας μεταξύ της Αυστραλίας, του Ηνωμένου Βασιλείου και των ΗΠΑ.

Άρειος Πάγος εναντίον αντιεμβολιαστών

Το αστείο με τους ΨΕΚ παρατράβηξε και πλέον το λόγο έχει η δικαιοσύνη.