Ευρωσκεπτικισμός, αυτή η καταστροφική δύναμη

Ή πώς πολιτικά κόμματα που δεν θέλουν την Ενωμένη Ευρώπη θριάμβευσαν στις Ευρωεκλογές.

Γράφει: Γιώργος Ρομπόλας 28 Μαΐου 2019

Οι Πράσινοι κέρδισαν έδαφος, οι Φιλελεύθεροι συνέχισαν την ανοδική πορεία των τελευταίων χρόνων, γνωρίζοντας όμως κάποιες σκληρές ήττες, όπως στη Γαλλία όπου o Πρόεδρος Emmanuel Macron ήρθε δεύτερος, οι δύο παραδοσιακοί πολιτικοί πόλοι της Ευρώπης -βλέπε Κεντροδεξιά και Κεντροαριστερά- είχαν τρομερές απώλειες και ο ευρωσκεπτικισμός καλπάζει. Τα συμπεράσματα βγαίνουν αν κάποιος κοιτάξει τις έδρες και το πως μοιράζεται η πίτα στο νέο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Στην Ελλάδα, βέβαια, τα πολιτικά trends που ακολουθεί μεγάλος μέρος της Γηραιάς Ηπείρου δεν ίσχυσαν με τον ίδιο τρόπο· ο ελληνικός πολιτικός χάρτης καταρτίζεται με πολύ διαφορετικά υλικά ενώ το γεγονός ότι οι φετινές Ευρωεκλογές λειτούργησαν ως πρόβα τζενεράλε για τις εθνικές μπερδεύει ακόμα περισσότερο το ήδη μπλεγμένο κουβάρι.

Την ίδια ώρα που το ιρλανδικό Green Party βρέθηκε στην τρίτη θέση (15%) και το φιλελεύθερο VVD της Ολλανδίας σκαρφάλωσε στη δεύτερη (14,6%) της πολιτικής αναμέτρησης, στην χώρα μας τα ποσοστά των κομμάτων που πρεσβεύουν την οικολογία και τον φιλελευθερισμό μετά βίας συγκεντρώνουν -όλα μαζί- ένα νούμερο που θα τους επέτρεπε να μπουν στην ευρωπαϊκή βουλή.

Πολλές απειλές, ελάχιστες λύσεις

Ευρωσκεπτικισμός, αυτή η καταστροφική δύναμη

Νικητής σε τρεις από τις τέσσερις ισχυρότερες χώρες της ΕΕ αναδείχθηκε ο ευρωσκεπτικισμός

Παράλληλα, το φαινόμενο του ευρωσκεπτικισμού μοιάζει να έχει υποχωρήσει στην χώρα μας σε σχέση με λίγα χρόνια πιο πριν· κανένα από τα κόμματα που έβγαλαν φέτος Ευρωβουλευτή δεν κάνει ανοιχτά λόγο για μία Ελλάδα εκτός Ε.Ε, εκτός από το Κ.Κ.Ε που το λέει εδώ και 40 χρόνια και τη Χρυσή Αυγή που λέει όχι σε όλα όσα κάνουν κουρέλια τα φασιστικά όνειρά της (σ.σ: ο οποιοσδήποτε συσχετισμός ανάμεσα στα δύο κόμματα, κρίνεται κατά τον γράφοντα ως αβάσιμος και ανιστόρητος στα όρια του λογικού άλματος). Φυσικά υπάρχει και η περίπτωση της Ελληνικής Λύσης του Κυριάκου Βελόπουλου, θα πρέπει όμως κάποιος να πρώτα να κάνει στην άκρη τον καπνό από τις συνωμοσιολογίες για να δει καθαρά τι ακριβώς προτείνει το συγκεκριμένο κόμμα. Τι γίνεται, όμως, την ίδια στιγμή στην υπόλοιπη Ευρώπη; Δεν θα ήταν υπερβολή να πει κανείς ότι ο ευρωσκεπτικισμός κάνει πάρτι.

Αν εξαιρέσει κανείς τη Γερμανία όπου το CDU της Angela Merkel έκοψε πρώτο το νήμα (28,9%) γνωρίζοντας όμως μεγάλες απώλειες, στις υπόλοιπες τρεις ισχυρότερες πληθυσμιακά και οικονομικά χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ο μεγάλος νικητής των εκλογών ήταν ο ευρωσκεπτικισμός. Marine Le Pen στη Γαλλία, Nigel Farage στη Μεγάλη Βρετανία και Matteo Salvini στην Ιταλία θριάμβευσαν δημιουργώντας, παράλληλα, τρομερούς πολιτικούς κλυδωνισμούς από την Στοκχόλμη μέχρι τη Ρώμη και από το Λονδίνο μέχρι την Αθήνα. Αυτήν την στιγμή στο νέο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο υπάρχουν περισσότεροι από 100 ευρωβουλευτές που χωρίζονται σε περισσότερες από μία ευρωσκεπτικιστές ομάδες. Ή με πιο απλά λόγια 100 πολιτικοί που, λίγο ως πολύ, επιθυμούν την διάλυση της Ενωμένης Ευρώπης.

Angela Merkel

Τι ακριβώς, όμως, ενώνει αυτά τα ακραία συντηρητικά κόμματα με τις τόσο διαφορετικές ατζέντες; Η Le Pen κάνει μόνιμα λόγο για επαναδιαπραγμάτευση της Γαλλίας όσον αφορά τη θέση της στην Ευρώπη, ο Matteo Salvini της Λέγκας του Βορρά αναρωτιέται συνεχώς για την αξία μίας Ενωμένης Ιταλίας πόσο μάλλον μίας Ενωμένης Ευρώπης ενώ, τέλος, ο Nigel Farage θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι, πολύ απλά, μία κατηγορία μόνος του.

Ο άνθρωπος που ανέδειξε σε σημαντική πολιτική δύναμη στη Μεγάλη Βρετανία το ακροδεξιό UKIP, για να αφήσει την προεδρία του κόμματος ύστερα από τους δικούς του λάθους χειρισμούς στο δημοψήφισμα του 2016, επανήλθε δριμύτερος με ένα νέο ισχυρότατο brand: ονόμασε το νέο κόμμα του Brexit, συμμετείχε στις Ευρωεκλογές επειδή η χώρα του ακόμα δεν έχει καταφέρει να βρει έναν τρόπο αποχώρησης από την Ένωση,  καταφέρνοντας να πιάσει το εξωπραγματικό ποσοστό του 30,5%, την ίδια ώρα που οι Συντηρητικοί της Theresa May κυμάνθηκαν σε μονοψήφια ποσοστά ενώ οι Εργατικοί του Jeremy Corbyn έπιασαν μόλις 13,6%.


Tο κόμμα του Farage με τον διόλου πρωτότυπο τίτλο Brexit στέλνει πολύ ανησυχητικά μηνύματα σε κάθε άκρη της Ηπείρου.


Ο Farage έχει αποδείξει ότι γνωρίζει καλά να εκμεταλλεύεται τις ευκαιρίες που του δίνονται. Το 2017, λίγο καιρό μετά το δημοψήφισμα του Brexit, οι Βρετανοί πολίτες εμπιστεύθηκαν με τυφλά μάτια τα δύο παραδοσιακά κόμματα (σ.σ: συγκέντρωσαν μαζί 82,4%) για να τους σώσουν από το μπέρδεμα που είχε δημιουργηθεί. Τρία χρόνια μετά, με το Brexit να αποτελεί ακόμα αγκάθι για το πως ακριβώς θα πραγματοποιηθεί, κοστίζοντας εκατομμύρια των εκατομμυρίων λιρών με βάση τα όσα μεταδίδει το πρακτορείο Bloomberg, το κόμμα του Farage με τον διόλου πρωτότυπο τίτλο Brexit στέλνει πολύ ανησυχητικά μηνύματα σε κάθε άκρη της Ηπείρου.

Viktor Orbán
O νυν πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, Viktor Orbán, με το ακροδεξιό ευρωσκεπτικιστικό προφίλ σάρωσε στις πρόσφατες Ευρωεκλογές πιάνοντας 55%.

Ευρωσκεπτικιστές υπάρχουν σε κάθε χώρα, μικρότερη ή μεγαλύτερη, με τον ακροδεξιό Πρωθυπουργό της Ουγγαρίας Victor Orban να απολαμβάνει ποσοστά δικτατορίας με πάνω από 55%. Στην ατζέντα τους υπάρχουν ακραίες θέσεις απέναντι σε πρόσφυγες και μετανάστες, μηδενικό ενδιαφέρον για τις ευαίσθητα κοινωνικές ομάδες και ένα είδος "πολιτικής μαγκιάς" κάπου ανάμεσα στην αφέλεια και το σκληρό λαϊκισμό. Το κυρίαρχο, όμως, συστατικό όσον αφορά τη σχέση τους με την Ευρώπη είναι ότι ουσιαστικά δεν γνωρίζουν τι θέλουν από αυτήν. Ή μάλλον δεν έχουν ιδέα τι ακριβώς θα κάνουν χωρίς αυτή.


Τα ευρωσκεπτικιστικά κόμματα δεν δείχνουν να έχουν κανένα συγκροτημένο πλάνο για το πώς ακριβώς σκοπεύουν να πραγματοποιήσουν το Exit.


Είναι κοινό μυστικό ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, μετά από λάθους χειρισμούς πολλών χρόνων, με την αντιμετώπιση της Ελληνικής οικονομικής κρίσης να είναι ένα περίτρανο παράδειγμα, δεν περνά τα καλύτερά της χρόνια. Για αυτό άλλωστε διογκώνεται και το φαινόμενο του ευρωσκεπτικισμού. Παράλληλα, όμως, είναι γεγονός ότι οι Ευρωσκεπτικιστές γνωρίζουν τι θέλουν να πετύχουν, χωρίς βέβαια να έχουν ιδέα τι θα ακολουθήσει.

Κάθε ένα από τα ευρωσκεπτικιστικά κόμματα διατυμπανίζει τις αδικίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την χώρα του, απειλεί με ενδεχόμενο Exit, κλείνει το μάτι στους διάφορους μονοκράτορες του πλανήτη (βλέπε Vladimir Putin), παράλληλα όμως δεν δείχνει να έχει κανένα συγκροτημένο πλάνο για το πως ακριβώς θα συμβεί αυτό. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα; Η Μεγάλη Βρετανία όπου το πολιτικό της σκηνικό από το δημοψήφισμα και μετά θυμίζει μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας κάπου ανάμεσα στη δυστοπία και τη σάτιρα. 

Marine Le Pen
H μεγάλη νικήτρια των Ευροεκλογών στη Γαλλία, Marine Le Pen.

Οι Ευρωσκεπτικιστές θέλουν να κόψουν παρά να ράψουν. Είναι διατεθειμένοι να σκίσουν τα δεσμά με την Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς βέβαια να υπολογίζουν το κόστος, ούτε τον τρόπο που μπορούν να το κάνουν αυτό. Θέλουν να το κάνουν γιατί σήμερα, δυστυχώς, φαίνεται πως είναι ένας πολύ εύκολος τρόπος να αναρριχηθείς γρήγορα στην εξουσία χαϊδεύοντας τα δυσαρεστημένα -σε πανευρωπαϊκό επίπεδο- ακροατήρια.

Άλλωστε, μόνο τυχαίο δεν είναι ότι οι τρεις προαναφερθέντες (Le Pen, Savigni, Farage) βρίσκουν πρόθυμα αυτιά ακόμα και σε γειτονιές που είχαν παραδοσιακά αριστερό πρόσημο. Βέβαια, ας μην πάμε μακριά: η "κατακόκκινη" Νίκαια σε πρόσφατες εκλογές έδωσε διψήφια ποσοστά στην Χρυσή Αυγή. Τελικά, αν υπάρχει κάτι που ενώνει τους Ευρωσκεπτικιστές είναι ότι αποτελούν περισσότερο μία δύναμη καταστροφής παρά δημιουργίας. Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι πιάτα σπας εύκολα. Όταν, όμως, έρθει ο λογαριασμός το θέμα είναι ποιος θα πληρώσει τη λυπητερή.

ΜΗ ΧΑΣΕΙΣ

Περισσoτερα για Επικαιρότητα

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ

Τι μάθαμε από τις χθεσινές διπλές εκλογές

Τα συμπεράσματα πολλά: άλλα καλύτερα, άλλα χειρότερα και πολλά από αυτά άκρως σουρεαλιστικά.

Τότε που ένας έφηβος πέταξε πάνω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα και προσγειώθηκε στη Μόσχα

Το 1987 ο Mathias Rust έκανε την πιο παράτολμη πτήση στην ιστορία του Ψυχρού Πολέμου, προσγειώνοντας ένα Cessna στην Κόκκινη Πλατεία - χωρίς να προκαλέσει τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.