Είναι δυνατόν να φτιάξουμε το Facebook;

Αποσταθεροποιεί δημοκρατίες, δίνει φωνή στις πιο τρελές θεωρίες και πυροδοτεί βία ανάμεσα σε φυλετικές ομάδες. Κι όμως, η λύση δεν είναι τόσο απλή.

Γράφει: Αργύρης Κούρσαλης 28 Σεπτεμβρίου 2018

Η κατηγορία είναι πολύ γνωστή: το κοινωνικό δίκτυο που ίδρυσε ο Mark Zuckerberg είναι μία πλατφόρμα που συμβάλλει στη διασπορά προπαγάνδας και συνωμοσιολογίας από την άκρα δεξιά, καθώς μέσα από αυτό η παραπληροφόρηση ταξιδεύει με την ταχύτητα του φωτός (με εξαιρετικά αρνητικές επιπτώσεις) προκαλώντας την αλλοίωση της δημόσιας συζήτησης, Παρ' όλα αυτά, το να εκτιμηθεί ακριβώς πόσο κακό κάνει στον κοινωνικό ιστό, το Facebook είναι μία τρομερά πολύπλοκη διαδικασία.

Το Facebook έχει δώσει βήμα σε ιδεολογίες που περιορίζονταν σε πολύ στενό κύκλο 

Τα τελευταία δύο χρόνια, οι έρευνες πολλαπλασιάστηκαν για να δείξουν τον ρόλο που έπαιξαν τα fake news στην εκλογή του Donald Trump και τη νίκη του Brexit ή ακριβώς το αντίθετο, να υποβαθμίσουν δηλαδή το αντίκτυπο που έχουν. Λαμβάνοντας υπόψη το πλήθος των διαφωνιών και της πληροφορίας που δεχόμαστε και από τις δύο πλευρές, φαίνεται σχεδόν ακατόρθωτο να δώσουμε μία συγκεκριμένη απάντηση.

Το μόνο σίγουρο, παρ' όλα αυτά, είναι πόσο πολύ το Facebook, το Youtube και οι άλλες πλατφόρμες έχουν δώσει ένα βήμα σε ιδεολογίες και θεωρίες, οι οποίες πριν την εμφάνιση των κοινωνικών δικτύων περιορίζονταν σε πολύ στενό κύκλο ανθρώπων, κι ως εκ τούτου είχαν πολύ μικρή δυνατότητα να διασπείρουν τον λόγο τους και να προσελκύσουν νέους υποστηρικτές.

Είναι δυνατόν να φτιάξουμε το Facebook;

Ας πάρουμε για παράδειγμα το επονομαζόμενο κίνημα του αντι-εμβολιασμού. Πριν τα κοινωνικά δίκτυα η συγκεκριμένη -όπως κι άλλες- επικίνδυνη θεώρηση περιοριζόταν στο περιθώριο χωρίς να προκαλεί σημαντικά προβλήματα. Μέσα όμως από τις σύγχρονες πλατφόρμες δικτύωσης βρήκε γόνιμο έδαφος για να αναπτυχθεί, και να μοιράσει παραπληροφόρηση αφειδώς μέσα από "επιστημονικές έρευνες" που συσχέτιζαν τον αυτισμό με τα εμβόλια: βασιζόμενο στη φυσική περιέργεια των ανθρώπων και στη δυσκολία του να διακρίνει κανείς πότε μία επιστημονική έρευνα είναι έγκυρη και πότε όχι, δημιούργησε πολύ αρνητικές επιπτώσεις στην παγκόσμια υγεία.

"Τα κοινωνικά δίκτυα έδωσαν τον λόγο σε λεγεώνες ηλιθίων" - Umberto Eco

Κατά αυτόν τον τρόπο, ομάδες που μέχρι πρότινος ήταν απομονωμένες κι ανοργάνωτες είχαν την ευκαιρία να βρεθούν μεταξύ τους, να μετρηθούν, να αλληλοϋποστηριχτούν, ακόμα και να επεκταθούν· ειδικά το κίνημα των αντι-εμβολιαστών είναι πια τόσο ισχυρό, ώστε ακόμα και τα κοινοβούλια να μην μπορούν να αγνοήσουν τις απαιτήσεις τους (μία κατάσταση που μοιραία φέρνει στο νου τα λόγια του Umberto Eco, για το πως τα κοινωνικά δίκτυα έχουν δώσει "το δικαίωμα του λόγου σε λεγεώνες ηλιθίων").

Είναι αδύνατο να αρνούμαστε τον ρόλο που παίζει το Facebook (και τα υπόλοιπα δίκτυα, προφανώς) στη διάδοση των πιο παράλογων θεωριών συνωμοσίας· είναι εύκολο να δει κανείς ότι ο μηχανισμός τους βρίσκεται στη βάση της ολοένα κι αυξανόμενης πόλωσης της δημόσιας συζήτησης. Μία υπόνοια που ξεκίνησε από κάπου για να εξελιχθεί σε βαριά κατηγορία: η παραπληροφόρηση που κάνει τον γύρο του Facebook κι η πόλωση της δημόσιας συζήτησης εξαιτίας της απειλούν την ίδια τη δημοκρατία.

To WhatsΑpp πυροδοτεί ξεσπάσματα φυλετικής βίας;

Σρι Λανκα Fake News WhatsApp

Μία κατηγορία που μάλλον είναι υπερβολική. Θα ήταν όμως λάθος να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα με ελαφρά τη καρδία, αναλογιζόμενοι τις φονικές συνέπειες που είχε η διασπορά fake news σε κάποιες περιοχές του κόσμου. Στην Ινδία, τα ευρέως διαδεδομένα hoaxes του WhatsApp (σ.σ: ιδιοκτησίας Facebook κι αυτό), σχετικά με τις υποτιθέμενες απαγωγές παιδιών από συμμορίες, πυροδότησαν έναν κύμα βίας υπεύθυνο για τον θάνατο τουλάχιστον 25 ανθρώπων. Στη Σρι Λανκα, οι ανεπιβεβαίωτες φήμες που κυκλοφορούν στο WhatsApp έχουν προκαλέσει ξεσπάσματα βίας ανάμεσα σε Βουδιστές και Μουσουλμάνους· αναγκάζοντας έναν σύμβουλο του Προέδρου να δηλώσει: "το μικρόβιο της βίας είναι δικό μας, το Facebook όμως είναι ο άνεμος που το μεταδίδει".

O Wirathu, ένας μοναχός με χιλιάδες followers στο Facebook, είναι υπεύθυνος για βίαιη εξέγερση εναντίον Μουσουλμάνων

Πουθενά, όμως, η κατάσταση δεν είναι τόσο σοβαρή όσο -όπως γράφει το Τhe New Yorker- στη Μιανμάρ (Βιρμανία): "Η μειονότητα των Μουσουλμάνων Rohingya έχει πέσει θύμα βίαιων δολοφονιών, ομαδικών βιασμών και βασανιστηρίων (...) Οι εξτρεμιστές Βουδιστές που θέλουν να πυροδοτήσουν φυλετικές εντάσεις με τη μειονότητα των Rohingya έχουν τελειοποιήσει την τέχνη της παραπληροφόρησης. O Wirathu, ένας μοναχός με τεράστια λίστα followers στο Facebook, είναι υπεύθυνος για τη βίαιη εξέγερση εναντίον των Μουσουλμάνων το 2014, όταν μετέδωσε μία ψευδή είδηση σχετικά με έναν βιασμό, προειδοποιώντας παράλληλα τους followers/οπαδούς του ότι η Τζιχάντ εναντίον τους είχε ξεκινήσει.

Από τότε μέχρι σήμερα, περισσότερα από χίλια posts έχουν κυκλοφορήσει που μοναδικό σκοπό έχουν να βάλουν φωτιά στα φυλετικά πάθη και να ξεκινήσουν ανθρωποκυνηγητά (υπολογίζεται ότι περίπου 700 χιλιάδες Rohingya έχουν εγκαταλείψει την χώρα εξαιτίας της βίας). Σε χώρες όπου το Ίντερνετ είχε πολύ πρόσφατη -κι αλματώδη- διάδοση (το 2012, μόλις το 1% του  πληθυσμού της Μιανμάρ είχε πρόσβαση, ενώ τρία χρόνια αργότερα το ποσοστό είχε ξεπεράσει το 25%), είναι αναπόφευκτο η αντίληψη για του τι είναι hoax και τι όχι να βρίσκεται σε χαμηλότερο επίπεδο από ότι στη Δύση· στην Ινδία, για παράδειγμα, γίνονται μεγάλες προσπάθειες για να εκπαιδευτούν τα παιδιά του δημοτικού στο να αναγνωρίζουν τα fake news (ίσως, βέβαια, θα έπρεπε να ασχοληθούμε περισσότερο με την ηλεκτρονικό αναλφαβητισμό των ενηλίκων περισσότερο από ότι με τα παιδιά).

Η δουλειά που πρέπει να γίνει πάνω στην ηλεκτρονική εκπαίδευση είναι κρίσιμη, καθώς όλες οι προσπάθειες του Mark Zuckerberg να περιορίσει το φαινόμενο -στο Facebook και το WhatsApp- έχουν αποδειχθεί ανεπιτυχείς. Από την άλλη πάλι, δεν είναι δεν είναι ένα τεχνικό πρόβλημα, ένα απλό bug που θέλει φτιάξιμο. Η ρητορική του μίσους στο WhatsApp και τα fake news στο Facebook αφορούν μερικά από τα πιο σύνθετα και πολύπλοκα προβλήματα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε ως κοινωνίες: τα όρια της ελευθερίας του λόγου, το νόημα της αλήθειας, την πηγή της βίας. Ο συντάκτης του άρθρου στο The New Yorker -ο οποίος είχε την ευκαιρία να μιλήσει πολλές φορές face to face με τον Mark Zuckerberg- περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο προσπαθεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα ο ιδρυτής του Facebook ως εξής: "προσπαθεί, με ασυνεπή τρόπο, να αντιμετωπίσει προβλήματα για τα οποία δείχνει εμφανώς απροετοίμαστος".

"Ο Mark Zuckerberg προσπαθεί, με ασυνεπή τρόπο, να αντιμετωπίσει προβλήματα για τα οποία δείχνει εμφανώς απροετοίμαστος" - The New Yorker

Αυτή η έλλειψη προετοιμασίας -κάτι κοινό σε Google, ΥοuTube και Twitter, οργανισμών που ιδρύθηκαν από λαμπρούς νέους επιστήμονες με καταπληκτική τεχνολογική ματιά και μεγάλη εφευρετικότητα, οι οποίοι όμως δεν είχαν σε καμία περίπτωση την ικανότητα να προβλέψουν τις παράπλευρες απώλειες των δημιουργημάτων τους- ίσως, τελικά, αποτελεί το προπατορικό αμάρτημα της Silicon Valley. Μία κρίση που επιδεινώνεται από την "move fast and break things” φιλοσοφία, η οποία επέτρεψε σε αυτές τις εταιρείες να εκμεταλλευτούν το ελλιπές κανονιστικό πλαίσιο με τέτοιον τρόπο ώστε να συγκεντρώσουν πελώρια δύναμη σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα· χωρίς όμως να πάρουν τον απαραίτητο χρόνο για να εκτιμήσουν τις πιθανές παρενέργειες.

Η ουτοπία του καλά πληροφορημένου πολίτη

Ντόναλντ Τραμπ fake news facebook

Όσα συνέβησαν σε Ινδία και Μιανμάρ δείχνουν την αποτελεσματικότητα που έχουν οι ψηφιακές πλατφόρμες στο να διαδίδουν ψευδείς κι επικίνδυνες ειδήσεις που, παλιότερα, θα είχαν πολύ μικρότερη κυκλοφορία. Σε άλλες περιπτώσεις, ευτυχώς, αυτό είχε θετικές επιπτώσεις και οφέλη για την εταιρεία: "Το 2012" γράφει σε άλλο σημείο του άρθρου το The New Yorker, "ο Zuckerberg και η γυναίκα του η Priscilla Chan -η οποία ακόμη τότε σπούδαζε ιατρική- συζητούσαν την χρόνια έλλειψη οργάνων για μεταμόσχευση, οδηγώντας τον πρώτο να προσθέσει ένα μικρό αλλά πολύ ισχυρό εργαλείο στο Facebook. Αν ένας άνθρωπος δήλωνε δωρητής οργάνων, οι φίλοι του λάμβαναν μία ειδοποίηση και, όπως ήταν αναμενόμενο, ένιωθαν πως καλό θα ήταν να κάνουν το ίδιο. Κάποιοι ερευνητές ανακάλυψαν αργότερα ότι, την πρώτη μέρα που εμφανίστηκε αυτό το όργανο, η εγγραφή σε μητρώα δότη οργάνων αυξήθηκε κατά είκοσι φορές σε σύγκριση με τα συνηθισμένα".

Η πολιτική επιρροή έχει επίσης τεκμηριωθεί αντικειμενικά σε τουλάχιστον μία περίπτωση: κατά τις ενδιάμεσες εκλογές του 2010 στις Η.Π.Α, το Facebook μπόρεσε να ωθήσει τους χρήστες να ψηφίσουν, παρουσιάζοντάς τους απλώς εικόνες φίλων που μόλις το έκαναν και δίνοντάς τους την ευκαιρία να πατήσουν κι εκείνοι το κουμπί "ψήφισα". Αυτό το εργαλείο οδήγησε στις κάλπες (περίπου) 340.000 περισσότερους ανθρώπους.

Η διευθύντρια της ψηφιακής εκστρατείας του Donald Trump δήλωσε ότι "χωρίς Facebook δεν θα είχαμε κερδίσει"

Η επιτυχία ήταν τόσο μεγάλη ώστε μεταξύ των υπαλλήλων του Facebook έχει κυκλοφορήσει το αστείο ότι θα μπορούσαν να αποφασίσουν ποιος θα κερδίσει τις εκλογές μόνο και μόνο επιλέγοντας σε ποιες περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών να ενεργοποιήσουν το κουμπί και σε ποιες όχι. Εάν το Facebook μπορεί να κατευθύνει τη συμπεριφορά των ανθρώπων - πιέζοντας τους να δωρίσουν όργανα και να πάνε να ψηφίσουν - γιατί δεν πρέπει να είναι σε θέση να κατευθύνει και τις απόψεις τους; Από την άλλη πλευρά, ήταν η ίδια η διευθύντρια της ψηφιακής εκστρατείας του Donald Trump, Theresa Hong, η οποία δήλωσε - κατά τη διάρκεια συνέντευξης με το Bloomberg - ότι "χωρίς Facebook δεν θα είχαμε κερδίσει".

Δεν υπάρχει τίποτα το κακό με το να κάνει κανείς καμπάνια στα κοινωνικά δίκτυα και κακώς κάποιοι εξοργίζονται που ο Donald Trump εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο αυτό το εργαλείο. Το πρόβλημα προκύπτει όταν αυτά τα εργαλεία του Facebook χρησιμοποιούνται για να γίνει προπαγάνδα χειραγώγησης γεμάτη ψέματα (όταν δεν υποπίπτει στο επίπεδο της δυσφήμισης). Ακριβώς δηλαδή ότι έγινε από πλευράς Trump, της Cambridge Analytica, και τα υποτιθέμενα ρωσικά trolls που, λίγο έως πολύ, βοήθησαν στο να γίνει πλανητάρχης ο Αμερικάνος εκατομμυριούχος.

Η προπαγάνδα, τα ψέματα κι οι δυσφημιστικές επιθέσεις δεν είναι κάτι καινούργιο

Προφανώς, η χρήση fake news για πολιτικούς σκοπούς δεν γεννήθηκε με το Facebook: ποιος θυμάται το Swift Boat Veteran Ad", μία τηλεοπτική διαφήμιση που, μέσα από ψευδή τεκμήρια, αμφισβητούσε την στρατιωτική καριέρα του υποψήφιου Προέδρου με τους Δημοκρατικούς, John Kery; Η προπαγάνδα, τα ψέματα κι οι δυσφημιστικές επιθέσεις δεν είναι κάτι καινούργιο. Αυτό που άλλαξε είναι η ακρίβεια με την οποία μπορούμε να απευθυνθούμε σε συγκεκριμένο μέρος του εκλογικού σώματος, εκμεταλλευόμενοι το περιεχόμενο που δημιουργήθηκε ειδικά για αυτόν τον σκοπό.

Το Facebook έχει αποδείξει ότι διαθέτει εξαιρετική ικανότητα διάδοσης της παραπληροφόρησης (η οποία είναι πολύ διαφορετική από τις εναλλακτικές πληροφορίες), καθιστώντας τη χρήση της ακόμα πιο ελκυστική και αποτελεσματική. Παρ 'όλα αυτά, πολλοί αναλυτές και ειδικοί συνεχίζουν να δείχνουν σκεπτικισμό σχετικά με τον βαθμό επιρροής που έχει το Facebook στους ανθρώπους. Μεταξύ αυτών, υπάρχει κι ο ίδιος ο Zuckerberg: "Νομίζω ότι η ιδέα ότι οι άνθρωποι ψηφίζουν με κάποιο τρόπο μόνο και μόνο επειδή εξαπατήθηκαν είναι εξαιρετικά προσβλητική", είπε στο The New Yorker. "Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την ιδέα περί της εμπιστοσύνης στους ανθρώπους κι ότι οι πολίτες είναι αρκετά έξυπνα κι ικανοί να κατανοήσουν, με βάση την εμπειρία και τις εκτιμήσεις τους, προς ποια κατεύθυνση θέλουν να πάει η κοινότητά τους".

Ο Walter Lippmann πίστευε ότι οι πολίτες ζουν σε "ψευδο-περιβάλλοντα" όπου τα πάντα περιορίζονται σε στερεότυπα έτσι ώστε ο κόσμος να μοιάζει πιο κατανοητός

Η αισιοδοξία του Zuckerberg όχι μόνο συγκρούεται με τα γεγονότα, αλλά και με τις πολιτικές θεωρίες που έχουν αποκηρύξει εδώ και καιρό την ιδέα ότι η κοινωνία μας μπορεί να αποτελείται κυρίως από καλά ενημερωμένους πολίτες. "Δεν υπάρχει καμία ιδέα δημοκρατίας που να αξίζει να υπερασπιστούμε, η οποία δεν θεωρεί δεδομένο έστω σε ελάχιστο βαθμό ότι η πλειοψηφία των ψηφοφόρων έχει κάποιο επίπεδο ικανότητας και αντίληψης" σημειώνει σε ένα άρθρο του το Vox. "Ο Walter Lippmann (σ.σ: διάσημος πολιτικός επιστήμονας των ΗΠΑ) ωστόσο, δεν πίστευε ότι αυτό το επίπεδο αντίληψης είναι δυνατό να υπάρξει σε υψηλό επίπεδο στις κοινωνίες". Τα προβλήματα, για να το πούμε απλά, παραείναι περίπλοκα για να υπάρχει μια ορθολογική και συγκεκριμένη άποψη για αυτά. "Ως αποτέλεσμα, ο Lippmann πίστευε ότι οι πολίτες ζουν σε ψευδο-περιβάλλοντα όπου τα πάντα περιορίζονται σε στερεότυπα έτσι ώστε ο κόσμος να μοιάζει πιο κατανοητός".

Τα λόγια του Lippmann, που κλείνουν έναν αιώνα, εξακολουθούν να ακούγονται σήμερα ως μια τέλεια εξήγηση για φαινόμενα της εποχής μας, όπως όλες αυτές οι ταραγμένες (αλλά όχι επινοημένες) δυναμικές των κοινωνικά δικτύων που επιτρέπουν στο Facebook να μετατραπεί σε ένα εργαλείο χειραγώγησης της κοινής γνώμης. Αν όμως συμβαίνει αυτό, πώς μπορούμε να εμποδίσουμε το Facebook από το να καταστρέψει τη δημοκρατία;

Οι διορθωτικές θεραπείες είναι χειρότερες από την πάθηση

Alex Jones

Τα αντίμετρα που έχουν ληφθεί μέχρι στιγμής λειτούργησαν είτε ως απλά μπαλώματα είτε ως θεραπείες που ήταν χειρότερες από το ίδιο το πρόβλημα. Από την μία πλευρά, τα κοινωνικά δίκτυα έχουν ξεκινήσει να καταργούν έναν μεγάλο αριθμό από σελίδες που κατηγορούνται για παραπληροφόρηση και χειραγώγηση της κοινής γνώμης. Για παράδειγμα, τον Ιούλιο που μας πέρασε, 650 λογαριασμοί, γκρουπ και σελίδες διαγράφηκαν, τα οποία είχαν ως πιθανότερη έδρα τη Ρωσία και το Ιράν. Στον Δυτικό κόσμο, η απόφαση του Facebook, του Youtube αλλά κι άλλων πλατφορμών να ακυρώσει την online παρουσία του εξτρεμιστή και συνωμοσιολόγου της άκρας Δεξιάς, Alex Jones δεν πέρασε απαρατήρητη.

Αυτή η κίνηση και μόνο ήταν ικανή για να ξεσηκώσει κύματα αντιδράσεων: σύμφωνοι, κανείς λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να ανεχτεί τις φασιστικές και απάνθρωπες πολιτικές σταυροφορίες του Alex Jones (ήταν ένας από τους κύριους λόγους που ξέσπασε το περιβόητο σκάνδαλο συνωμοσίας που ονομάστηκε Pizza Gate κι επηρέασε τις τελευταίες αμερικανικές προεδρικές εκλογές)· την ίδια στιγμή όμως, το ότι μία χούφτα εταιρειών τεχνολογίας έχουν την εξουσία για να αποφασίζουν ποιες φωνές μπορούν να ακουστούν και να διανεμηθούν, και ποιες φωνές μπορούν να φιμωθούν είναι εξαιρετικά ανησυχητικό.

Από εκεί και πέρα, ακόμα προσπαθούμε να βρούμε έναν τρόπο έτσι ώστε οι τεχνητές νοημοσύνες των δικτύων να είναι ικανές να ξεχωρίζουν τις ειδήσεις από τα fake news (καλή τύχη με αυτό, αφού ακόμα δεν μπορούν να ξεχωρίσουν ένα γυμνό στα όρια του πορνό από ένα έργο τέχνης, ούτε και τα ρατσιστικά σχόλια από τις ειρωνείες σχετικές με τους ρατσιστές) και να χρησιμοποιούν εργαλεία όπως η Wikipedia, για να μπορούν να ανατρέξουν σε πηγές όταν συναντούν περιεχόμενο για το οποίο υπάρχουν αμφιβολίες.

Το να φανταζόμαστε ότι μικρότερα κοινωνικά δίκτυα μπορούν να αντικαταστήσουν το Facebook είναι μία ουτοπία

Άλλοι, ελπίζουν ότι οι δυσκολίες του Facebook θα οδηγήσουν στην εμφάνιση νέων πλατφορμών που μπορούν να ανταγωνιστούν τον κολοσσό του Zuckerberg, ως περισσότερο ηθικές και ποιοτικές εναλλακτικές λύσεις. Αλλά σε έναν κόσμο όπως αυτόν των κοινωνικών δικτύων – όπου ο τεράστιος αριθμός των συνδρομητών είναι ακριβώς εκείνος ο λόγος που προσελκύει νέους χρήστες- το να φανταζόμαστε ότι διάφορα μικρότερα κοινωνικά δίκτυα μπορούν να αντικαταστήσουν το Facebook είναι πολύ απλά μία ουτοπία (όπως αποδεικνύει και το πρόσφατο κλείσιμο του Path, μίας πλατφόρμας που περιόριζε των αριθμό των "ιντερνετικών φίλων" σε μόλις 50 ατόμα, αποτελώντας δηλαδή μία εφαρμογή για πραγματικές φιλίες).

Το κομβικό σημείο είναι για άλλη μία φορά το ίδιο: τα όρια της ελευθερίας της άποψης, η λογοκρισία, η πόλωση της δημόσιας συζήτησης, η προπαγάνδα και η προτροπή σε βία είναι προβλήματα για τα οποία η Silicon Valley είναι τελείως απροετοίμαστοι. Και το αποτέλεσμα όλο αυτού, το βλέπουμε μπροστά μας, κάθε μέρα που περνά.

Από: Esquire IT

ΜΗ ΧΑΣΕΙΣ

Περισσoτερα για Auto & Moto

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ

Κάπως έτσι θα τραβάς όμορφες φωτογραφίες με το smartphone

Συνοπτικός οδηγός για επαγγελματικές λήψεις, όπως τον αποκάλυψε ένας ειδικός.

Κι όμως, η μπαταρία του νέου iPhone μπορεί να διαρκεί ακόμα λιγότερο

Μια δυσάρεστη έκπληξη επεφύλασσαν οι δοκιμές των καινούριων συσκευών από τους πιο εξειδικευμένους ανθρώπους του χώρου.