Τα παράθυρα του κρασιού: Από την εποχή της πανώλης στη Φλωρεντία του σήμερα
500 χρόνια αργότερα, η πανδημία του κορονοϊού επανέφερε την ανάγκη για τη χρήση τους.
Στη Φλωρεντία, τα αρχαία παράθυρα κρασιού ανοίγουν ξανά στο πλαίσιο των μέτρων περιορισμού των επαφών, εξαιτίας της πανδημίας του κορονοϊού. 500 χρόνια αργότερα, η πανδημία του κορονοϊού επανέφερε την ανάγκη για τη χρήση τους. Κατά την περίοδο των επιδημιών που εμφανίζονταν συχνά πριν και ιδιαίτερα μετά τη δεκαετία του 1500, η ιστορία μας έχει καταγράψει πολλές μακρές περιόδους πανούκλας.

Τον 16ο αιώνα, οι έμποροι κατάλαβαν ότι η ασθένεια μπορούσε να εξαπλωθεί μέσω της επαφής και αυτά τα μικρά ανοίγματα (Buchette del Vino), τους επέτρεπαν να πωλούν κρασί χωρίς φόβο μόλυνσης. Η πανδημία της βουβωνικής πανώλης, γνωστή και ως "μαύρη πανώλη" ή "μαύρος θάνατος" σάρωσε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο κατά τα χρόνια του Μεσαίωνα και συγκεκριμένα από το 1348 έως το 1353, έχοντας σαν αποτέλεσμα τον θάνατο εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων. Υπολογίζεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός, μέχρι το τέλος της πανδημίας, μειώθηκε από 450 εκατομμύρια σε 350 εκατομμυρία και δεν επανήλθε στα επίπεδα που ήταν πριν το ξέσπασμα της νόσου παρά τον 17ο αιώνα. Τα "παράθυρα κρασιού" είναι ακριβώς αυτό που περιγράφει το όνομά τους: ανοίγματα σε μέγεθος ποτηριού σε τοίχους οινοποιείων ή καταστημάτων, από τα οποία οι έμποροι οινοπνευματωδών σέρβιραν ποτά διατηρώντας ασφαλή "κοινωνική απόσταση". Τα γραφικά αυτά παραθυράκια είχαν πάψει να χρησιμοποιούνται με τον συγκεκριμένο τρόπο εδώ και πολλά χρόνια μέχρι τη φετινή χρονιά που "σημαδεύτηκε" από την εμφάνιση μίας ακόμη φονικής πανδημίας.
"Όλοι παρέμειναν κλεισμένοι στα σπίτια τους για δύο μήνες και μετά η κυβέρνηση επέτρεψε τη σταδιακή άρση του lockdown. Κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου ορισμένοι επινοητικοί ιδιοκτήτες φλωρεντίνικων παραθύρων κρασιού γύρισαν πίσω τον χρόνο και χρησιμοποίησαν τα παράθυρά τους για να σερβίρουν ποτήρια κρασιού, καφέδες, αφεψήματα, σάντουιτς και παγωτό, χωρίς μικρόβια και χωρίς επαφές", αναφέρει ο ιστότοπος του Συλλόγου για τα Παράθυρα Κρασιού (Associazione Culturale BdV) σύμφωνα με το αμερικανικό site.
Σύμφωνα με τον Matteo Faglia, πρόεδρο του Wine Window Association, οι ενδιαφερόμενοι δεν έχουν παρά να χτυπήσουν τα μικρά ξύλινα παντζούρια για να δώσουν την παραγγελία τους, η οποία θα φτάσει σε αυτούς μέσα από ένα μυστηριώδη άνοιγμα που μοιάζει με τούνελ. Μέσα σε δύσκολες, σκοτεινές συνθήκες μία γεύση ιστορίας που διατηρεί τη δική της μαγεία.
Από: Thetoc.gr
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr
Όταν το καλύτερο μπαρ του κόσμου συνάντησε τη Louis Vuitton
Το Bar Leone συνεργάζεται με τη Louis Vuitton σε ένα νέο pop-up, σε μια αν μη τι άλλο εμβληματική σύμπραξη.
Γραφει Μπαμπης ΔουκαςΓιατί ο James Bond πίνει το Martini του κουνημένο και όχι ανακατεμένο
Το "shaken, not stirred" δεν είναι απλώς ατάκα. Από τον Ian Fleming μέχρι τη στρατηγική του πράκτορα 007, αποκαλύπτουμε γιατί ο James Bond πίνει το μαρτίνι του με τον πιο αντισυμβατικό τρόπο.
Γραφει Τιμος ΣαλαμεςΗ ταινία "Ο Κυνηγός" 'εγινε μπαρ και θέλουμε να πάμε
Αν πάντα ήθελες να βρεθείς στη ζούγκλα του "Κυνηγού" μαζί με το περίφημο τέρας της 20th Century, θα χαρείς να μάθεις ότι πλέον μπορείς να το κάνεις.
Γραφει Παυλος ΚρουστηςΠώς η Αθήνα λάτρεψε τη συνήθεια του aperitivo
Αλλά και ποια μέρη την αποθεώνουν στην πόλη, σερβίροντας φροντισμένα ποτά και νόστιμα σνακ.
Το Argentina Social Club είναι το νέο χοτ μπαρ της Αθήνας
Στην πλατεία Αργεντινής, ένα καινούριο σημείο κάνει re-introduce την αστική γοητεία της πρωτεύουσας, επενδύοντας σε κλασικές αξίες σε κάθε έκφρασή του.
Γραφει Μπαμπης ΔουκαςΚαφές à la Grecque: Πώς φτάσαμε από τον ελληνικό και τον φραπέ στο freddo και τον specialty
H κουλτούρα του καφέ στα μέρη μας, μαζί ασφαλώς με το προϊόν καθαυτό, έχει παγιωθεί, εξελιχθεί, ανθίσει και ωριμάσει. Κοινώς, πίνουμε πια καλύτερο καφέ από ποτέ και υπάρχουν λόγοι, πρόσωπα και σημαντικές εταιρείες πίσω από αυτό.
Γραφει Μπαμπης Δουκας