Ο τελευταίος μαέστρος των Βαλκανίων

Το πάλαι ποτέ μικροσκοπικό παιδί από το χωριό Μοντρίτσι, στις νότιες πλαγιές της οροσειράς Βέλεμπιτ, βόρεια του Ζαντάρ -το ίδιο παιδί που κλώτσησε για πρώτη φορά μπάλα την ώρα που βόμβες και σφαίρες έπεφταν από παντού στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας- μεγάλωσε, εξελίχθηκε σε έναν από τους κορυφαίους μέσους της γενιάς του, έγινε αρχηγός της εθνικής Κροατίας με την οποία έπαιξε τελικό Μουντιάλ και έφτασε μέχρι το σημείο να κερδίσει τη Χρυσή Μπάλα. Αυτό ήταν μόνο ένα σημαντικό επίτευγμα μιας σπουδαίας καριέρας αλλά και μιας ακόμη σημαντικότερης πορείας στην ίδια τη ζωή για τον Luka Modric, που σήμερα κλείνει 38 χρόνια ζωής (γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου του 1985). 

Μία ζωή που από νωρίς σημάδεψε ο εμφύλιος της Γιουγκοσλαβίας. Εκεί όπου ο μικρός Luka, γιος του μηχανικού αεροσκαφών Stipe και της υφαντουργού Radojka, είδε το 1991 τον παππού του (που έφερε το ίδιο ονοματεπώνυμο) να εκτελείται από Σέρβους εθνικιστές μαζί με άλλα έξι άτομα και το σπίτι του να καίγεται, για να ακολουθήσει η αναγκαστική μετακίνηση (μαζί με τη μητέρα του, καθώς ο πατέρας του ήταν μέλος του κροατικού στρατού) σε ξενοδοχεία της ευρύτερης περιοχής. Στο πάρκινγκ ενός εξ' αυτών, συγκεκριμένα του ξενοδοχείου Kolovare, στο Ζαντάρ, ο Modric έμαθε μπάλα. 

Σε ηλικία 16 ετών υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με την Ντιναμό Ζάγκρεμπ, από εκεί βρέθηκε στην Τότεναμ και ακολούθησε η Ρεάλ Μαδρίτης. Η συνέχεια είναι λίγο-πολύ γνωστή, με παράσημα μεταξύ άλλων 4 τρόπαια του Champions League με τη Βασίλισσα και την καλύτερη πορεία της εθνικής Κροατίας (της οποίας είναι και αρχηγός) σε Μουντιάλ, το καλοκαίρι του 2018.

Ένα από τα στοιχεία που κάνουν τον Modric να ξεχωρίζει είναι ο τρόπος με τον οποίο συνδυάζει τη φινέτσα με την υψηλή νοημοσύνη, όντας συνήθως δύο ή τρεις φάσεις μπροστά. Ένα από τα στοιχεία που τον έφεραν ανάμεσα στους κορυφαίους ποδοσφαιριστές του κόσμου, σε μια εποχή που το ίδιο το ποδόσφαιρο αλλάζει.

Το ότι έσπασε το δίπολο Cristiano Ronaldo/ Lionel Messi στο θεσμό της Χρυσής Μπάλας μόνο τυχαίο δεν είναι: Το ποδόσφαιρο γύρισε στους γήινους, μετά από μια δεκαετία όπου κυριαρχούσαν οι εξωγήινοι. Δεν πρόκειται ωστόσο για το τέλος μιας γενιάς, είναι πολύ νωρίς να μιλάμε για κάτι τέτοιο.

Ο Modric είναι από εκείνους τους τύπους που σε γυρνούν στις εποχές που το νο. 10 το φορούσαν αποκλειστικά οι πραγματικοί μαέστροι. Εκείνοι που διηύθυναν το κέντρο του γηπέδου -και κατ' επέκταση όλο το παιχνίδι- χωρίς να χρειάζεται να κάνουν τα εξωπραγματικά που κάνει ο Messi ή και ο Mbappe, ο Sancho και εσχάτως ο Ansu Fati. Αλλά που ήταν αντιστοίχου ποδοσφαιρικής πάστας. 

Όταν, από το 2015 μέχρι το 2018, η Ρεάλ κέρδισε 4 Champions League σε 5 σεζόν, ο Modric είχε εξίσου σημαντικό ρόλο στην ομάδα με τον Ronaldo. Η φυσική τάση όμως να μένουν στο θυμικό τα γκολ αλλά και η πιο ταπεινή προσωπικότητα του Κροάτη είχαν ως αποτέλεσμα να υποτιμηθεί σε τεράστιο βαθμό η προσφορά του. Στo Μουντιάλ της Ρωσίας, ο Modric κατάφερε να κάνει θόρυβο, υπηρετώντας το ποδόσφαιρό του. Σε μια Κροατία γεμάτη ταλέντο, ο κοντός με το ξανθό μαλλί, την χαρακτηριστική γιουγκοσλάβικη φάτσα και το 10 στη πλάτη κινούσε τα νήματα. Λειτουργούσε παράλληλα σαν πρωταγωνιστής, σκηνοθέτης και παραγωγός, αν χρειάζεται να χρησιμοποιήσουμε κινηματογραφικούς όρους. 

Κάθε φορά που τύποι σαν τον Luka Modric κερδίζουν, πανηγυρίζουν μαζί τους και όλοι οι old school λάτρεις του ομορφότερου παιχνιδιού του πλανήτη. 

---

Διάβασε ακόμη για τον μύθο του Javier Zanetti και για ποιο λόγο όλοι νοσταλγούν το ποδόσφαιρο των 90s.

---

φωτογραφίες © Getty Images

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr