Γιάννης Αντετοκούνμπο: Από παιδί - θαύμα, ένας από τους καλύτερους του ΝΒΑ

Ο Νίκος Παπαϊωάννου ταξίδεψε μέχρι το Λος Άντζελες για να δει τον Γιάννη Αντετοκούνμπο να ζει για τα καλά το αμερικανικό όνειρο και να αγωνίζεται στο 2o All-Star Game της καριέρας του.

Γράφει: Esquire Editors 16 Ιουνίου 2018

Από τον Νίκο Παπαϊωάννου 

Φεβρουάριος 2016 στο παγωμένο Μιλγουόκι. Στους διαδρόμους του BMO Harris Bradley Center, του "σπιτιού" των Bucks και του Γιάννη Αντετοκούνμπο, επικρατεί πανικός. Είναι η τελευταία επίσκεψη του Kobe Bryant – έχει ήδη ανακοινώσει ότι στο τέλος της σεζόν θα αποχωρήσει από την ενεργό δράση. Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο μαζί με την οικογένειά του τρέχει "αλαφιασμένος". Ψάχνει κάτι στ’ αποδυτήρια των φιλοξενουμένων. Ανοίγει και κλείνει πόρτες μέχρι να βρει τη σωστή, αυτήν που οδηγεί στο δωμάτιο όπου αλλάζει ο Kobe Bryant. H Βερόνικα Αντετοκούνμπο, μητέρα του Γιάννη, έχει ζητήσει από το γιο της να την οδηγήσει εκεί για να βγάλει μια αναμνηστική φωτογραφία με τον "Black Mamba". Ο Γιάννης δε γνώριζε εκείνη τη στιγμή ότι μια απλή επίσκεψη, με καθαρά εθιμοτυπικές προθέσεις, θα αποτελούσε το κλειδί για την αλλαγή του επιπέδου του ως μπασκετμπολίστα.

Ο Kobe Bryant, ένας από τους κορυφαίους μπασκετμπολίστες στην ιστορία του ΝΒΑ, λίγο πριν φύγει από το γήπεδο κι ενώ ήταν περικυκλωμένος από τους σωματοφύλακές του, μου είχε πει τότε: "Του είπα ότι κανείς δεν πρόκειται να τον πιέσει για να δουλέψει ακόμα πιο σκληρά. Την απόφαση αυτή θα την πάρει μόνος. Δεν πρόκειται να αποφασίσει κάποιος για λογαριασμό του. Αν δουλέψει καθημερινά όσο πρέπει και όπως πρέπει, τότε μπορεί να γίνει ένας από τους κορυφαίους που έχουν παίξει ποτέ το άθλημα".

Γιάννης Αντετοκούνμπο: Από παιδί - θαύμα, ένας από τους καλύτερους του ΝΒΑ

Ο Γιάννης άκουσε τον Kobe να τον προκαλεί και ουσιαστικά να του δείχνει το σκληρό και δύσβατο δρόμο που οδηγεί στην κορυφή. Ο Greek Freak, όπως είναι το προσωνύμιο του δις All-Star και 2ου σκόρερ στη φετινή σεζόν του ΝΒΑ με μέσο όρο 27,8 πόντους, δεν έκρυψε την έκπληξή του όχι μόνο γιατί του μίλησε ο Kobe, αλλά και για το τι του είπε: "Μου εξήγησε πόσο σημαντικό είναι το να δουλεύεις ειδικά το καλοκαίρι, μετά το τέλος της σεζόν. Κι αυτό το ξέρω κι εγώ. Ξέρω πόση δουλειά βάζω. Είναι όμως διαφορετικό να το ακούς από τον ίδιο τον Kobe. Δεν ξέρω τι κάνουν οι υπόλοιποι σπουδαίοι αθλητές, είμαι όμως σίγουρος ότι προσωπικά δουλεύω αρκετά. Μου είπε ότι σούταρε 1.000 σουτ την ημέρα. Εγώ μέχρι να μιλήσουμε ήμουν στα 500. Τώρα πρέπει να ρίχνω 1.001 για να τον περάσω. Το θέμα είναι ότι άκουσα τη συμβουλή του. Άκουσα προσεκτικά τι έκανε αυτός τα καλοκαίρια και θα προσπαθήσω να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ. Όταν αποσυρθώ από το μπάσκετ, θέλω να έχω κάνει πράξη το motto του Kobe, που λέει ότι έδωσε τα πάντα για το μπάσκετ. Πρέπει να δώσω κι εγώ τα πάντα. Ό,τι έχω και δεν έχω, για το μπάσκετ".

Η 22α Φεβρουαρίου του 2016 ήταν σημαδιακή για τον Γιάννη. Απέναντι στους Los Angeles Lakers έκανε το πρώτο triple double figure της καριέρας του με 27 πόντους, 12 ριμπάουντ και 10 ασίστ και ταυτόχρονα είδε τον Kobe Bryant να τον προκαλεί και να τον "σπρώχνει" για να αλλάξει επίπεδο, να γίνει πιο σπουδαίος απ’ ό,τι είναι.

Φτάνουμε στο σήμερα, ακριβώς δύο χρόνια από εκείνη τη μέρα. Ο Γιάννης αποδεικνύεται ο καλύτερος μαθητής. Τα λόγια του Kobe στριφογυρίζουν ακόμα μέσα στο κεφάλι του. Είναι ο οδηγός του. Στο Los Angeles Convention Center, δίπλα από τα μεγαλύτερα ονόματα του ΝΒΑ, ο Γιάννης όχι μόνο στέκεται σαν ίσος προς ίσο. Είναι αυτή τη στιγμή ο παίκτης με τη μεγαλύτερη προοπτική εξέλιξης στο ΝΒΑ. Μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για ένα παιδί που στις 6 Δεκεμβρίου έκλεισε τα 23 και φέτος κάνει την καλύτερη χρονιά στην πεντάχρονη καριέρα του στο ΝΒΑ.

Ο Γιάννης φτάνει σε μια τεράστια αίθουσα όπου υπάρχει μια καρέκλα κι ένα τραπέζι σε ένα υπερυψωμένο stand με backdrop το λογότυπο του All-Star Game του Λος Άντζελες. Κάθεται αναπαυτικά και κοιτά γύρω του, σαν να προσπαθεί να ρουφήξει κάθε στιγμή ή σαν να θέλει να χωνέψει το ότι είναι All-Star για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Είπαμε, όμως, στο μυαλό του στριφογυρίζουν τα λόγια του Kobe από εκείνο το βράδυ του Φεβρουαρίου, πίσω στο 2016. To παραδέχεται χαρακτηριστικά: "Ήταν σημαδιακή εκείνη η μέρα, γιατί ο Kobe μ’ έκανε να καταλάβω ότι θα πρέπει να δουλέψω ακόμα πιο σκληρά. Το να δουλεύεις σκληρά δεν είναι αρκετό. Πρέπει να πας σε άλλο επίπεδο αν θέλεις να γίνεις ο καλύτερος. Όταν μου μιλούσε, κοιτούσα τα μάτια του και ήταν σαν να έβγαζε φωτιές. Ήξερε πολύ καλά τι μου έλεγε και ουσιαστικά με προκάλεσε να γίνω καλύτερος".

O Kobe Bryant αποδείχτηκε προφητικός, αφού ο Γιάννης, χάρη στην ακόμα πιο σκληρή δουλειά, καθιερώθηκε –ειδικά φέτος με την εκπληκτική χρονιά που κάνει– ως ένας από τους πέντε-έξι καλύτερους μπασκετμπολίστες στο ΝΒΑ και κατ’ επέκταση στον πλανήτη, μαζί με τους LeBron James, Kevin Durant, Stephen Curry, James Harden και Russell Westbrook.

Το ρολόι στο Staples Center του Λος Άντζελες, εκεί που έλαβε χώρα το 67ο NBA All-Star Game, μετρά αντίστροφα. Δείχνει 2:52 για να τελειώσει η τέταρτη και τελευταία περίοδος. Το σκορ είναι 139-140 υπέρ της ομάδας του Stephen Curry. Ο Γιάννης κάθεται στην κορυφή του τρίποντου και περιμένει την πάσα του James Harden, που δε σταματά να κάνει προσποιήσεις. Του τη δίνει, ο Γιάννης τη σκάει μία φορά στο έδαφος και ενώ απέναντί του έχει τον Kevin Durant, ένα από τα πιο δυνατά κορμιά του NBA, κάνει αυτό το eurostep για το οποίο τον λάτρεψε (και) η Αμερική και με χάρη αφήνει την μπάλα στο καλάθι. 139-142. Είναι μία από τις στιγμές, ίσως η πιο χαρακτηριστική, του Γιάννη στο παιχνίδι. Δείχνει το πάθος του, τη refuse to lose νοοτροπία του, το πάθος του για το παιχνίδι και τη νίκη. Στο περσινό, στην παρθενική του συμμετοχή στον κορυφαίο αγώνα επίδειξης του ΝΒΑ, ήταν ο πιο παθιασμένος. Έτρεχε, έπαιζε άμυνα, τσίγκλαγε συμπαίκτες και αντιπάλους για να δώσουν το κάτι παραπάνω, να πάρουν το παιχνίδι πιο σοβαρά και να μην αφήνουν απλά τους αντιπάλους να καρφώνουν. Ένα χρόνο μετά φαίνεται ότι το κατάφερε. To φετινό παιχνίδι μπορεί να μην είχε τόσο σοβαρές άμυνες, είχε όμως πολύ μεγαλύτερο πάθος για τη νίκη και από τις δύο πλευρές.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΤΕΤΟΚΟΥΝΜΠΟ

Το επόμενο, το λογικό βήμα για τον Γιάννη θα είναι να στρατοπεδεύσει το ερχόμενο καλοκαίρι στο Orange County της Καλιφόρνιας και να δουλέψει με τον Kobe Bryant. Για να μάθει από τον καλύτερο, όπως λέει: "Θα ήταν τρομερό να δουλέψω με τον Kobe. To να μιλήσω μαζί του θα είναι σημαντική εμπειρία. Θέλω να μπω μέσα στο μυαλό του και να μάθω τι χρειάζεται για να είσαι νικητής, για να φτάσεις στο πιο υψηλό σημείο με την ομάδα σου. Να μάθω πώς γίνεται να είσαι απολύτως συγκεντρωμένος στο στόχο. Οτιδήποτε κι αν συμβαίνει γύρω σου, στη ζωή σου, να είσαι συγκεντρωμένος στο στόχο. Όταν έπαιζε, δεν είχε σημασία τι γινόταν στην καθημερινότητά του – έβγαινε στο παρκέ και "σκότωνε” κόσμο. Έπαιζε σκληρά. Η ομάδα του κέρδιζε. Κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα. Θέλω να μάθω τι χρειάζεται για να νικάς και να είσαι ο ιδανικός ηγέτης".

Οπότε, ακριβώς τώρα, όπου είναι δεδομένο το πόσο καλός παίκτης είναι, στατιστικά και μη, έχει ήδη αρχίσει να κρίνεται και να αξιολογείται βάσει της εικόνας της ομάδας του, των Bucks. Το πόσο μακριά θα προχωρήσουν στα playoffs του ΝΒΑ και το αν φυσικά θα πάρουν πρωτάθλημα θα είναι τα κριτήρια του πόσο σπουδαίος είναι, μιας και τα στατιστικά του –πάνω κάτω– θα βρίσκονται συνεχώς σ’ αυτό το επίπεδο.

Μπροστά του είναι η πρόκληση του να εξελιχθεί από το πρόσωπο των Bucks αλλά και της πόλης του Μιλγουόκι σε ηγέτη. Τα leadership skills του Αντετοκούνμπο αναπτύχθηκαν έντονα στους δρόμους της Αθήνας, όταν προσπαθούσε μαζί με τους γονείς και τα αδέρφια του να βγάλουν τα προς το ζην ως μικροπωλητές: "Από μικρός ήμουν ο ηγέτης της οικογένειάς μου. Ήθελα και θέλω πάντα να βγαίνω μπροστά και να μη φοβάμαι την παραμικρή πρόκληση. Κανένα εμπόδιο. Οι δυσκολίες εκείνες είχαν την ομορφιά τους επειδή σφυρηλάτησαν το χαρακτήρα μου. Με προετοίμασαν γι’ αυτή τη στιγμή. Η διαφορά από το ΝΒΑ, από το μπάσκετ, είναι ότι πλέον στο Μιλγουόκι έχω μάθει να βγαίνω μπροστά με το να είμαι πιο ομιλητικός προς τους συμπαίκτες μου και να τους παρακινώ να γίνουν ακόμα καλύτεροι. Προτιμώ να ηγούμαι διά του παραδείγματος, πάω πρώτος στην προπόνηση και φεύγω τελευταίος. Δουλεύω πιο σκληρά απ’ όλους. Την ίδια στιγμή όμως αντιλαμβάνομαι ότι πρέπει να μιλάω περισσότερο για να καθοδηγώ τους συμπαίκτες μου. Δε φοβάμαι να λέω την άποψή μου, θέλω να τους βοηθώ ώστε να γίνουν καλύτεροι. Είναι κάτι στο οποίο δουλεύω ιδιαίτερα τον τελευταίο χρόνο".

Ο Γιάννης έχει μάθει να είναι αφοσιωμένος σε ό,τι αγαπά: στην οικογένειά του, στο μπάσκετ, στη ζωή την ίδια. Ο χαρακτήρας του δοκιμάστηκε έντονα στις 29 Σεπτεμβρίου 2017, λίγους μήνες πριν, όταν έχασε αιφνιδίως τον πατέρα του Τσαρλς σε ηλικία μόλις 54 ετών. Αυτή η τραγωδία έφερε την οικογένειά του ακόμα πιο κοντά. Ο Γιάννης είχε, έχει και θα έχει παντού μαζί του τον πατέρα του: "Ήταν κάτι πολύ δύσκολο, ο χρόνος όμως είναι ο καλύτερος γιατρός. Ο πατέρας μου θα είναι πάντα στην καρδιά μου και θα είναι πάντα δίπλα μου στο παρκέ. Αυτό που προσπαθώ και κάνω είναι να είμαι δίπλα στη μητέρα μου και την οικογένειά μου. Να είμαι ο ηγέτης".

Η αφοσίωση του δε σταματά στην οικογένεια ή στο μπάσκετ. Ο Γιάννης νοιάζεται πραγματικά για όσους αγαπά. Δεν έχει μάθει να ξεχνά. Έτσι, δεν προκαλεί εντύπωση το τηλεφώνημα που έκανε στον Jason Kidd 15 λεπτά πριν από την απομάκρυνση του τελευταίου από το τιμόνι των Bucks. Ο Γιάννης έκανε τα πάντα για να βρεθεί λύση και να αλλάξουν απόφαση οι ιδιοκτήτες της ομάδας του. Γνωρίζει καλά ότι η αλματώδης άνοδος την πενταετία που βρίσκεται στο ΝΒΑ έχει να κάνει και με την πίστη που έδειξε στο πρόσωπό του ο πρώην, πλέον, προπονητής του. "Κόουτς, αυτό που πάνε να κάνουν δεν είναι σωστό, θα σε αφήσουν να φύγεις. Τι μπορώ να κάνω; Θα καλέσω τους ιδιοκτήτες. Θα καλέσω τον μάνατζέρ μου" λέει χαρακτηριστικά στον Kidd λίγο πριν μάθει τα νέα της απόλυσής του.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΤΕΤΟΚΟΥΝΜΠΟ

Είναι ηγέτης, βγαίνει μπροστά, είναι δίκαια στην ελίτ με τους καλύτερους του κόσμου. Οι προκλήσεις δε σταματούν ποτέ όταν βρίσκεσαι μέσα στην κούρσα για το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη της χρονιάς. Η λέξη "πρωτάθλημα", κάτι απαγορευμένο ακόμα και για να το ονειρευτεί κανείς στην πόλη του Μιλγουόκι, πλέον ακούγεται όλο και περισσότερο πριν ή μετά το επώνυμό του. Είναι η επόμενη μεγάλη πρόκληση. Είναι η πίεση του να κουβαλάει στους ώμους του την ομάδα και την πόλη του. Και –γιατί όχι;– μια ολόκληρη χώρα, τη δική μας. "Θέλω να είμαι νικητής. Θέλω να γίνω νικητής. Όλοι εμείς που παίζουμε επαγγελματικό μπάσκετ στο τέλος της ημέρας έχουμε μόνο ένα πράγμα στο μυαλό μας: το πώς θα κατακτήσουμε το πρωτάθλημα. Αυτή τη στιγμή βάζω τα θεμέλια μέσω της σκληρής δουλειάς για να μπορέσω κάποια στιγμή να στεφθώ πρωταθλητής. Αυτή θα είναι η πιο γλυκιά στιγμή, όχι μόνο για τον εαυτό μου, αλλά για το Μιλγουόκι"

Μες στο γήπεδο κάνει τα πάντα για να οδηγήσει τους Bucks ένα βήμα πιο μακριά απ’ ό,τι πέρσι ή ακόμα παραπέρα. Έτσι δείχνει την αφοσίωσή του στον οργανισμό και στην πόλη. Με το που φτάσει κάποιος στο Μιλγουόκι, καταλαβαίνει εύκολα ότι ο Γιάννης είναι ένα μεγάλο σύμβολο για την περιοχή. Ίσως μεγαλύτερο από το λογότυπο της Harley-Davidson –εκεί κατασκευάζονται οι διάσημες μηχανές– και από τη φημισμένη ζυθοποιία του Γουισκόνσιν. Το πρόσωπό του είναι παντού: σε μεγάλες διαφημιστικές πινακίδες, σε αυτοκόλλητα, σε αφίσες στην πόλη, σε ηλεκτρονικούς πίνακες στο γήπεδο, σε τοίχους παιδικών δωματίων σε κάθε μέρος της γης. Είναι πρότυπο. Μια τέτοια πίεση την αντέχει και την αναζητά. Πώς τη διαχειρίζεται όμως; "Όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μου από τότε που ήρθα στο ΝΒΑ το 2013 είναι φοβερά. Μοιάζουν σαν παραμύθι. Ξέρω πως είμαι πλέον πρότυπο για πολλά παιδιά κι αυτό είναι ένα πολύ ωραίο συναίσθημα για μένα. Την ίδια στιγμή όμως νιώθω την ευθύνη του να είμαι σωστός και να δίνω το καλό παράδειγμα. Παίζω μπάσκετ επειδή το αγαπώ, όπως το αγαπούσα όταν έπαιζα στις γειτονιές της Αθήνας. Δεν το κάνω για τα χρήματα ούτε για τη φήμη. Το κάνω επειδή το απολαμβάνω τόσο εγώ όσο και η οικογένειά μου".

Καθώς μιλάει, μαζεύονται γύρω του στην ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα του Los Angeles Convention Center όλο και περισσότερες κάμερες, όλο και περισσότεροι δημοσιογράφοι. Τα φώτα γίνονται πιο δυνατά, σχεδόν εκτυφλωτικά. Ο Γιάννης, ντυμένος στα μαύρα, με το σήμα των Bucks να δεσπόζει στην προπονητική του μπλούζα, δείχνει και είναι χαλαρός. Δεν πίστευε ποτέ πως θα είχε την ευκαιρία για συμμετοχή στο All-Star Game, τη μεγαλύτερη γιορτή του ΝΒΑ: "Όταν μεγάλωνα, έκανα όνειρα να παίξω μπάσκετ. Περνούσε πολλές φορές από το μυαλό μου η ιδέα να παίξω στο ΝΒΑ. Αυτό ονειρεύονται όλα τα παιδιά. Όμως δεν μπορούσα να σκεφτώ ότι θα ερχόταν η στιγμή που θα έφτανα στο σημείο να παίζω στο ΝΒΑ και φυσικά να είμαι All-Star για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Είναι πολύ όμορφο αυτό το συναίσθημα".

Με το ύψος του να φλερτάρει με τα 213 εκατοστά, ο Γιάννης είναι ένας δημιουργός, με διασκελισμό που όμοιό του δεν έχει ξαναδεί το ΝΒΑ. Οι τεράστιες παλάμες του τον βοηθούν να έχει πάντοτε τον πλήρη έλεγχο της μπάλας και τα αθλητικά του προσόντα είχαν αφήσει άφωνους τους scouters των ομάδων του ΝΒΑ, που κατέκλυσαν την Ελλάδα την αγωνιστική περίοδο 2012-13 για να τον παρακολουθήσουν να παίζει με τη φανέλα του Φιλαθλητικού στην Α2. Ο τότε general manager των Bucks, ο John Hammond, ερωτεύτηκε τα μπασκετικά του προσόντα από την πρώτη στιγμή. Έκανε πάρτι όταν ο Γιάννης επελέγη από το Μιλγουόκι στο Νο. 15 του ντραφτ το 2013, αφού 14 ομάδες που διάλεγαν πριν από τους Bucks δίστασαν να εμπιστευτούν ένα 18χρονο παιδί από την Ελλάδα. Λίγο πριν από το ξεκίνημα της σεζόν 2016-’17 οι Bucks τον αντάμειψαν με μια μυθική τετραετή επέκταση συμβολαίου έναντι 100.000.000 δολαρίων. Τον περασμένο Οκτώβριο ανανέωσε τη συνεργασία του με τη Nike για ένα ποσό το οποίο φλερτάρει με τα 100.000.000 δολάρια και το καλοκαίρι του 2019 θα έχει το δικό του signature παπούτσι.

Ο Γιάννης ζει το περίφημο American Dream. Σε κάθε πόλη που επισκέπτεται για να παίξει με την ομάδα του γνωρίζει την αποθέωση. Σε κάποιες, μάλιστα, όπως το Τορόντο, η Νέα Υόρκη, το Σικάγο ή η Φιλαδέλφεια, όπου υπάρχει έντονο το ελληνικό στοιχείο στήνεται ένα μεγάλο ελληνικό πάρτι, κάτι που εκτιμά όσο τίποτε άλλο, όμως δεν του είναι αρκετό. Θέλει να περάσει στην ιστορία σαν ένας από τους καλύτερους παίκτες στην ιστορία του ΝΒΑ.

Θέλει να εξελιχθεί σε κάτι παραπάνω από τη μοναδική ιστορία του γιου παράνομων μεταναστών που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ελλάδα και έφτασε στο ΝΒΑ. Και είναι αποφασισμένος να δουλέψει όσο πιο σκληρά μπορεί για να πάει εκεί όπου ο ίδιος επιθυμεί. Η ερώτηση που πρέπει να απαντήσει δεν είναι αν θα πάει ψηλά, αλλά πόσο ψηλά.

ΜΗ ΧΑΣΕΙΣ

Περισσoτερα για Σπορ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ

Όλα όσα έμαθε η ζωή στον ο John McEnroe

Ή αλλιώς πώς να γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος μέσα από τις νίκες, αλλά και τις νίκες σου δια στόματος του πρώην τενίστα.

Εμμανουήλ Καραλή, πώς μοιάζει ο κόσμος από τα 6 μέτρα;

Ο 18χρονος επικοντιστής παραμένει απόλυτα προσγειωμένος, τόσο στους στόχους του όσο και στις αρχές που του έμαθε η ζωή.