Η ιστορία των desert boots της Clarks

Πώς τα μποτάκια που φόραγαν οι εκτροφείς αγριόχοιρων στη Σαχάρα κατέκτησαν τον κόσμο.

Γράφει: Παναγιώτης Κούστας 08 Απριλίου 2021

These boots are made for walking: Τα εικονικά desert boots της Clarks, αυτά τα κομψά και άνετα casual μποτάκια που πέρασαν από χίλια κύματα μέχρι να βγουν στην παραγωγή, έχουν να μας διηγηθούν μία συναρπαστική ιστορία. Για να βρούμε την αρχή της, θα πρέπει να γυρίσουμε τον χρόνο επτά δεκαετίες πίσω και να μεταφερθούμε, όχι σε κάποια έρημο, αλλά στη Μιανμάρ.

Εκεί, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Nathan Clark -δισέγγονος του James Clark που ίδρυσε την εταιρεία C & J Clark, γνωστή με το εμπορικό όνομα Clarks-, ενώ υπηρετούσε στη Βρετανική Ταξιαρχία της Δυτικής Αφρικής, στη Μιανμάρ (τότε Μπούρμα) και την Ινδία, είχε τα μάτια του ανοιχτά, όπως του είχε ζητηθεί από τον μεγαλύτερο αδερφό του και πρόεδρο της σεβάσμιας οικογενειακής υποδηματοποιίας από το 1942, τον Bancroft, για να "ανακαλύψει" νέα, χρήσιμα σχέδια για υποδήματα.

Από τους εκτροφείς των αγριόχοιρων, στα πόδια των αξιωματούχων του Όγδοου Στρατού

Πιστός στο καθήκον του, ο Clark, που έτρεφε μεγάλη εκτίμηση για την οικογενειακή επιχείρηση, κατέγραψε κάποιες ιδέες. Η πρώτη, ήταν τα σανδάλια Chupplee. Η δεύτερη, τα desert boots, τα πλέον γνωστά σε όλους μας καστόρινα μποτάκια με την κρεπ καουτσουκένια σόλα, που κατά τη διάρκεια της εκστρατείας στη Βόρεια Αφρική φτιάχνονταν κατά παραγγελία στο παζάρι του Καΐρου, για τους αξιωματούχους του Όγδοου Στρατού.

"Κάποιοι από αυτούς τους αξιωματούχους ήρθαν στην Μπούρμα κι εκεί ήταν που τα είδα", αφηγήθηκε αργότερα ο Clark. Εκείνοι τα είχαν υιοθετήσει όταν, ενώ είχαν σταθμεύσει στη Σαχάρα (εξ ου και το desert), τα είδαν να τα φορούν κάποιοι εκτροφείς αγριόχοιρων. Το κανονικό τους όνομα ήταν veldtschoen και έμοιαζαν με τα chukka boots, μόνο που ήταν φτιαγμένα από ανεστραμμένο δέρμα, με ύψος μέχρι τον αστράγαλο και δύο με τρεις σειρές κορδονότρυπες.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

A post shared by Clarks Shoes (@clarksshoes)

Ένα ζευγάρι μποτάκια φτιαγμένο για την έρημο

"Η κύρια διαφορά τους", όπως εξηγεί ο John Berendt, πρώην συντάκτης του αμερικανικού Esquire, "ήταν ότι στο πάνω τους τμήμα, το δέρμα τους, αντί να ραφτεί εσωτερικά, κάτω από το πόδι, ήταν γυρισμένο και ραμμένο κατευθείαν πάνω στη σόλα".

Τα συγκεκριμένα μποτάκια είχαν σχεδιαστεί για το έδαφος της ερήμου. Έτσι, τότε αποτέλεσαν την άνετη και λειτουργική εναλλακτική στα άβολα, βαριά και ζεστά στρατιωτικά άρβυλα, που είχε διανείμει στους άντρες της η βρετανική κυβέρνηση. "Ο Clark έψαχνε για ένα άνετο, καθημερινό παπούτσι", αφηγείται ο Berendt, "και με αυτό που έμοιαζε στα chukka boots, στο λίγο πιο παντοφλέ λόγω του εμφανούς ραψίματος, βρήκε την άκρη του".

Τα desert boots παραλίγο να μη βγουν ποτέ στην παραγωγή

Οι εξελίξεις, όμως, δεν ήταν καθόλου γρήγορες. Παρότι ο Clark έστειλε σχέδια και κάποια πατρόν στον αδερφό του, δεν κατασκευάστηκε ούτε ένα δείγμα μέχρι την επιστροφή του από τον πόλεμο, το 1946.

Εκείνη την εποχή, πατρονίστας στην εταιρεία ήταν ο Bill Tuxill, ένας πολύ ταλαντούχος και δουλευταράς τύπος. Κάθε φορά που πήγαινε, όμως, ο Clark να δει το τι γίνεται με τα δικά του σχέδια, τα έβλεπε στο πίσω ράφι του και εκείνος του απαντούσε με κάποια αμηχανία "Ναι, κύριε Clark, θα τα ξεκινήσω αμέσως μετά". Τελικά, έκοψε μόνος του τα δείγματα.

Όταν τα παρουσίασε στην Επιτροπή Αποθεμάτων της εταιρείας, που αποφάσιζε σχετικά με το ποια υποδήματα θα περιλαμβάνονταν στις νέες της σειρές, τα desert boots δεν κέρδισαν τις καρδιές τους. Η ετυμηγορία τους; Ότι δεν πρόκειται να πουλήσουν ποτέ.

Ο δρόμος της επιτυχίας πέρασε από την Αυστραλία και τη Τζαμάικα

Ο Clark παρέμεινε απτόητος. Αν δεν ενδιαφέρονταν στο Ηνωμένο Βασίλειο για τα μποτάκια του, κανείς δεν του απαγόρευε να εξερευνήσει εναλλακτικές αγορές. Έτσι, καθώς είχε τεθεί επικεφαλής της υπερπόντιας ανάπτυξης, ίδρυσε την Clarks Australia το 1948 και ξεκίνησε να τα πουλάει εκεί. Μετά, έκαναν την εμφάνισή τους στις Δυτικές Ινδίες, ενώ έγιναν εξαιρετικά δημοφιλή και αναπόσπαστο κομμάτι της τζαμαϊκανής μουσικής και κουλτούρας.

Για να κατακτήσουν τον κόσμο, όμως, έπρεπε να χτυπήσουν τη "φλέβα" της αμερικανικής αγοράς. Το αδιαμφισβήτητο γόητρο των Ηνωμένων Πολιτειών, που τότε απολάμβαναν τη μεταπολεμική ευημερία, οδήγησε το 1949 τον Clark στην Εμπορική Έκθεση Υποδημάτων του Σικάγου, όπου συνάντησε τον fashion editor του Esquire, Oskar Schoefler.

Ο ρόλος του Esquire στη διάδοση των desert boots

Με έδρα την Πόλη των Ανέμων, το Esquire μετρούσε τότε ήδη 16 χρόνια κυκλοφορίας και έχαιρε της απόλυτης αυθεντίας όσον αφορά την αντρική μόδα. Αυτό που είχε ξεκινήσει την εποχή της Μεγάλης Κατάθλιψης ως ένα πείραμα, δηλαδή ως το πρώτο αντρικό περιοδικό μόδας, είχε εξελιχθεί σε ένα αναγνωρισμένο brand που είχε υπερβεί κατά πολύ τις αρχικές προσδοκίες των δημιουργών του.

Η επιτυχημένη συνταγή ενός συνδυασμού λογοτεχνικής γραφής -στο πρώτο τεύχος υπήρχαν κείμενα του Ernest Hemingway και του F. Scott Fitzgerald- και θεμάτων μόδας, είχε ήδη αποδειχθεί ανθεκτικός. Έτσι, στον απόηχο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, συνέχιζε να έχει νόημα για μια νεότερη γενιά αντρών. Μάλιστα, στα τέλη της δεκαετίας του 1950, δημοσίευε κείμενα συγγραφέων της τότε πρώτης γραμμής, όπως ο Albert Camus και ο Jack Kerouac και το beatnik αναγνωστικό του κοινό έκανε τα desert boots αναπόσπαστο κομμάτι της γκαρνταρόμπας του.

Τα πιο άνετα casual παπούτσια

Δεν είναι δύσκολο να φανταστείς το τι είδε ο συντάκτης του Esquire στα desert boots που του έδειξε ο Clark στο περίπτερο του Esquire στην Εμπορική Έκθεση Υποδημάτων του Σικάγου. Σε μία εποχή που τα sneakers δεν ήταν αποδεκτά ως "πρόχειρα" παπούτσια, τα συγκεκριμένα μποτάκια με τις καουτσουκένιες σόλες ήταν για εκείνον γραμμένο στ’ αστέρια το να κάνουν επιτυχία. Όπως θυμάται ο Clark, "έδειχνε να τον ενδιαφέρουν υπερβολικά, ως ένα καινούργιο είδος casual υποδημάτων που θα μπορούσε να γίνει ευρέως αποδεκτό".

Έτσι, ο Schoefler έγραψε μία γενναιόδωρη κριτική για τα desert boots της Clarks στις αρχές της δεκαετίας του 1950, στο εκδοτικό "ξαδερφάκι" του Esquire, το πιο μοδάτο Apparel Arts. Το συγκεκριμένο άρθρο, προξένησε το ενδιαφέρον του Bronson Davis, ενός έμπειρου πωλητή, που κατέληξε να εκπροσωπεί την εταιρεία Clarks στις Ηνωμένες Πολιτείες και έπαιξε τεράστιο ρόλο στην επιτυχία των desert boots.

Στα χρόνια που μεσολάβησαν μέχρι σήμερα, το Esquire συνέχισε να εκφράζει τον θαυμασμό του για τα desert boots, συμπεριλαμβάνοντάς τα σε editorials και φωτογραφίσεις μόδας, ως αναπόσπαστο κομμάτι μίας σύγχρονης αντρικής γκαρνταρόμπας.

Και έτσι φτάνουμε στα Desert Boots 2

Φυσικά, τα μποτάκια βρήκαν τελικά τον δρόμο τους και στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο, όπου έγιναν staple του διακριτικού cool ντυσίματος για ολόκληρες γενιές. Κι αυτό γιατί οι θιασώτες των desert boots ορκίζονται στο ότι δεν υπάρχει πιο άνετο παπούτσι.

Αυτή η άνεση επαναλαμβάνεται σε κάθε εκδοχή του μοντέλου που έχει κυκλοφορήσει στην αγορά τα τελευταία 70 χρόνια, συμπεριλαμβανομένου του Desert Boot 2 αυτής της σεζόν, μίας μοντέρνας και πιο ογκώδους εκδοχής του εικονικού σχεδίου, εμπλουτισμένης με τεχνολογίες που προσφέρουν έξτρα άνεση.

Από: Esquire US

ΜΗ ΧΑΣΕΙΣ

Περισσoτερα για Αξεσουάρ