Όλα όσα έμαθε η ζωή στον Eminem

Απλά μαθήματα attitude από έναν τρομερό τύπο που κλείνει 47 χρόνια ζωής.

Γράφει: Αργύρης Κούρσαλης 17 Οκτωβρίου 2019

Ένας λευκός rapper με στόμα πολυβόλο και στίχους τόσο κοφτερούς που άφηνε ακόμα και τους μετρ του είδους άναυδους με το θάρρος και το θράσος του. Ο Eminem, από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε στο προσκήνιο, ήταν ένα οξύμωρο, μία επικίνδυνη ανωμαλία σε έναν κόσμο, αυτόν του hip hop, που έμοιαζε να έχει πολύ συγκεκριμένους κανόνες στα τέλη των 90s. O μέντορας του κατά κόσμον Marshall Bruce Mathers, όμως, γνώριζε πολύ καλύτερα: Ο Dr. Dre είδε σε αυτόν το μέλλον μίας ολόκληρης μουσικής σκηνής και φρόντισε να το κάνει πραγματικότητα.

Ο rapper με τις πολλές διαφορετικές φωνές και τα ακόμη περισσότερα πρόσωπα βρίσκεται εδώ και δύο δεκαετίες πολύ ψηλά στον αστερισμό του hip hop. Σήμερα, που κλείνει 47 χρόνια γεμάτα περιπέτειες και συχνά σκαμπανεβάσματα από το ζενίθ στο ναδίρ και πάλι πίσω, είναι η καλύτερη ευκαιρία για να δούμε όλα όσα του έμαθε η ζωή. Όπως εκείνος φρόντισε να τα αποτυπώσει σε συνέντευξή του στο αμερικανικό Esquire τον Σεπτέμβριο του 2008.  

> Οι άνθρωποι μπορούν να προσπαθήσουν να εφεύρουν ξανά τον εαυτό τους. Δε νομίζω ότι μπορείς να αλλάξεις το ποιος είσαι πραγματικά παρόλα αυτά, αφού το ποιος είσαι είναι λίγο έως πολύ το από πού έρχεσαι και τι έχεις κάνεις μέχρι στιγμής στη ζωή σου. Μπορείς να αλλάξεις την εικόνα σου κι όλα αυτά -μπορείς να αλλάξεις τα γαμημένα τα ρούχα σου, τα εσώρουχα, το χρώμα των μαλλιών σου, όλα αυτά τα σκατά- αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα είσαι ένας ολοκαίνουργιος άνθρωπος.

> Θέλεις να πεις: "Δεν μου καίγεται καρφί για το τι λένε οι άλλοι". Προφανώς και θες να το πεις. Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι οι άνθρωποι πίστεψαν ότι εξαφανίστηκα κάποια στιγμή από το πρόσωπο της Γης.

> Το πήγα σερί για εννιά, δέκα χρόνια, χωρίς να κάνω ούτε ένα διάλειμμα. Έπρεπε να αναζωογονηθώ κάποια στιγμή.

> Μου αρέσει όταν οι άνθρωποι λένε βλακείες. Γιατί αν οι άνθρωποι δεν έλεγαν βλακείες, δεν θα υπήρχε τίποτα για μένα ώστε να τους την πω. Το έχω ανάγκη. Χωρίς πυρομαχικά, πώς θα μπορέσω να ανέβω στην σκηνή;

> Υπάρχει προφανώς ένα όριο στα πράγματα που θέλουν οι άνθρωποι να γνωρίζουν, αν κι η αλήθεια είναι ότι έχω βγάλει σχεδόν τα πάντα στην φόρα. Ίσως το κοινό δεν γνωρίζει τι είδους εσώρουχα φοράω, τι χρώμα. Μποξεράκια. Ροζ.

> Έχει πλάκα να κάνεις ένα βήμα πίσω και να ακούς άλλους rappers να το κάνουν σωστά, να λένε πράγματα που θα ήθελες να έχεις εσύ σκεφτεί. Παραμένω ένας οπαδός της rap.

> Όταν οι άνθρωποι αγοράζουν ένα CD, δεν σου δίνεται η ευκαιρία να καθίσεις μαζί τους στο αυτοκίνητο και να παρακολουθήσεις τα πρόσωπά τους καθώς το σαγόνι τους πέφτει στο πάτωμα.

> Ο τύπος πίσω από το ταμείο με αναγνωρίζει, αν και δεν έχω βγάλει καινούργιο άλμπουμ εδώ και τέσσερα χρόνια. "Πώς τα πας Marshall;", "Τι γίνεται;". Πληρώνω τη βενζίνη, αγοράζω ένα σακουλάκι πατατάκια και την κάνω. Αν όμως είχα βγάλει πρόσφατα άλμπουμ, αυτός ο ίδιος άνθρωπος που βρίσκεται πίσω από το ταμείο θα ερχόταν κρατώντας ένα κομμάτι χαρτί για να μου πει: "Μπορείς να μου δώσεις ένα αυτόγραφο;".

> Δεν είναι ότι είμαι αρχίδι με όποιον γνωρίζω πρώτη φορά. Γενικά είμαι cool.

> Δεν πρόκειται να πεις κάτι για εμένα που δεν πρόκειται εγώ ο ίδιος να πω για τον εαυτό μου. Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπορώ να σκεφτώ για μένα· αν κάποιος ήθελε να με εκνευρίσει, θα μπορούσε να πει εκείνο ήταν το άλλο. Έτσι, τα λέω εγώ πριν το κάνουν εκείνοι. Αυτή είναι η καλύτερη στρατηγική για μένα.

> Η εμπιστοσύνη είναι κάτι που αποκτάται με δυσκολία. Για αυτό ο κύκλος μου είναι πολύ μικρός και πολύ στενός. Είμαι λίγο περίεργος όταν πρόκειται να κάνω καινούργιους φίλους.

> Δεν ξέρω που να πάω για να γνωρίσω ένα καλό κορίτσι. Αν έχεις καμία συμβουλή, είμαι όλος αυτιά.

> Τα συναισθήματα σε ένα τραγούδι -ο θυμός, η οργή- πρέπει να είναι ειλικρινή. 

> Όταν είμαι στο studio με τον Dre, δεν χρειάζεται να ανησυχώ για τα beats. Μπορώ απλά να ξεκινήσω τις ρίμες. Είναι το μόνο πράγμα στο οποίο χρειάζεται να συγκεντρωθώ. Όταν προσπαθώ να κάνω παραγωγή σε ένα κομμάτι μόνος μου, σκέφτομαι το high hat. Είναι αρκετά δυνατό; Το snare drum. Ακούγεται αρκετά καθαρά; Το πιάνο. Ακούγεται ή όχι; Όλο αυτό μπορεί να είναι τρομερά χρονοβόρο.

> Μέσα στον προηγούμενο χρόνο, ξεκίνησα να μαθαίνω πως να μην έχω τόση οργή μέσα μου, πώς να σκέφτομαι το πόσο γαμημένα ευλογημένος είμαι. Κάνοντας αυτό, έγινα ένας πολύ πιο ευτυχισμένος άνθρωπος, αντί για όλη εκείνη την απέχθεια που συνήθιζα να έχω προς το πρόσωπό μου.

> Η μουσική, δεν θα έλεγα ότι έγινε πιο χαρούμενη, σίγουρα όμως είναι πιο upbeat. Νιώθω και πάλι ο εαυτός μου.

> Μην με παρεξηγείς, η οργή παραμένει στη θέση της.

> Δεν είμαι σίγουρος αν έχω αποδεχθεί τον θάνατο του Proof (σ.σ: παιδικός του φίλος και rapper που δολοφονήθηκε το 2006), νομίζω όμως ότι έχω καταφέρει να αντιμετωπίσω το γεγονός. Πέρασα δύο χρόνια που ήμουν σε μαύρα χάλια. Απλά καθόμουν στο κρεβάτι και κοιτούσα το γαμημένο το ταβάνι. Μία μέρα, δεν σηκώθηκα από εκεί μέχρι να φτάσει 7 και μισή το απόγευμα.

Όλα όσα έμαθε η ζωή στον Eminem

> Όχι ότι δεν καθοδηγώ καθόλου τα παιδιά μου, γιατί μερικές φορές το κάνω, τους μαθαίνω να ξεχωρίσουν το σωστό από το λάθος. H Hailie είναι 12 χρονών τώρα, κι ακόμη πιστεύει ότι είναι πάρα πολύ κακό να υψώνεις το μεσαίο σου δάχτυλο. Νομίζω τα καταφέρνω αρκετά καλά, αν σκεφτείς για τι πράγματα μιλά η μουσική μου κι ότι παράλληλα πρέπει να μεγαλώνω μικρά κορίτσια στο σπίτι.

> Θα έλεγα ότι είμαι ένας εξαιρετικός πατέρας, αλλά αν το έκανα θα ευλογούσα τα γένια μου. Εντάξει, τα ευλογώ.

> Αν δεν μπορείς να ξεπεράσεις το γεγονός ότι μοιάζεις διαφορετικός, τότε κανείς άλλος δεν πρόκειται να το κάνει. Είχα κόμπλεξ παλιότερα: Αν άκουγα γιουχαΐσματα από την σκηνή, πίστευα ότι έφταιγε που είμαι λευκός. Έρχεται μία στιγμή που πρέπει να σταματήσεις να σκέφτεσαι έτσι και να είσαι απλά ο εαυτός σου.

> Θα είχα γίνει κομίστας. Αυτό ήταν το όνειρό μου όταν ήμουν παιδί. Μου άρεσε να σχεδιάζω και να ζωγραφίζω. Αν δεν είχα την rap, σίγουρα θα είχα παλέψει για να τα καταφέρω σε αυτόν τον τομέα. Ποιος ξέρει; Μπορεί και να τα είχα καταφέρει τελικά.

> Σε κανέναν δεν αρέσει η αποτυχία. Θέλω να πετυχαίνω σε ό,τι κι αν κάνω, αν και δεν κάνω τόσα πολλά. Αν, όμως, αποτύχω στα πράγματα για τα οποία είμαι πραγματικά παθιασμένος, τι μου μένει τότε;

> Παίζονται μαλακίες. Ακόμα και στους καλύτερους από εμάς. Είναι κάτι που συμβαίνει.

Από: Esquire US


κεντρική φωτογραφία © Getty Images for MTV

ΜΗ ΧΑΣΕΙΣ

Περισσoτερα για Ταινίες

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ

Sonar Athens 2019: Πρώτη φορά ελληνικά

Το διεθνές φεστιβάλ ηλεκτρονικής μουσικής έρχεται με δύο ημέρες και σε τρεις χώρους για να κάνει όλη την Αθήνα να χορέψει.

O Don Letts είναι τόσο μεγάλος όσο το rock n' roll

Μιλήσαμε με τον άνθρωπο που πάντρεψε το punk με τη reggae για μουσικές επανάστασεις, τους Clash, τους skindheads και τα μυστικά του καλού μουσικού ντοκιμαντέρ.