O Borat δεν σοκάρει όπως παλιά, αλλά δεν πειράζει

Το 2006 τα "Φιλαράκια" είχαν κλείσει τον κύκλο τους και ο Will Ferrell έκανε ακόμα τα πρώτα του βήματα ως παραγωγός σε μία σειρά ταινιών που θα δημιουργούσαν σχολή μέσα στα επόμενα χρόνια. Κάπου εκεί βρέθηκε ένα κενό στο αμερικανικό χιούμορ, μία ευκαιρία που εκμεταλλεύτηκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ένας Βρετανός εβραϊκής καταγωγής. Ο Sacha Baron Cohen έριξε ένα σπίρτο σε μία πυριτιδαποθήκη γεμάτη μίσος, θεωρίες συνωμοσίας και πηχτή βλακεία με το Borat. Ο απόηχος από το τεράστιο "μπουμ" που απλώθηκε στον αέρα -από το Καζακστάν μέχρι την Ουάσινγκτον- ακόμα δεν έχει κοπάσει.

Ποιος ήταν ο πραγματικός ρόλος του θεοπάλαβου ρεπόρτερ από το Καζακστάν που φαινόταν να μην έχει κανένα ιερό ούτε όσιο; Να ξεσκεπάσει χρησιμοποιώντας το πιο αιχμηρό εργαλείο από όλα -το χιούμορ δηλαδή- τη βαθιά υποκρισία που φώλιαζε κάτω από την επιφάνεια του αμερικανικού ονείρου. Σεξισμός, εθνικισμός, θρησκευτικός φανατισμός και άλλο ένα καρό εσμοί βγήκαν στο φως. Το πόσο καλά τα κατάφερε το έχει γράψει η κινηματογραφική -και όχι μόνο- ιστορία. Ο Borat λειτούργησε σαν ένας εξωφρενικό Σαρλότ των εξωφρενικών εποχών που ζούμε.

Και τώρα τι;

Όταν το περασμένο καλοκαίρι, σε μία περίοδο που ο πλανήτης ετοιμαζόταν για το δεύτερο κύμα του κορονοϊού, αποκαλύφτηκε ότι ο δαιμόνιος Sacha Baron Cohen είχε σχεδόν έτοιμο το δεύτερο χτύπημα του Borat, τα διεθνή Media σάστισαν. Πώς ακριβώς κατάφερε να στήσει φάρσες επί αμερικανικού εδάφους υποδυόμενος τον Καζακστανό δημοσιογράφο; Πρόκειται για ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα κινηματογραφικά πρόσωπα των τελευταίων δεκαπέντε χρόνων. Τα συναισθήματα γύρω από αυτόν παραμένουν ακραία: λατρεία και θαυμασμός, μίσος και αποστροφή.

---

Eφηβικές καφρίλες που παγώνουν τον θεατή, δριμεία κριτική απέναντι σε οποιαδήποτε καταπίεση μεταμφιέζεται σε ησυχία, τάξη και ασφάλεια.

---

Ο Cohen τα είχε προβλέψει όλα. Στο Borat Subsequent Moviefilm εκείνα τα στοιχεία που αγαπήσαμε βρίσκονται ξανά στη θέση τους. Υπερβολικές φάρσες απέναντι σε πραγματικούς (αφόρητα συντηρητικούς) ανθρώπους, κοφτερό χιούμορ που δεν αφήνει τίποτα όρθιo, αστεία που δεν ακροβατούν με το politically correct γιατί πολύ απλά δεν είναι politically correct θυμίζοντας εφηβικές καφρίλες που παγώνουν τον θεατή, δριμεία κριτική απέναντι σε οποιαδήποτε καταπίεση μεταμφιέζεται σε ησυχία, τάξη και ασφάλεια. Απλά αυτή τη φορά δεν ήταν μόνος του.

H κόρη του Borat, προορίζεται ως "δωροδοκία" για τον Αντιπρόεδρο των Η.Π.Α, Mike Pence

Στην ταινία που άτυπα ονομάστηκε Borat 2, ουσιαστική πρωταγωνίστρια είναι η Maria Bakalova. Η 24χρονη ανερχόμενη ηθοποιός υποδύεται την κόρη που ο Καζακστανός δημοσιογράφος έχει ξεχάσει την ύπαρξή της. Άλλωστε είναι γυναίκα άρα κάτι περισσότερο ή και λιγότερο από τα οικόσιτα ζώα. Ο μοναδικός σκοπός που μπορεί να έχει στη ζωή είναι το σκεύος ηδονής ενός άντρα ή η μηχανή αναπαραγωγής μίας οικογένειας. Προφανώς, και πρέπει να μένει σε κλουβί, να τρώει από τα αποφάγια και να ονειρεύεται ότι μία μέρα θα γίνει πριγκίπισσα όπως η Melania Trump.

Η Tutar Sagdiyev, η κόρη του Borat, προορίζεται ως "δωροδοκία" για τον Αντιπρόεδρο των Η.Π.Α, Mike Pence. Το αυταρχικό καθεστώς του Καζακστάν θέλει να καλοπιάσει τον δεύτερο πιο ισχυρό άντρα στον κόσμο, απλά το αρχικό πλάνο να του στείλουν ένα πορνοστάρ πίθηκο και Υπουργό Πολιτισμού της χώρας ναυαγεί εξαιτίας του διδύμου Tutar-Borat. Από εκεί και πέρα ξεκινά η περιπλάνησή τους στην Αμερική του σήμερα. Εκεί όπου η τρέλα, ο φανατισμός και οι μεσαιωνικές πεποιθήσεις δυστυχώς κρατάνε γερά - όπως, δηλαδή, συμβαίνει και στην Ελλάδα αλλά και σχεδόν σε όλο τον "πολιτισμένο" Δυτικό Κόσμο.

Εργάτες που βοηθούν έναν πατέρα να βάλει την κόρη του μέσα σε κιβώτιο και να το καρφώσει με πρόκες για να μη φύγουν, καταστηματάρχες που πουλούν κλουβιά για νεαρά κορίτσια, πάστορες που δε δέχονται την άμβλωση ακόμα και αν το μωρό είναι προϊόν βιασμό και αιμομιξίας, ξεπεσμένοι αριστοκράτες του Νότου που θα αγόραζαν έναντι 500 δολαρίων ένα 15χρονο κοριτσάκι από τα χέρια του δουλέμπορου μπαμπά της και ο Rudy Guiliani, πρώην Δήμαρχος της Νέας Υόρκης και νυν δικηγόρος του Donald Trump, σε μία σκηνή που έχει προκαλέσει σάλο παγκοσμίως.

---

Πίσω στο μακρινό 2006, ο Borat εμφανιζόταν πρώτη φορά να ξεσκεπάζει αυτό το "κάτι (που) είναι σάπιο στο βασίλειο της Δανιμαρκίας"

---

Είναι όλοι τους εκεί. Είναι πραγματικοί άνθρωποι με σάρκα και οστά. Όχι, δυστυχώς δεν είναι προϊόν μυθοπλασίας ή κάποια ευφάνταστη παρωδία. Στο ταξίδι του Borat και της Tutar δεν υπάρχουν άλλοι ηθοποιοί. Όμως, παρ' όλο το "ανθρώπινο τσίρκο" που παρελαύνει από τις οθόνες μας, το σοκ δεν είναι πια το ίδιο.

Πίσω στο μακρινό 2006, ο Borat εμφανιζόταν πρώτη φορά να ξεσκεπάζει αυτό το "κάτι (που) είναι σάπιο στο βασίλειο της Δανιμαρκίας". Τώρα, το έργο το έχουμε ξαναδεί και -κυρίως- έχουμε συνηθίσει, ιδιαίτερα κατά  τα χρόνια της Προεδρίας του Donald Trump και των τοξικών social media, τα υπερσυντηρητικά αντανακλαστικά ενός μεγάλου μέρους της αμερικανικής κοινωνίας. Είναι τέτοια το σκοτάδι που επικρατεί σε κάποια μυαλά ώστε κάνουν ακόμα και τον Borat να μοιάζει προοδευτικός.

Πέτυχε, λοιπόν, τον σκοπό του το sequel; Αν ήθελε να πρωτοτυπήσει ή να πουλήσει κωμική πρωτοπορία σε καμιά περίπτωση. Εδώ όμως είναι που έρχεται το άλλο πρόσωπο του Sacha Baron Cohen. Δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι αλλά μοιάζει σαν ο Βρετανός κωμικός να είχε κάτι άλλο στο μυαλό του: Να στρέψει τα χέρια των ψηφοφόρων μακριά από τα ψηφοδέλτια του Donald Trump την Τρίτη στις 3 Νοεμβρίου. Αν τα καταφέρει, έστω και σε μικρό ποσοστό, ίσως αυτό να είναι πολύ πιο σημαντικό και πάνω από κάθε καλλιτεχνική επιτυχία. 

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr