Barb Wire, το story της ταινίας που τελείωσε την καριέρα της Pamela Anderson
Η ηθοποιός ήθελε να γίνει μία νέα Jane Fonda, αλλά κατέληξε να την "καταπιεί" ο εν λόγω ρόλος.
Αν μεγάλωσες με το Baywatch να προβάλλεται στην ιδιωτική τηλεόραση και την εικόνα της Pamela Anderson με το ολόσωμο πορτοκαλί μαγιώ να τρέχει σε slow motion στις παραλίες του Λος Άντζελες για να σώσει τους λουόμενους από πνιγμό, τότε πιθανότατα να θυμάσαι την ταινία Barb Wire από το 1996, με πρωταγωνίστρια την ίδια. Η γεννημένη το 1967 στον Καναδά Anderson, τότε επιθυμούσε διακαώς να γίνει η σύγχρονη Jane Fonda. Όπως την είδαμε πέρυσι να εκμυστηρεύεται σε ένα δημοσιογράφο στο Pam & Tommy, ήθελε να της μοιάσει: Να είναι δηλαδή μία ηθοποιός που έκανε καλές ταινίες και που επίσης διέθετε τη δική της φιλοσοφία. Το Barb Wire πίστευε ότι θα αποτελούσε για εκείνη εφαλτήριο για μία τέτοιου είδους καριέρα.
"Όταν ξεκίνησε η Jane Fonda, ήταν το κλασικό κορίτσι της διπλανής πόρτας. Μετά έκανε το Barbarella και μετατράπηκε σε ένα τεράστιο σύμβολο του σεξ. Και μετά τα γύρισε όλα ανάποδα και άρχισε να κάνει όλους αυτούς τους σοβαρούς ρόλους που κέρδισαν Όσκαρ. Και ακτιβισμός, επίσης! Πήγαινε σε διαδηλώσεις, συλλαμβανόταν. Και μετά, τη δεκαετία του '80, τα ξαναέφερε όλα ανάποδα από την αρχή και έχτισε μία ολόκληρη αυτοκρατορία γυμναστικής. Εκείνη ήταν όλα αυτά τα πράγματα ταυτόχρονα, αν και εντελώς αντίθετα μεταξύ τους", δήλωσε η Anderson.
>Διάβασε ακόμη: Η πραγματική, τρελή ιστορία του ροζ βίντεο της Pamela Anderson
Η ιδέα προέκυψε όταν ο εκπρόσωπος της Anderson της είπε ότι είχε δεχθεί μία πρόταση να κάνει μία ταινία βασισμένη σε κόμικ, αλλά το κόνσεπτ ήταν να μην υποδυθεί έναν χαρακτήρα κινουμένων σχεδίων. Ήθελε να δείξει όλο της το μεγαλείο, όπως ανέφερε η ίδια στο περιοδικό Premiere τον Μάιο του 1996. "Λίγο καιρό αργότερα ρώτησα για το θέμα: 'Ποιος είναι αυτός ο χαρακτήρας που οδηγεί μοτοσικλέτα, πυροβολεί με όπλα και είναι ηρωίδα δράσης; Θέλω να το κάνω'. Πήρα τα κόμικς και είπα ότι ήμουν εγώ. Κανείς άλλος δεν μπορεί να το ερμηνεύσει: Έχει όλα όσα θέλω να κάνω", εξήγησε.
Η υπόθεση
Η αλήθεια είναι ότι η πλοκή ήταν κάπως περίεργη: Στο δυστοπικό έτος 2017, η Barb Wire είναι ιδιοκτήτρια ενός μπαρ που ονομάζεται Hammerhead σε μία πόλη ονόματι Steel City. Εκείνη την περίοδο ο δεύτερος αμερικανικός εμφύλιος πόλεμος έχει καταστρέψει τη χώρα, βίαιες ομάδες περιφέρονται ελεύθερα και η δικτατορική κυβέρνηση διεφθαρμένη ως το κόκκαλο. Τα πράγματα είναι άσχημα και ο γειτονικός Καναδάς σημαίνει για τους Αμερικανούς ελευθερία και ασφάλεια. Η Steel City θεωρείται η "τελευταία ελεύθερη πόλη" της δημοκρατίας που αντιστέκεται ακόμα στην τυραννία. Και η ξανθιά πρωταγωνίστρια, εκτός από τη λειτουργία του μπαρ της, περνά τον ελεύθερο χρόνο της ως κυνηγός επικηρυγμένων και μισθοφόρος.
Η Anderson πήρε τόσο σοβαρά το ρόλο που αποφάσισε να κάνει το τατουάζ που είχε η ηρωίδα στον αριστερό της δικέφαλο, ενώ θα μπορούσε να το είχε δημιουργήσει με μακιγιάζ για τις ανάγκες της ταινίας. Για εκείνη ήταν ξεκάθαρο ότι αυτή ήταν η ευκαιρία της ζωής της που θα τη μετέτρεπε σε ηρωίδα δράσης όπως ο Sylvester Stallone ή ο Arnold Schwarzenegger.
Τελικά τα γυρίσματα αποδείχθηκαν μία τεράστια ανοησία, ενώ ο Adam Rifkin, ο οποίος επρόκειτο να είναι ο σκηνοθέτης, απολύθηκε για να δώσει τη θέση στον David Hogan. Η πρόθεση να εκμεταλλευτούν την Anderson ως σύμβολο του σεξ ήταν σαφής. Στην ταινία υπάρχουν πολλά παραδείγματα, αρκεί μόνο να δει κανείς τα ρούχα που την έβαλαν να φορέσει, αλλά είναι κάτι παραπάνω από εμφανές σε μία συγκεκριμένη σκηνή στην αρχή της ιστορίας. Σε μία από τις αποστολές της κατά την οποία εργάζεται ως δήθεν στρίπερ, την περιλούζουν με νερό και αποκαλύπτεται το στήθος της.
>Διάβασε ακόμη: Η Pamela Anderson και ο Tommy Lee εφηύραν τη reality τηλεόραση
Όταν το Barb Wire κυκλοφόρησε στις 3 Μαΐου 1996, οι κριτικοί ξεσπάθωσαν εναντίον της. "Τώρα που τη βλέπουμε κάτω από την καυτή ματιά της κινηματογραφικής κάμερας, είναι πιο φανερό από ποτέ ότι η Pamela Anderson Lee είναι μία κατασκευασμένη θεά, ένα πλάσμα από συνθετικά μαλλιά, συνθετική συμπεριφορά, συνθετική μόνο ο Θεός ξέρει σε τι άλλο: ένα cheesecake σερβιρισμένο κατευθείαν από το εργαστήριο", είχε γράψει για παράδειγμα ο Owen Gleiberman στο Entertainment Weekly.
Στον απόηχο του καταστροφικού Barb Wire, η καριέρα της Pamela Anderson στην υποκριτική σχεδόν εκμηδενίστηκε. Αργότερα εμφανίστηκε ως ο εαυτός της στο Scooby-Doo και το Borat, όπως επίσης πραγματοποίησε μία σύντομη εμφάνιση στην αρχή του Scary Movie 3. Το σχέδιό της είχε αποτύχει παταγωδώς.
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr
Eurovision 2026: Αυτά είναι τα τραγούδια των 2 ημιτελικών
Αυτά είναι τα 28 τραγούδια που συμμετέχουν στον ελληνικό προκριματικό της Eurovision 2026. Δείτε πώς χωρίζονται σε Α’ και Β’ Ημιτελικό και ποια διεκδικούν την πρόκριση.
Το τέλος του Game of Thrones που δεν έχει ειπωθεί ακόμη
Περισσότερα από πέντε χρόνια μετά το φινάλε της σειράς, ο George R. R. Martin μιλά για το διαφορετικό τέλος που ετοιμάζει στα βιβλία του Game of Thrones.
Γραφει Τιμος ΣαλαμεςΌλες οι αλλαγές που θα γίνουν στο φετινό MasterChef (βίντεο)
Μεταξύ άλλων, μία κακή ομαδική δοκιμασία θέτει σε κίνδυνο ακόμα και τους καλύτερους παίκτες γιατί πολύ απλά σε κάποια στιγμή θα επιβιώσει μόνο η μία ομάδα, ενώ τα μέλη της αντίπαλης θα αποχωρήσουν. Περισσότερα όμως, δες εντός.
Αυτός είναι ο καλύτερος rock ντράμερ, σύμφωνα με τον Dave Grohl
Ο Dave Grohl θεωρείται από πολλούς ο τελευταίος αυθεντικός rockstar. Μια ματιά στην πορεία, το παίξιμο και τις επιρροές που τον έκαναν σύμβολο μιας γενιάς.
Γραφει Γιαννης ΜπελεσιωτηςΑυτήν την ταινία ζήλεψε ο Γιώργος Λάνθιμος
Ποια ταινία κατάφερε να τραβήξει το ενδιαφέρον του Γιώργου Λάνθιμου; Όσα είπε για το ύφος, τον ρυθμό και την αίσθησή της.
Γραφει Γιαννης ΜπελεσιωτηςΚαλλιτέχνες θρύλοι χωρίς βραβείο Grammy
Από pop και rock μέχρι hip-hop, αυτοί οι εμβληματικοί καλλιτέχνες σημάδεψαν ολόκληρες εποχές χωρίς να κερδίσουν ποτέ Grammy, αμφισβητώντας τον ρόλο των βραβείων στην ιστορία της μουσικής.
Γραφει Γιαννης Μπελεσιωτης

